The people must defy the imperialist, big bourgeois comprador monopoly of the power industry! We need a pro-people power industry now!

Statement addressed to the Power Summit in Davao City

Jorge "Ka Oris"
NDFP-Mindanao
12 April 2012

While the adverse impact of incessant oil price increases, foreign-owned large-scale destructive mining, and natural calamities continue to batter the people of Mindanao, their sorry plight is further aggravated by a debilitating “power crisis.” The Aquino government, despite of its intention to resolve the crisis, can and will never have the rightful solution to the “power crisis” in Mindanao, because it cannot defy the dictates of its imperialist master and its big bourgeois comprador accomplices.

There may have been efforts from certain sections within the reactionary government to push for alternative energy sources in answer to the crisis, but foreign monopoly capitalists and the big bourgeois comprador will make certain that any threat to their established dominance in Mindanao’s power market and industry will be thwarted. Granting that alternative sources of energy, such as wind, solar or hydro power, are tapped, these too will also be subjected to the monopolistic control of big foreign capitalists and their local dogs.

A power industry that is not truly owned and controlled by the people will only serve the interest of giant monopolies to gain profit, and not to deliver genuine social service.

Thanks to Ramos’ Electric Power Industry Reform Act (EPIRA), Mindanao’s power industry is now under the control of private companies, such as the Sy, Aboitiz, Alcantara-Dominguez, and Lopez groups – all of which have their imperialist counterparts. They have control over the generation and distribution of power in the island. The obviously contrived power shortage in the island works in favour of satisfying the insatiable lust of these groups for profit, at the very expense of the people.

Henry Sy, the country’s wealthiest man and owner of the Natl. Grid Corp of the Phils. (NGCP), in particular, is seen to make a killing in his obsession to completely monopolize the entire power industry in the island. Sy, through the NGCP, can dominate power generation, transmission and distribution, and even take over in the retailing of electricity, thereby spelling the eventual nullity of electric cooperatives.

Being a major agenda of the imperialist IMF-World Bank and of the big bourgeois comprador as well, the US-Aquino regime works in connivance with foreign and local monopolists to give them what they crave for -- superprofit. Power must be state-owned and no longer driven by profit if it has to serve the actual needs of the people and of national industrialization. Therefore, it is anti-people if the production of power is motivated by profit, in anarchy, and benefitting only other destructive industries such as large-scale mining, logging and agri-business plantations.

Because of this, the people of Mindanao will surely be bombarded with power rate increases to no end, alongside ceaseless hikes in petroleum products, basic commodities, and basic social services. Worse, the Aquino government continues to deny workers any substantial increase in wages and peasants of any increase in the farm-gate prices of their products.

Considering the damage wrought by large-scale mining as seen in recent calamities, it is preposterous for the Aquino government to push for the construction and operation of more coal-fired power plants as a major solution to the power shortage in Mindanao. We know full well that coal-fired power plants are already being rapidly phased-out in the US and Europe, not only because of its outmoded technology but more so of its horrific effects on people’s health and on the environment. Far outweighing its purpose to generate more power, these coal-fired power plants will become harbingers of death to the people of Mindanao; they are nothing but lethal poison that will be directly injected into our veins.

Thus, to the well-meaning participants of the Power Summit in Davao City, we ask: as a stakeholder in the power industry, will you take the side of the people of Mindanao and truly work for their welfare, and not simply fall as an unwitting conspirator to the profit-hungry interests of foreign monopoly capitalists and the big comprador bourgeois? We are most certain that you will take the side of the people and resist becoming party to inducing the slow, but sure, death of Mindanao.

For its part, the National Democratic Front of the Philippines in Mindanao (NDFP-Mindanao) is pushing for the establishment of a pro-people power industry based on genuine agrarian reform and national industrialization, which can only be possible under a truly independent and sovereign people’s democratic government. It aims to fully tap the potentials of other safe and renewable energy sources that will benefit the people, and not the whims of the monopolistic, exploitative and oppressive few.

