People’s war in Mindanao is gaining ground in spite of the OPB brutal suppression

Ka Oris
March 29, 2012

Statement on the 43rd Founding Anniversary of the New People’s Army

The revolutionary movement in Mindanao has comprehensively advanced in the last five years and more so in the first two years of the US-Aquino regime in all spheres of our people’s war in spite of the widespread and intensified Oplan Bayanihan (OPB) brutal suppression campaign. The New People’s Army is becoming stronger; the agrarian revolution has deepened and expanded; the mass base and organized masses have increased; the revolutionary political influence has broadened, the Party that leads the struggle has strengthened and rooted more deeply among the masses. We are clearly gaining ground in our march towards the fulfillment of our tasks set forth by the Central Committee of the Communist Party of the Philippines.

With these hard-earned victories, and on the occasion of the 43rd founding anniversary of the New People’s Army, it is but fitting that we lead the people in congratulating our Red fighters and Commanders, and all the revolutionary forces in Mindanao and the whole country. We also salute and honor our revolutionary martyrs and heroes whose ultimate sacrifices serve as one boundless source of inspiration in carrying forward our current urgent task – that of fulfilling the requirements of the strategic stalemate stage of our people’s war in the next few years and until victory.

We have maintained 42 guerilla fronts island-wide and increased the number of company-sized fronts. Through their own efforts and with the help of the relatively strong regions, the relatively weak regions have gradually expanded and consolidated their sub-regions and fronts, and in the next one or two years they will be able to march in step with the rest of the NPA regions in the whole archipelago. We have formed additional platoons and increased our armed strength by almost 20%, thereby increasing our capacity to launch more widespread and intensive tactical offensives.

In fact, in the past one year and three months the NPA in Mindanao has launched around 600 annihilative, attritive and punitive tactical offensives distributed island-wide (or about 1-2 tactical offensives daily), inflicting more than a battalion fatalities to the enemy’s demoralized fascist troops. This is a marked increase from the 250 tactical offensives in 2010. The NPA has also heavily punished highly exploitative, oppressive and ecologically-destructive large-scale mining, logging and plantations of the imperialists, big comprador bourgeoisie and big landlords, such as the Tag-anito nickel mines and Sumitomo nickel plant, SMI-Xstrata, Toronto Ventures, Russel Mining, Dole-Stanfilco, Sumifru, Del Monte plantations, and others.

The number of barrios covered by our Party and Red army’s political work has increased, thereby greatly expanding our mass base to a million, establishing organs of political power, broadening our united front, consolidating our guerilla zones and base areas. This provides more opportunity for the NPA to launch extensive and intensive guerilla warfare based on an ever deepening and widening mass base.

Agrarian revolution as the main content of the people’s democratic revolution has become widespread and increasingly intense, economically benefitting hundreds of thousands of the peasant population in Mindanao, and in turn strengthening their political power. We have raised the struggle for agrarian reform from the barrio level to the municipal, inter-municipal, provincial and even regional level.

The people’s open anti-fascist, anti-feudal and anti-imperialist mass struggles against the current reactionary US-Aquino regime have also intensified. The escalating brutality and human rights violations of the fascist state apparatus have fanned the people’s ire. Indignation protest actions have been launched against the state-sponsored extra-judicial killings such as the cold blooded murder of Fr. Pops Tentorio, Ramon Batoy, Jimmy Liguyon, other mass leaders and activists, including media personalities and other victims.

The fascist regime has increasingly terrorized peasant and lumad communities, through indiscriminate aerial bombardments, shelling, and strafing that caused the dislocation, evacuation and extreme suffering of the people in Caraga, Davao, Bukidnon, Cotabato and other provinces in Mindanao. The people have launched massive protest actions on oil price increases, tuition fee hike and other student issues, environmental destruction caused by large scale mining, logging and plantation, massive land-grabbing of peasant lands, and the US Balikatan exercises, and the US troops’ atrocities.

The five regional Party committees in Mindanao have expanded their membership by more than 30% and have strengthened their ideological, political and organizational leadership among the ranks and units of the NPA, in the barrios, communities, factories, the mass organizations and alliances. More than 90% of their Party members among the ranks of the NPA have completed the study of the Basic Party Course, although only about 30% among the local Party branches have taken it. The study of the Intermediate Course has been undertaken by the regional, provincial or sub-regional and front level party cadres, including some section level cadres. The Advanced Course is being conducted on the regional level paving the way for more provincial or sub-regional and front level cadres to undergo this course the next two years.

