NDFP-NCMR unites with the struggle of the workers in PACCO in Tagoloan, Mis. Or.

Cesar Renerio
NDFP-North Central Mindanao Region
November 29, 2012

The National Democratic Front – North Central Mindanao Region resolutely unites with the struggle of the workers of Pacific Activated Carbon Co. Inc. (PACCO) in Gracia, Tagoloan, Misamis Oriental. Amidst the severe exploitation and oppression of the company against the workers, the latter have resorted to their last legal means—the strike.



For a long time, the workers have suffered from low wages and the denial of benefits and the right to organization. Their agony has been aggravated since March 2011. With the bankruptcy of the other companies owned by Herman Montenegro, the fruits of the labor of the poor workers of PACCO were used to pay for his countless financial liabilities. They were forced to continue working without a definite wage. These last 17 months or so, the PACCO worker only receives a measly P100 to P500 a week, and is given a transportation allowance so that he may not fail to report to work every day. This wage is far from enough to cover even the daily food expenses of the average worker's family. Some of them were already driven to seek other jobs.

This is what motivated the workers to unite and found their union to serve as a collective instrument to struggle for the right to work, to demand the payment of the months-worth wages denied them as well as for benefits, and to launch a strike. But the capitalists answered their just demands by expelling them from their jobs, forcing them to make unpaid vacations, suspending them from work and other forms of repression primarily directed against the officers of the Workers' Union of PACCO (WUPACCO).

The more than three months of determined struggle in the picket line however is now facing the threat of dispersal after the reactionary labor agency declared the strike illegal.

The situation in PACCO clearly demonstrates how, in the midst of the class struggle between the capitalists and the workers, the reactionary government and its labor agencies always defend the capitalists' interests. DOLE is useless in unambiguously upholding the interests and welfare of the workers. Indeed it investigates the demands of the workers but fails to enforce decisive actions whenever the capitalist's violations are uncovered after the investigation. The NLRC and NCMB further exposed their pro-capitalist leanings when they decided that the victimized workers are the ones who have something to account for. They criminalized the workers' strike, sued the workers with trumped-up charges, and expelled them from work without any hope of receiving anything from Montenegro.

Job security for the working class in our society is one casualty under the present semifeudal and semi-colonial conditions. Any time, the companies they work for may close due to the effect of the crisis of the world capitalist system or the maneuvers of the local comprador bourgeoisie, including Montenegro, who think of nothing else but the accumulation of profits from the exploitation of the cheap labor-force. All this comes from the lack of genuine industrialization in the country. The factories and manufacturers in our country produce nothing more than raw or semi-processed materials intended for export to the world market. These are not used for the development of agriculture, which necessitates genuine agrarian reform as the basis of genuine development of our society.

Noynoy Aquino only pays lip service with his "righteous road" and allegedly providing job security for the Filipinos. Like him, the Montenegro family comes from the ruling class. They both mercilessly oppress and exploit their workers. Can the people put trust in the president who, until now, is inutile in serving justice for the workers and peasants of their very own Hacienda Luisita who were massacred in the picket line for struggling for their right to the land and work?

Only through strong organization and determined struggle can the PACCO workers attain further strength to continue demanding for their rights. They should unite with the other democratic classes and sectors who are engaged in struggle like them. They must understand that the solution to their problem regarding the exploitation and oppression of PACCO can only be fully achieved with the fulfillment of genuine agrarian reform and national industrialization in the context of the national-democratic revolution now being launched in the countryside and the following socialist revolution and construction. If the legal struggle proves futile for them, the guerilla zones are always open to those who are ready to embrace armed struggle and join the New People's Army.

We challenge the local government officials of Tagoloan and the province of Misamis Oriental to show their service to the people by defending their oppressed constituents. We also encourage the military and the police, who receive their salaries from the people's taxes, to take sides with the poor who pay for their salaries and not with the greedy capitalists.

 



NDFP-NCMR Nakighiusa sa Pakigbisog sa mga Mamumuo sa PACCO sa Tagoloan, Mis. Or.

Cesar Renerio
National Democratic Front of the Philippines
North Central Mindanao Region
November 29, 2012

Hugot nga nakighiusa ang National Democratic Front of the Philippines - North Central Mindanano Region sa pakigbisog sa mga mamumuo sa Pacific Activated Carbon Co. Inc. (PACCO) sa Gracia, Tagoloan, Misamis Oriental. Atubangan sa grabe nga pagpahimulos ug pagpangdaugdaug sa kumpanya ngadto sa mga mamumuo, midangop sila sa ilang katapusang ligal nga hinagiban—ang paglunsad sa welga.