We enjoin the people of Mindanao to unite and collectively defy this “power crisis” grand deception of the foreign monopoly capitalists, the big bourgeois compradors and the US-Aquino regime. Let us militantly demand for a power industry that will uncompromisingly serve the interest of the people, and not of the imperialists and its big bourgeois comprador cohorts!#

(Sgd.) Ka Oris
Spokesperson
NDFP-Mindanao

___________

Kinahanglang batukan sa katawhan ang pagmonopolyo sa mga imperyalista ug dagkung burgesya komprador sa industriya sa kuryente! Gikinahanglan nato ang maki-katawhang industriya sa kuryente karon!

(Pamahayag alang sa Power Summit sa Davao City)

Samtang ang nagkadaku nga makadaut nga epekto sa walay-puas nga pagtaas sa presyo sa lana, ang makadaut nga langyawng large-scale mining ug mga natural nga kalamidad padayong nagahapak sa katawhan sa Mindanao, ang ilang makaluluoy nga kahimtang gipasamot pa sa makabalda nga “power crisis.” Bisan kun adunay tinguha ang gubyernong Aquino nga sulbaron ang krisis, dili kini makabuhat sa tukmang solusyon alang sa “power crisis” sa Mindanao tungod kay dili niini mahimong supakon ang mga mando sa iyang imperyalistang agalon ug sa mga kakunsabo niining dagkung burgesya komprador.

Mahimong adunay mga paningkamot sa pipila ka mga seksyon sulod sa reaksyunaryong gubyerno aron iduso ang mga alternatibong tinubdan sa enerhiya isip tubag sa krisis, apan segurohon sa mga langyawng monopoly kapitalista ug dagkung burgesya komprador nga mapakgang ang unsamang hulga sa ilang nakapundar na nga pagpatigbabaw sa merkado ug industriya sa kuryente sa Mindanao. Bisan kun magamit ang mga alternatibong tinubdan sa enerhiya, sama sa wind, solar o hydro power, mapailalom pa gihapon kini sa monopolyong kontrol sa mga dagkung langyawng kapitalista ug ilang mga lokal nga itoy.

Ang usa ka industriya sa kuryente nga dili tinuod nga gipanag-iyahan ug gikontrol sa katawhan magasilbi lang sa interes sa mga higanteng monopolyo nga makaangkon og ginansya, ug dili aron mohatag sa tinuod nga katilingbanong serbisyo.

Salamat sa Electric Power Industry Reform Act (EPIRA) sa kanhing presidenteng Ramos, ang industriya sa kuryente sa Mindanao anaa na karon sa kontrol sa mga pribadong kompanya, sama sa mga grupong Sy, Aboitiz, Alcantara-Dominguez ug Lopez — nga tanan adunay mga imperyalistang kakunsabo. Aduna silay kontrol sa pagmugna ug pag-distribute sa kuryente sa isla. Ang klaro kaayong binuhat-buhat ra nga kakulang sa suplay sa kuryente sa isla nagaalagad sa pagtagbaw sa walay-busganang pag-apas nila sa ginansya, sa kaalautan sa katawhan.

Sa partikular, naobserbahan nga si Henry Sy, ang pinakaadunahan sa tibuok nasud ug tag-iya sa Natl.Grid Corp of the Phils. (NGCP), mobuhat sa tanan aron matagbaw ang iyang kagustuhang monopolisahon ang tibuok industriya sa kuryente sa isla. Pinaagi sa NGCP, mahimong dominahan ni Sy ang pagmugna, transmisyon ug distribusyon sa kuryente ug mahimo pa gani niyang ilogon ang pagmenudo sa kuryente, nga sa ngadto-ngadto magpawalay-bili sa mga kooperatiba sa kuryente.

