PNoy’s political persecution can never break the will of Filipino revolutionaries

Ka Oris
August 17, 2012

I, Ka Oris, on behalf of the NDFP-Mindanao and all the revolutionary forces and masses who continue to struggle against the current deplorable social system, express my condemnation of the US-Aquino regime’s continuing political persecution of revolutionaries, treating Benito Tiamzon, myself and other revolutionaries, including NDFP consultants to the peace process, as common criminals and outrageously lumping us with brazen criminals such as Palparan and others of his ilk, thereby imperiling the peace talks between the NDFP and the GPH.

Despite the Aquino government’s bold talk of “all-out peace,” it is quite ironic that its policy on the peace process seethes with political persecution by highlighting the P5.6 million reward money for the eventual capture of known revolutionary personalities such as Tiamzon, myself, and others in the so-called bounty list. This only goes to show that its rhetoric on “human rights” and “peace” is simply empty talk. This malicious declaration is designed to once and for all scuttle the peace talks, and focus instead on bribing the people through the military reward system.

Admittedly, this recent stroke of state persecution weighs heavy on me not just as a revolutionary but also as a son and a father.  My mother, Dorothea Ravelo-Madlos, whom I have not seen in decades, recently passed away at the age of 98.  Limited by my circumstances, I cannot be present at her wake and on the day of her burial.  In my absence, I am counting on my only son, Vincent Isagani R. Madlos, to represent me in expressing my love as a son in her last rites.  But, my son Vincent, who is a simple, quiet call-center agent in Cebu City, has recently been charged with trumped-up cases and has a warrant out for his arrest. With my son’s right denied and his liberty in peril, my very last chance to join my family in paying our last respects to my beloved mother is completely deprived.

This form of persecution has hit me for the second time now.  The first was when my daughter Malaya, who was only three years old then, was kidnapped by state security operatives in 1984 with the intent to emasculate me and induce my surrender.  They have totally failed to break me and my commitment to the revolution then, and so the state is desperately attempting to neutralize me once more by placing a bounty on my head, calling me a “fugitive,” and, attempting to hurt my loved ones again.  But I am telling the US-Aquino regime: My commitment to serve the people will never shatter. If defending our environment against destructive multinational mining and plantation, if defending the rights and well-being of peasants and of the workers will earn for me the brand “fugitive,” then I would gladly be a “fugitive” a hundred times over than kowtow to dictates of the ruling elite and their imperialist boss and renege on my commitment to serve the oppressed and the exploited.

To maliciously peg criminals such as Palparan and Ecleo at level with revolutionaries is no less worthy of rebuke. Neither I nor other revolutionaries have absolutely anything in common with the likes of Palparan, Ecleo or the Reyes brothers who have blood in their hands, killing innocent victims including lawyers, Church people, activists and media persons. The Aquino government’s sincerity in the capture of Palparan, Ecleo, etc. is highly suspect because, even with the “case” built against these criminals, it is undeniable that they remain henchmen of the reactionary state who continue to enjoy its protection.

This grand effort to subvert the revolutionary movement by employing foul tactics in its intensifying hunt against revolutionary leaders strikes a grave blow against the peace process with the Aquino government seemingly open to the talks on one hand but, on the other, copying its imperialist master’s grisly method of putting up bounty money for Native American resistance fighters during the colonization of the Americas. If anything, this only means that the peace process is no longer a priority concern of the Aquino government to say the least; in fact, this signals more brutal attacks against the revolutionary movement.

Knowing the deeply-ingrained track-record of corruption in the AFP, PNP and other government agencies, the P5.6 million each reward for Communists like me will only be pocketed by the crassly crooked within the Aquino government.  It would be wise if PNoy rechannel this amount instead to help the thousands displaced by recent typhoons that hit Luzon and the Visayas.

The revolutionary movement clearly continues to enjoy wide support from the masses across the islands, while scoring high points in recent NPA-led offensives against state security forces.  Under this context, the US-Aquino regime is desperately attempting to detach the people from supporting and cherishing their own army and the revolution.  That is why, out of sheer desperation, it is now forced to bribe the people by enticing them with reward money to support government programs.

At this point, I would like to personally appeal to Noynoy Aquino, himself being a victim once of political persecution during the Marcos dictatorship, to lift all false charges leveled against my son, Vincent Isagani R. Madlos, and to allow him freely and safely to be present, as my representative, at the wake and attend the burial of my mother, Dorothea R. Madlos, which is scheduled on August 25. It may be recalled that in 1990 while I was still incarcerated in Camp Crame, your late mother Cory allowed me, for humanitarian reasons, to attend the burial of my father, Andres M. Madlos, Sr, in Surigao City. I believe that with all the powers at your disposal, you can reasonably act on this personal appeal, especially because my son is innocent.

I would also like to appeal before the Filipino people to remain ever vigilant and critical of grand efforts on the part of the US-Aquino regime to vilify and criminalize revolutionaries, including their families, and oppose any attempt to separate the aspirations and hopes of the exploited and oppressed people from the revolution -- the national-democratic revolution.

