NDFP-Mindanao sympathizes with Typhoon Pedring's victims; The Aquino Regime has offered mere tokens and palliatives to appease the people's agony

Jorge "Ka Oris" Madlos
NDFP - Mindanao
September 29, 2011

The NDFP-Mindanao expresses its deepest sympathies to the victims of typhoon Pedring, in which, at latest count, the death toll has reached 35, with 34 injured and more than 40 still missing. Hundreds continue to be stranded in many parts of the country, while thousands have been hindered from working. According to reports, it has left over a million peso worth of damage in the agriculture sector and more than a billion pesos worth over all, making it one of the most destructive storms ever to hit the Philippines in recent history.

The aftermath of typhoon Pedring will once again bring untold suffering to Filipinos who are already reeling from the impact of an anti-people economy, especially from recent increases in petroleum and other basic commodities. This will adversely hit poor peasants who remain deprived of land under the exploitative and oppressive terms of semi-feudalism.

After Benigno Aquino III’s trip to Japan, his government only has had some palliatives to offer in the face of Pedring’s wrath. It has done barely enough by trying to appease the Filipino people’s agony with more Official Development Assistance (ODA) packages from Japan, which only means more intensified exploitation of the people by foreign monopolists. This time, cash “dole-outs,” such as the 4P’s, and other such gimmick are inutile in alleviating the anguish of the people.

Barely recovering from Pedring’s trail of death and destruction, the Filipino people will once again be confronted this week with a new storm - typhoon Quiel, which is expected to cause more damage to lives and property than its predecessor. Will the Aquino government again dangle more “foreign investments” and “cash incentive gimmicks” instead of taking serious steps in helping avoid losing precious human lives and avoid great damage caused by impending super storms?

Since last year, the NDFP in Mindanao has been urging the Aquino government to take banning large mining, logging and agri-business concessions in the country seriously, and do so without delay. It has been reiterated that these companies, such as the ones in operation in the province of Caraga and in other parts of Mindanao, rapidly deplete the country’s natural resources and heavily damage the environment, which often result in massive soil erosion and flooding especially when the storms come.

The Aquino government’s call to “protect the environment” is nothing more than sheer rhetoric; it has unabashedly continued to be both deaf and dumb, and blind, to the call of the people and of the revolutionary movement to put a stop to the operation of these environmentally-exploitative and destructive businesses.

Like its collusion with the oil cartel, the Aquino regime’s blatant disregard and inaction to the people’s call for a decisive defense of the environment also places it in connivance with big mining, logging and agri-business monopolies to wantonly exploit natural resources, destroy the environment, and, worse, displace thousands upon thousands of peasants and Lumads, and exploit the workers.

For its part, the Communist Party of the Philippines - Mindanao Commission, the National Democratic Front of the Philippines in Mindanao, the New People’s Army, and the whole revolutionary movement shall continue to uphold and to carry our national policy of banning and dismantling large-scale mining, logging and agri-business companies with a track record of violating revolutionary policies related to the defense of the basic rights of peasants, Lumads, and workers, and to the protection and preservation of the environment and natural resources.#

------------------

Bisaya Version

NAGSIMPATIYA ANG NDFP-MINDANAO SA MGA BIKTIMA SA BAGYO PEDRING; ANG REHIMENG AQUINO NAGHATAG LAMANG OG PAHUPAY SA KASAKIT SA KATAWHAN

Ang NDFP-Mindanao nagpadayag sa iyang tininuod nga pakigduyog sa kaguol sa mga biktima sa bagyong Pedring, diin, sa ulahing pagbilang, nikabat na sa 35 ang namatay, 34 nga naalaut ug kapin 40 ang wala pa makit-i. Gatusan ang nagpabiling dili makabiya sa lugar sa daghang bahin sa nasud, samtang liboan ang wala makasulod sa trabaho. Sumala sa taho, nagresulta kini sa kapin milyon ka pesos nga kadaut sa sektor sa agrikultura ug kapin bilyon ka pesos nga kinatibuk-ang kadaut, nga naghimo niini nga usa sa pinakanakadaut nga bagyo nga nibunal sa Pilipinas sa bag-o pa nga kasaysayan.