Isip nag-unang adyenda sa imperyalistang IMF-World Bank ingonman sa dagkung burgesya komprador, nakigkunsabo ang rehimeng US-Aquino sa mga langyaw ug lokal nga monopolyo aron ihatag kanila ang gikahinaman nilang superginansya. Kinahanglang panag-iyahon sa gubyerno ang kuryente aron makaalagad kini sa aktwal nga mga panginahanglan sa katawhan ug sa nasudnong industriyalisasyon, ug dili alang sa ginansya ang produksyon niini.
Busa, kun ang produksyon sa kuryente alang lang sa ginansya, dili planado ug nagaalagad lang sa uban pang mga makadaut nga industriya sama sa large-scale mining, logging ug mga plantasyong agribisnes, nan, kontra-katawhan kini.

Tungod niini, seguradong mohapak sa katawhan sa Mindanao ang walay-puas nga pagtaas sa presyo sa kuryente, uban sa walay-puas nga pagsaka sa presyo sa mga produktong petrolyo, batakang palaliton ug mga batakang katilingbanong serbisyo. Mas grabe pa, padayong ginahikaw sa gubyernong Aquino ang unsamang igo-igong usbaw sa suhulan sa mga mamumuo ni ang unsamang usbaw sa presyo sa mga produkto sa mga mag-uuma.

Sa grabeng kadaut nga nabuhat sa large-scale mining sama sa gipakita sa mga kalamidad ning bag-o, binuang kaayo nga iduso sa gubyernong Aquino ang pagpabarug ug pagpadagan sa mas daghang coal-fired power plants isip usa ka mayor nga solusyon sa kakulang sa suplay sa kuryente sa Mindanao. Nahibalo kaayo kita nga paspas nang ginapasarado ang mga coal-fired power plants sa US ug Europe, dili lang tungod sa hupas na nga teknolohiya niini apan tungod usab sa hilabihan ka makadaut nga mga epekto niini sa panglawas sa katawhan ug sa kinaiyahan. Mas bug-at pa kaysa iyang tumong nga momugna og dugang kuryente, kini nga mga coal-fired power plants mahimong tigdala og kamatayon ngadto sa katawhan sa Mindanao; wala kini kapuslanan kundili makamatay nga hilo nga direktang isung-song sa atong mga kaugatan.

Busa, ipangutana namo sa mga matinud-anong nagpakabana nga mga partisipante sa Power Summit sa Davao City: isip stakeholder sa industriya sa kuryente, dapigan ba nimo ang katawhan sa Mindanao ug matinud-anong mohimo’g lakang alang sa ilang kaayuhan, ug dili simpleng mahulog nga inosenteng kakunsabo sa mga uhaw-sa-ginansya nga interes sa mga langyawng monopolyo kapitalista ug dagkung burgesya komprador? Nahibalo kami nga dapigan ninyo ang katawhan ug dili kamo mosugot nga makatampo sa pagpahamtang sa hinay-hinay, apan segurado, nga kamatayon sa Mindanao.

Sa iyang bahin, ginaduso sa National Democratic Front of the Philippines sa Mindanao (NDFP-Mindanao) ang pagpabarug sa usa ka maki-katawhang industriya sa kuryente nga mosilbi sa pagpalambo sa agrikultura ug nasudnong industriyalisasyon, nga mahimo lang ilalom sa usa ka tinuod nga gawasnon ug soberanong demokratikong gubyerno sa katawhan. Tumong niining hingpit nga pahimuslan ang mga potensyal sa uban pang luwas ug mahulipang tinubdan sa enerhiya nga magaalagad sa katawhan, ug dili sa kapritso sa pipila ka monopolista, mapahimuslanon ug madaugdaugon.

Ginaawhag namo ang katawhan sa Mindanao nga maghiusa ug kolektibong batokan kining dakung pangilad nga “power crisis” sa mga langyawng monopolyo kapitalista, sa dagkung burgesya komprador ug sa rehimeng US-Aquino. Militante natong ipanghingusog ang usa ka industriya sa kuryente nga (sa) walay kompromiso, magaalagad sa interes sa katawhan, ug dili sa interes sa mga imperyalista ug mga alipures niining dagkung burgesya komprador.