Our resounding victories in the last two years have clearly belied the claim of the US-Aquino regime that its OPB suppression campaign against the revolutionary movement in Mindanao is succeeding. In truth, the revolutionary forces in Mindanao have grown bigger and stronger, even faster during the first two years of the US-Aquino regime than during the failed and much-hated Oplan Bantay Laya brutal campaign of the US-Arroyo regime.

The AFP has thrown three divisions, numbering 36 infantry battalions, and has launched sustained and simultaneous attacks against all NPA fronts in Mindanao. In the past two years the revolutionary forces in Southern Mindanao Region have frustrated the OPB brutal suppression campaign led by the Eastern Mindanao Command of the AFP (EASTMINCOM) and the region came out stronger than ever. Of late, it is North Eastern Mindanao Region’s (NEMR) turn to once again frustrate the EastMinCom-supervised military campaign by launching a combination of some annihilative tactical offensives in the midst of widespread, intense and highly mobile attritive actions. Since January 2011 the enemy casualties in NEMR reached a record high of almost 300 – around 200 of which are counted as killed in action and 100, wounded. Over-all, the revolutionary forces in the island have seized and maintained the initiative and flexibility against concentrated and sustained enemy encirclement in two regions and containment attacks in the other three regions.

The current political and economic situation of our country is irreversibly deteriorating in the midst of the worsening worldwide imperialist crisis. This is an extremely favorable condition for the fulfillment of our tasks. We must resolutely continue to heighten the momentum we have so far attained with unwavering determination to carry forward our people’s war to the higher stage in the next few years. But on top of these, we must master the art of mobilizing the masses, unleashing their revolutionary potentials to the fullest.

We must launch the anti-feudal struggle as the key link to arouse, organize and mobilize the masses in their millions. Economic gains achieved through agrarian revolution must serve as a motivation for the peasant masses to launch mass movement for political propaganda and education, mass movement for organizing and actual confrontations against class enemy targets. The struggle for economic benefits must translate into building and strengthening the people’s political power, and specially in supporting the armed revolution. In every turn of mass action, more and more people must be politically educated and organized and raised accordingly as the agrarian struggle heightens.
Getting new recruits, upgrading the organization of the NPA, and training and arming are a must. But this is not enough. We must be able to fully mobilize the masses by organizing more and more units of the Milisyang Bayan, Self Defense Units, and Self Defense Corps; training and arming them; and directly mobilizing the masses in tactical offensives, intelligence, recruitment, production, supplies and logistics, and other such tasks.

The masses launching the agrarian revolution would realize the necessity for a vibrant Party to lead such struggle, hence the need for Party-building among their ranks. Launching a widespread and intensified anti-feudal struggle would, therefore, accelerate the expansion and consolidation of our Party organization, and solve our problem of overdue ideological education by launching the mass campaign for the Basic Party Course. Thus we would see Marxism-Leninism–Maoism taking deeper root among the broad masses.

The growing anti-fascist, anti-feudal and anti-imperialist mass movement in the urban and town centers must be able to catch up with the growing need for the support to armed struggle even as it projects and supports the legitimacy of the national democratic movement as a whole. We specially challenge the youth to join the New People’s Army and play a vital role to respond to the need for political officers and cadres of our growing NPA forces.

Without the People’s Army, the people have nothing against the intensifying exploitation and oppression of the ruling class. In the same vein, the New People’s Army without the people is nothing. Only through the strong support of the broad masses of the people will the NPA succeed in its central task to smash the reactionary state apparatus and build a truly democratic people’s government. Thus, today, on the occasion of the 43rd founding anniversary of the NPA, we call on all the oppressed and exploited Filipino people to unite and support our army – the New People’s Army.

Long Live the New People’s Army!
Long Live the United Filipino People!


Bisaya version


Ang rebolusyonaryong pakigbisog sa Mindanao komprehensibong miasdang niining milabay nga lima ka tuig ug labaw na niining unang duha ka tuig sa rehimeng US-Aquino sa tanang natad sa gubat sa katawhan atubangan sa kaylap ug nagkaigting nga bangis nga pagpanumpo sa Oplan Bayanihan (OPB). Ang Bagong Hukbong Bayan mas milig-on, ang rebolusyong agraryo mas milalom ug mas mikaylap; ang rebolusyonaryong impluwensiya mas milapad, ug ang Partido nga nangulo sa pakigbisog nahimong mas lig-on ug lalom nga migamot sa katawhan. Tataw nga nagaabante kita pagmartsa sa pagkab-ot sa mga tahas nga gilatid sa Komite Sentral sa Partido Komunista ng Pilipinas.