Ang resulta sa bagyo Pedring makausa pang magdala og dili matukib nga pag-antus sa mga Pilipino nga nalipong na sa bunal sa kontra-katawhang ekonomiya, ilabina sa bag-o pa lamang nga mga pagtaas sa presyo sa petrolyo ug uban pang palaliton. Mohapak kini sa kabus nga mga mag-uuma nga nagpabiling hinikawan sa yuta ubos sa mapahimuslanon ug madaugdaugon nga kahimtang sa semi-pyudalismo.

Human ang byahe ni Benigno Aquino III sa Japan, naghanyag lamang ang iyang gobyerno og mga pahupay atubang sa kasuko sa bagyong Pedring. Gamay lamang ang naalibyo sa pag-antus sa katawhang Pilipino sa daghan na usab nga mga Official Development Assistance (ODA) gikan sa Japan, nga nagpasabot lamang sa mas grabeng pagpahimulos sa katawhan sa mga langyaw’ng monopolista. Moabot ang panahon nga ang mga kwartang limos ( “dole-outs”) sama sa 4P’s, ug uban pang susamang mga gimik inutil sa pagpaalibyo sa kasakit sa katawhan.

Wala pa gani makabarug-balik sa kamatayon ug kadaut nga dala ni Pedring – ang katawhan moatubang na usab karon nga semana sa bag-ong bagyo - bagyo Quiel, nga gilantaw nga magresulta sa mas daku pang kadaut sa kinabuhi ug kabtangan kompara sa nag-una kaniya. Mohanyag na ba usab ang gobyernong Aquino sa mas daghan pang “langyaw’ng pamuhunan” ug “cash incentive gimmicks” imbes nga mohimo og mga seryosong lakang sa pagtabang nga malikayan ang pagkawala sa mahinungdanong kinabuhi ug malikayan ang grabeng kadaut nga resulta sa umaabot nga mga dagkung bagyo?

Sukad niaging tuig, ang NDFP sa Mindanao nag-awhag sa gobyernong Aquino sa seryoso ug hinanaling paghunong sa dinagkung mina, logging ug konsesyon sa agri-business sa nasud. Kanunay giduso nga kining mga kompanya, sama sa mga nagdagan sa probinsya sa Caraga ug uban pang lugar sa Mindanao, paspas nga naghuthot sa kinaiyanhong bahandi sa nasud ug grabeng nagdaut sa kinaiyahan, nga kasagarang nagresulta sa grabeng pagkabanlas sa yuta ug pagbaha ilabina sa pag-abot sa mga bagyo.

Ang panawagan sa gobyenrong Aquino sa “pagpanalipod sa kinaiyahan” pamaba lamang; walay salipod kining nagpadayong nagpakabuta-bungol sa panawagan sa katawhan ug sa rebolusyonaryong kalihukan sa paghunong sa operisyon sa nagpahimulos-sa-kinayahan ug makadaut nga mga negosyo.

Sama sa pakigkunsabo niini sa kartel sa lana, ang walay salipod nga pagpadaplin sa rehimeng Aquino ug ang kawalay paglihok sa panawagan sa katawhan alang sa mahukmanong pagpanalipod sa kinaiyahan nagpakita usab sa iyang pakigkunsabo sa dagkung mina, logging ug monopolyong agri-business sa walay babag nga pagpahimulos sa kinaiyanhong bahandi, pagdaut sa kinaiyahan, ug, labaw pa, nagdislokar sa liboan nga mga mag-uuma ug Lumad ug nagpahimulos sa mamumuo.

Sa iyang bahin, ang Communist Party of the Philippines - Mindanao Commission, ang National Democratic Front of the Philippines sa Mindanao, ang Bagong Hukbong Bayan ug ang tibuok rebolusyonaryong kalihukan padayon nga mobarug ug maghupot sa among nasudnong palisiya sa pagbabag ug pagguba sa dinagkung pagmina, logging ug mga kompanya sa agri-business nga adunay kasaysayan sa paglapas sa rebolusyonaryong palisiya lambigit sa pagpanalipod sa batakang katungod sa mga mag-uuma, Lumad ug mamumuo, ug sa pagpanalipod ug pagpreserba sa kinaiyahan ug kinaiyanhong rekurso.#