The enemies of the people may try, with all its brutal might, to break my spirit or shatter my belief in the revolution by attacking my person or my loved ones, but none, not even death, can take away my revolutionary fervor to serve the masses and to help them stay on the revolutionary road to victory.


Ang pulitikanhong pagpanglutos ni PNoy dili makahugno sa determinasyon sa mga rebolusyonaryong Pilipino

Ka Oris
August 17, 2012

Ako, si Ka. Oris, sa ngalan sa NDFP-Mindanao ug sa tanang rebolusyonaryong pwersa ug masa nga nagapadayon pagpakigbisog batok sa kasamtangang dunot nga katilingbanong sistema, nagapadayag sa akong pagkundena sa padayong pulitikanhong pagpanglutos sa rehimeng US-Aquino batok sa mga rebolusyonaryo. Si Benito Tiamzon, ako ug ubang pang mga rebolusyonaryo, lakip na ang mga consultant sa NDFP alang sa panaghisgot pangkalinaw, giisip nga mga kriminal ug gilaray sa mga luog nga kriminal sama ni Palparan ug uban pang mga susama kaniya—hinungdan sa pagkapakyas sa panaghisgot pangkalinaw tali sa NDFP ug GPH.

Taliwala sa pagpagarpar og "all-out peace" sa gubyernong Aquino, sukwahi kaayo nga ang palisya niini sa panaghisgot pangkalinaw nagabukal sa pulitikanhong pagpanglutos pinaagi sa pagbandilyo sa P5.6 milyon nga reward money alang sa pagdakop kang Tiamzon, kanako ug sa uban pang nahitalay sa giingong listahan sa mga wanted. Nagpakita lang kini nga pulos istorya lang ang pagtagawtaw niini kalabot sa "tawhanong katungod" ug "kalinaw.” Kini nga malisyosong daklarasyon gidisenyo aron hingpit nga mahugno ang panaghisgot pangkalinaw ug makapokus na sila sa pagpanuhol sa katawhan pinaagi sa military reward system.

Sa pagkatinuod, kini nga kinabag-uhang hampak sa pagpanglutos sa estado giabaga nako dili lamang isip usa ka rebolusyonaryo kundili isip usa ka anak ug amahan usab. Ang akong inahan nga si Dorothea Ravelo Madlos, kinsa wala na nako nakita sa pila na ka dekada, mipanaw karong bag-o sa edad nga 98. Tungod sa limitasyon sa akong kahimtang, dili ako mahimong motambong sa iyang haya ug sa adlaw sa iyang lubong. Busa, isalig ko na lang sa nag-inusarang lalaki kong anak nga si Vincent Isagani R. Madlos ang pagrepresenta kanako sa pagpadayag sa akong gugma isip anak sa iyang katapusang misa. Apan ang akong anak nga si Vincent, kinsa usa ka simple ug hilumon nga call-center agent sa Cebu City, gibuhat-buhatan og mga kaso ug gani anaa nay mandamyento de aresto alang kaniya. Sa kahimtang nga nahikawan ang akong anak sa iyang katungod ug nabutang sa peligro ang iyang kaluwasan, hingpit nang nawala ang bugtong kahigayunan aron makighiusa sa akong pamilya paghatag sa katapusang pagpasidungog sa among mahal nga inahan.

Ikaduha na kini nga higayon nga nahiagom ako niini nga dagway sa pagpanglutos. Sa unang higayon, ang akong anak nga babaye nga si Malaya, kinsa nagpangidaron pa og tulo ka tuig niadtong higayona, gikidnap sa mga security operatives sa estado niadtong 1984 sa tumong nga mahuyang ako ug mosurender. Napakyas sila niadto sa pagpahugno kanako ug sa akong kaakuhan sa rebolusyon, busa sa makausa pa, desperadong naningkamot ang estado pagnyutralisa kanako pinaagi sa pagbutang og patong sa akong ulo, paghingalan kanakong “wanted,” ug, pagpaningkamot pagpasakit pag-usab sa akong mga minahal sa kinabuhi. Apan kini ang akong ikasulti ngadto sa rehimeng US-Aquino: Ang akong kaakuhan sa pag-alagad sa katawhan dili matay-og. Kun ang nakahimo  kanakong "wanted" mao ang pagpanalipod sa atong kalikupan batok sa makadaut nga multinasyunal nga mga mina ug plantasyon, ug ang pagpanalipod sa katungod ug kaayuhan sa mga mamumuo ug mag-uuma, dili nako igsapayan nga hinganla’g "wanted" bisan pa gatusan ka pilo kaysa moyukbo sa mga mando sa nagharing hut-ong ug sa ilang mga imperyalistang amo ug motalikod sa akong kaakuhan nga alagaran ang dinaugdaug ug pinahimuslan.