Uban niining gipanglimbasugan nga mga kadaugan, ug sa okasyon sa ika-43 tuig nga pagkatukod sa BHB, angayan lang nga pangulohan nato ang katawhan sa pagpasidungog sa atong mga Pulang manggugubat ug Kumander, ug tanang rebolusyonaryong pwersa sa Mindanao ug sa tibuok nasud. Saluduhan ug pasidunggan usab nato ang mga rebolusyonaryong martir ug bayani, kansang kinatas-ang sakripisyo magsilbing usa ka tinubdan sa walay kinutubang inspirasyon aron ipatuman ang atong hinanali ug kasamtangang tahas – ang pagkumpleto sa mga rekisito alang sa pagkab-ot sa estratehikong pagkapatas sa atong gubat sa katawhan sulod sa mosunod nga pipila ka tuig ug hangtud sa kadaugan.

Namintinar nato ang 42 ka mga natarang gerilya sa tibuok isla ug nakadugang og gidak-ong- kompanya nga mga nataran. Pinaagi sa kaugalingon nilang paningkamot ug sa tabang sa relatibong mga dagkung rehiyon, anam-anam nga nagkalapad ug nagkalig-on ang mga sub-rehiyon ug nataran sa relatibong huyang nga mga rehiyon ug sa mosunod nga usa o duha ka tuig modungan na sila pagmartsa sa uban pang mga rehiyon sa tibuok kapupud-an. Nakatukod kita og dugang mga platun ug misaka og 20% ang atong armadong kusog. Sa ingon, nagkadaku ang atong kapasidad nga maglunsad og mas kaylap ug mas subsob nga mga taktikal nga opensiba.

Sa pagkatinuod, sulod sa miaging usa ka tuig ug tulo ka bulan, ang BHB sa Mindanao nakalunsad og mokabat sa 600 ka mga anihilatibo, atritibo ug punitibo nga mga taktikal nga opensiba sa tibuok isla (o 1- 2 ka taktikal nga opensiba matag adlaw) ug kapin sa batalyon sa demoralisadong tropa sa pasistang kaaway ang nakalas. Daku kini nga pagsaka gikan sa 250 ka mga taktikal nga opensiba niadtong tibuok tuig sa 2010. Gisilotan usab sa BHB ang grabe ka mapahimuslanon, madaugdaugon ug makadaot sa kinaiyahan nga dinagkung pagmina, paglogging, ug mga plantasyon sa mga imperyalista, mga dagkung burgesya komprador ug dagkung agalong yutaan sama sa Taganito nickel mines ug Sumitomo nickel plant, SMI-Xstrata, Toronto Ventures, Russel Mining, Dole-Stanfilco, Sumifru, Del Monte plantations, ug uban pa.

Midaghan ang ihap sa mga baryong naabot sa pulitikanhong gimbuhaton sa atong Partido ug Hukbong Bayan nga mibunga sa labaw pang pagdaku sa baseng masa nga mokabat na sa milyon ug sa pagtukod sa mga organo sa pulitikanhong gahum nga nakapalapad sa nagkahiusang prente ug mikonsolida sa mga sonang gerilya ug baseng masa. Nakahatag kini og mas daghang oportunidad para sa BHB nga maglunsad og mas kaylap ug mas kusog nga gerilyang pakiggubat pinasikad sa nagkalalom ug nagkalapad nga baseng masa.

Ang Agraryong rebolusyon nga mao ang nag-unang unod sa demokratikong rebolusyon sa katawhan nahimong mas kaylap ug kusog; gatosan ka libong mga mag-uuma sa Mindanao ang nakatagamtam sa ekonomikanhong benepisyo; nakapalig-on kini sa ilang pulitikanhong gahum. Napataas nato ang ang-ang sa pakigbisog alang sa repormang agraryo gikan sa baryo ngadto sa ang-ang munisipyo, inter-munisipyo, probinsya ug bisan sa rehiyon.

Ang dayag nga anti-pasista, antipyudal ug anti-imperyalistang pangmasang pakigbisog sa katawhan batok sa reaksyunaryong rehimeng US-Aquino nagkakusog usab. Ang nagkagrabe nga kabangis ug pagpanglapas sa tawhanong katungod sa mga berdugo sa estado nakapadilaab sa kasilag sa katawhan. Gilunsad ang mga aksyong protesta sa pagkondena sa mga ekstrahudisyal nga pagpamatay nga gipaluyohan-sa-estado sama sa linuog nga pagpatay kang Fr. Pops Tentorio, Ramon Batoy, Jimmy Liguyon, mga maslider ug aktibista, lakip ang mga personalidad sa midya ug uban pang biktima.

Ang pasistang rehimen labaw pang nagsabwag og terorismo sa mga komunidad sa mag-uuma ug Lumad, pinaagi sa paturagas nga pagpanganyon, aerial bombing, pagpangistraping, nga mibunga sa dislokasyon, pagpamakwit ug makalilisang nga kadaut ug pag-antus sa katawhan sa Caraga, Davao, Bukidnon, Cotabato ug uban pang probinsya sa Mindanao.

Ang katawhan padayon nga naglunsad og mga pangmasang aksyon batok sa nagkataas nga presyo sa lana, pagtaas sa matrikula ug uban pang isyu sa estudyante, pagkaguba sa kinaiyahan gumikan sa dinagkong pagmina, logging ug paglapad sa mga agribisnes ug plantasyon, kaylap nga pagpangilog og kayutaan sa mga mag-uuma ug Lumad, ug sa Balikatan exercises sa US ug sa mga pagpangabuso sa mga tropang Amerikano.

Ang lima ka mga rehiyunal nga komite sa Partido sa Mindanao nakapausbaw og kapin sa 30% sa ilang ginsakpan ug nakapalig-on sa ilang liderato sa ideolohiya, pulitika ug organisasyon ngadto sa mga opisyal ug manggugubat sa BHB, sa kabaryuhan, mga komunidad, pabrika, sa mga pangmasang organisasyon ug alyansa. Kapin 90% sa membro sa Partido sa han-ay sa BHB nakalampos na sa pagtuon sa Batakang Kurso sa Partido, apan 30% pa sa mga membro sa lokal nga sanga sa Partido ang nakakuha niini. Ang pagtuon sa Intermedyang Kurso gipahigayon sa mga rehiyunal, probinsyal o subrehiyunal ug pangnataran nga ang-ang sa mga kadre sa Partido, lakip ang pipila ka kadre sa ang-ang seksyon. Ang Abanteng Kurso ginalunsad usab sa ang-ang rehiyon isip pagpangandam sa pagtuon sa daghan pang kadre gikan ang-ang probinsya, subrehiyon ug nataran sa mosunod nga duha ka tuig.

Ang atong malanogon nga mga kadaugan sa milabayng duha ka tuig tin-aw nga nagpahimakak sa pamahayag sa rehimeng US-Aquino nga nagmalampuson ang iyang mapanumpoong kampanya nga OPB batok sa rebolusyonaryong kalihukan sa Mindanao. Sa tinuoray, mas paspas nga mitubo ug mikusog ang mga rebolusyonaryong pwersa sa Mindanao niining unang duha ka tuig sa rehimeng US-Aquino kun itandi sa pakyas ug gikayugtang brutal nga kampanyang Oplan Bantay Laya sa kanhing rehimeng US-Arroyo.

Tulo ka dibisyon sa AFP ang gibubo nga migamit og 36 ka infantry nga batalyon nga naglunsad og sustenido ug dungan-dungan nga pagpangatake batok sa tanang nataran sa BHB sa Mindanao. Sa miaging duha ka tuig, ang mga rebolusyonaryong pwersa sa Southern Mindanao Region (SMR) mipakyas sa brutal nga kampanyang pagpanumpo sa OPB nga gipangunayan sa Eastern Mindanao Command sa AFP (EASTMINCOM) ug miresulta kini sa labaw pang paglig-on sa rehiyon. Niining bag-o, higayon na usab sa North Eastern Mindanao Region sa pagpakyas sa kampanyang militar nga gidumalahan sa Eastmincom pinaagi sa paglunsad sa gikumbinang pipila ka anihilatibong taktikal nga opensiba taliwala sa kaylap, subsob ug labihan ka malihukon nga mga atritibong aksyon. Gikan Enero 2011, ang kaswalti sa kaaway sa NEMR mikabat na sa dul-an 300, kun asa gibanabanang 200 niini ang patay samtang 100 ang samdon. Sa kinatibuk-an, ang mga rebolusyonaryong pwersa sa isla nakasakmit ug nakamentina sa inisyatiba ug pleksibilidad batok sa konsentrado ug sustenidong pagliyok sa kaaway sa duha ka rehiyon ug pangpugong nga mga pagpangatake sa lain pang tulo ka rehiyon.