Ang malisyosong pagtalay sa mga kriminal sama nilang Palparan ug Ecleo kanamong mga rebolusyonary angayan lang kastigohon. Walay bisan usa kanamong mga rebolusyonaryo ang susama nilang Palparan, Ecleo o sa mga managsuong Reyes nga naduhig ang mga kamot sa dugo sa mga inosenteng biktima, lakip na ang mga abugado, relihiyoso, aktibista ug taga-media. Kadudahan kaayo ang kasinsero sa gubyernong Aquino sa pagdakop nilang Palparan, Ecleo, ubp tungod kay bisan kun aduna nay "kaso" nga gipasaka batok niini nga mga kriminal, dili ikalimod  nga nagpabilin silang mga berdugo sa reaksyunaryong estado nga padayong nagatagamtam sa proteksyon niini.

Kining dakung paningkamot nga pukanon ang rebolusyonaryong kalihukan pinaagi sa paggamit sa mahugaw nga taktikang pagpakusog sa pagpanglutos sa mga rebolusyonaryong lider, usa ka makamatay nga hampak sa panaghisgot pangakalinaw kun asa ang gubyernong Aquino abli kintahay sa pananghisgot sa usa ka bahin apan, sa pikas bahin nagasundog sa mangilngig nga pmaagi sa iyang imperyalistang amo sa pagtanyag og mga patong sa ulo sa mga nagsukol nga lider-lumad  panahon sa kolonisasyon sa America. Nagpasabot lang kini nga sa pinakamenos, ang panaghisgot pangkalinaw dili na prayoridad sa gubyernong Aquino; gani, usa kini ka tilimad-on sa mas brutal pang mga pagpangatake batok sa rebolusyonaryong kalihukan.

Nasayud kaayo kita sa lalom nang nakagamot nga talaan sa korapsyon diha sa AFP, PNP ug uban pang mga ahensya sa gubyerno, ug ang P5.6 milyon nga patong sa ulo sa mga Komunista sama kanako seguradong ibulsa lang sa mga walay-ulaw nga buaya sulod sa gubyernong Aquino. Mas maayo na lang kun ang maong kantidad igahin ni Pnoy sa pagtabang sa liboan ka tawong nabiktima sa mga bagyong bag-o lang mihapak sa Luzon ug Visayas.

Tin-aw nga ang rebolusyonaryong kalihukan padayong nagatagamtam sa halapad nga suporta sa masa sa tibuok isla, samtang nakaani kini og mga kadaugan sa bag-ohay lang nga mga taktikal nga opensiba nga gilunsad sa NPA batok sa mga armadong pwersa sa estado. Subay niini nga konteksto, ang rehimeng US-Aquino desperadong naningkamot nga babagan ang katawhan sa pagsuporta ug pagpangga sa ilang kaugalingong hukbo ug sa rebolusyon. Busa, sa tumang kadesperado, pugos kining suholan ang katawhan pinaagi sa pagdani kanila sa reward money aron mosuporta sa mga programa sa gubyerno.

Niining puntoha, buot nakong ipadangat ang akong personal nga pag-apela kang Noynoy Aquino, nga biktima mismo sa pulitikanhong pagpanglutos panahon sa diktadurang Marcos,  sa pagbasura ang tanang tumo-tumong mga kaso nga gipasaka batok sa akong anak nga si Vincent Isagani R. Madlos, ug tugutan siyang gawasnon ug luwas nga motambong, isip akong representante, sa haya ug lubong sa akong inahan nga si Dorothea R. Madlos, nga natakda karong Agosto 25. Kun mahinumduman, niadtong 1990, samtang ako binilanggo sa Camp Crame, ang imong mipanaw na nga inahan nga si Cory mitugot kanako sa pagtambong sa paglubong sa akong amahan nga si Andres M. Madlos, Sr. sa Surigao City.  Nagatuo ako nga aduna kay igong kagahum nga makatarunganong motagad niinng personal nako nga hangyo, ilabina  nga inosente ang akong anak.

Nanawagan usab ako sa katawhang Pilipino nga magpabiling mabinantayon ug kritikal sa dinagkung mga paningkamot sa rehimeng US-Aquino nga dauton ug himoong komon nga   kriminal ang mga rebolusyonaryo ug iangin ang ilang mga pamilya, ug batukan ang unsamang paningkamot nilang babagan ang mga pangandoy ug tinguha sa pinahimuslan ug dinaugdaug nga katawhan palayo sa rebolusyon -- ang nasudnon-demokratikong rebolusyon.

Mahimong maningkamot ang mga kaaway sa katawhan, ginamit ang linuog niining kusog, sa pagpahugno sa akong diwa ug pagsalikway sa akong pagtuo sa rebolusyon pinaagi sa pag-atake kanako o sa akong mga minahal sa kinabuhi, apan bisan ang kamatayon dili makahikaw kanako sa akong rebolusyonaryong kadasig nga alagaran ang katawhan ug tabangan silang magpabilin sa pagsubay sa rebolusyonaryong dalan ngadto sa kadaugan.