Dili-mapugngan ang pagkahugno sa kasamtangang kahimtang sa pulitika ug ekonomiya sa atong nasud taliwala sa nagkagrabeng imperyalistang krisis sa tibuok kalibutan. Usa kini ka labing paborableng kundisyon aron mapatuman ang atong mga tahas. Kinahanglan natong pursigidong ipadayon ang pagpabwelo pa sa nakab-ot natong gikusgon inubanan sa dili- matarug nga determinasyon nga iasdang ang gubat sa katawhan sa mas taas nga ang-ang sa umaabot nga pipila ka tuig. Apan labaw sa tanan, kinahanglang magpakahanas pa kita sa pagpalihuk sa masa, aron hingpit nga malargahan ang ilang rebolusyunaryong katakus.

Kinahanglang ilunsad nato ang anti-pyudal nga pakigbisog isip yaweng dugtong aron mapukaw, maorganisa ug mapalihok ang minilyong katawhan. Ang mga ekonomikanhong kadaugan sa agraryong rebolusyon maoy makapadasig sa masang mag-uuma sa ilang paglunsad og kalihukang masa alang sa pangpulitikang propaganda ug edukasyon, kalihokang masa sa pag-organisa ug aktwal nga paglunsad sa pakigharong sa mga target nga kaaway sa hut-ong. Ang pakigbisog alang sa ekonomikanhong kaayuhan kinahanglan moresulta sa pagpanday ug pagpalig-on sa pulitikanhong gahum sa katawhan, ug labaw sa tanan, sa pagsuporta sa armadong rebolusyon. Sa matag tuyok sa proseso sa aksyong masa, kinahanglan nga mas nagkadaghang katawhan ang mahatagan og pulitikanhong edukasyon, maorganisa ug dungan nga mapataas ang tanang natad samtang nagkaigting ang agraryong pakigbisog.

Panginahanglanon ang pagpasampa sa mga bag-ong rekrut, pagpalambo sa organisasyon sa BHB, pagbansay ug pag-armas. Apan dili kini paigo. Kinahanglan nga hingpit natong mamobilisa ang mga masa pinaagi sa pag-organisa og mas daghang yunit sa Milisyang Bayan, Self Defense Units ug Self Defense Corps; pagbansay ug pag-armas kanila; ug direktang pagmobilisa sa mga masa para sa mga taktikal nga opensiba, pagpaniktik, pagpangrekrut, produksyon, suplay ug lohistika, ug uban pang susamang mga tahas.

Diha sa paglunsad sa agraryong rebolusyon, ang masa makaamgo sa kamahinungdanon sa pagtukod sa usa ka lagsik nga Partido nga mangulo sa maong pakigbisog. Ang paglunsad og usa ka kaylap ug subsob nga antipyudal nga pakigbisog, makapapaspas sa ekspansyon ug konsolidasyon sa atong organisasyon sa Partido, ug makasulbad sa atong suliran sa nalangan nga edukasyong pang-ideolohiya pinaagi sa paglunsad og kampanyang masa para sa Batakang Kursong Pangpartido. Sa ingon, malauman nato ang lalom nga paggamot sa Marxismo-Leninismo-Maoismo sa han-ay sa halapad nga masa.

Ang nagkadako nga anti-pasista, anti-pyudal ug anti-imperyalistang kalihukang masa sa mga sentrong kasyudaran ug kalungsuran kinahanglang makaapas sa nagkadako nga panginahanglan sa suporta para sa armadong pakigbisog samtang ginabandera ug ginasuportahan niini ang pagkalehitimo sa nasudnon-demokratikong pakigbisog sa pangkinatibuk-an. Espesyal nato nga ginahagit ang kabatan-onan nga mosampa sa BHB alang sa usa ka mahinungdanong papel sa pagtubag sa panginahanglan og mga pangpulitikang upisyal ug mga kadre diha sa nagkadakung pwersa sa Hukbong Bayan.

Kun walay Hukbong Bayan, walay bisan unsa ang katawhan batok sa nagkagrabeng pagpahimulos ug pagpangdaugdaug nga ginahimo sa nagharing hut-ong. Sa susamang paagi, walay bili ang Bagong Hukbong Bayan kun wala ang katawhan. Pinaagi lamang sa lig-ong suporta sa halapad nga masa sa katawhan nga ang BHB magmalampuson sa ilang sentral nga tahas sa pagbungkag sa makinarya sa reaksyunaryong estado ug sa pagtukod og usa ka tinuod nga demokratikong gobyerno sa katawhan. Busa, karong adlawa, sa kasumaran sa ika-43 tuig nga pagkatukod sa BHB, ginaawhag namo ang tanang dinaugdaug ug pinahimuslang katawhang Pilipino nga maghiusa ug suportahan ang atong hukbo -- ang Bagong Hukbong Bayan.

Mabuhay ang Bagong Hukbong Bayan!
Mabuhi ang Nagkahiusang Katawhan!

(Sgd)Ka Oris