Sulod sa taas nga panahon, nag-antos ang mga mamumuo sa ubos nga suhulan sa kumpanya, paghikaw sa mga benepisyo ug katungod nga mag-organisa. Misamot pa ang ilang kalbaryo sukad niadtong Marso 2011. Tungod sa pagkabangkaruta sa ubang mga negosyo sa tag-iyang si Herman Montenegro, ang hinaguan sa mga pobreng mamumuo sa PACCO maoy gitapal sa iyang daghang mga pinansyal nga tulubagon. Padayon silang gipatrabaho nga wala nay klaro ang sweldo.  Sa milabayng sobra 17 ka bulan nagadawat na lang ang mga mamumuo og P100 ngadto sa P500 matag semana, ug ginahatag-hatagan lang og plete arun dili mopalta sa pagtambong sa trabaho matag adlaw. Kung kwentahon, ang maong sweldo kulang kaayo bisan sa pagkaon man lang aron mabuhi ang matag pamilya. Ang pipila kanila napugos sa pagpangita og laing matrabahoan.

Kini ang nagtukmod sa mga mamumuo nga maghugpong sa pagpabarug sa ilang unyon aron hiniusang ipanghingusog ang ilang katungod sa trabaho, pagpaningil sa pila ka bulan nilang suhulan ug mga benepisyo ug paglunsad og welga. Apan kining ilang mga makatarunganong pangayo gitubag hinuon sa kapitalista sa pagtangtang kanila sa trabaho, pugos nga pagpabakasyon nga walay bayad, pagsuspende sa trabaho ug uban pang porma sa pagpamig-ot nag-una na sa mga opisyal sa Workers’ Union of PACCO (WUPACCO).

Niining determinadong pakigbisog sa mga mamumuo, ang kapin sa tulo ka bulan nga pagbarug sa piketlayn nag-atubang na karon sa hulga sa pagbungkag o disperal human gipakanaug ang desisyon sa reaksyunaryong ahensya sa pamuo nga iligal ang strike.

Tin-aw nga gipakita kanato niini nga sitwasyon sa PACCO nga sa panagbangi tali sa hut-ong kapitalista ug hut-ong mamumuo, ang reaksyunaryong gobyerno ug mga ahensya niini sa pamuo didto gyud kanunay molaban sa hut-ong kapitalista. Inutil ang DOLE sa tininuod nga paglaban sa interes ug kaayuhan sa mga mamumuo. Taman lang kini sa pag-imbistiga sa mga mulo sa mga mamumuo apan walay ngipon ang mga lakang nga gihimo niini dihang napamatud-an ang mga kalapasan sa kapitalista human sa imbestigasyon. Labaw pang natataw ang pagka-instrumento sa mga kapitalista sa NLRC ug NCB nga nagdesisyon nga ang mga agrabyadong mga mamumuo mao pa ang gibali nga sad-an tungod sa ilang pag-strike, gikasuhan, palagputon sa trabaho nga walay bisan unsang malaumang madawat gikan sa tag-iya nga si Montenegro.

Ubos sa pagkakarong semipyudal ug semi-kolonyal nga sistema, walay kaseguruhan ang panarbaho sa hut-ong mamumuo sa atong katilingban. Bisan unsang orasa, mahimong masira ang kumpanya nga ilang gitrabahoan tungod sa epekto sa krisis pangkalibutang sistemang kapitalista o sa maniobra sa Pilipinong burgesya kumprador sama ni Montenegro nga walay laing gihunahuna kundili ang paghakop lang sa ginansya gikan sa pagpahimulos sa baratong kusog-pamuo sa mga mamumuo. Tungod kini kay walay tinuod nga industriyalisasyon sa Pilipinas. Ang produkto sa pabrika ug manupaktura sa atong nasud, hilaw o semi-processed nga materyales lang nga pangtumod alang sa pangkalibutang baligyaanan. Wala kini ginagamit aron tubagon ang panginahanglan sa pagpalambo sa agrikultura nga nagtungtong sa tinuod nga reporma sa yuta isip sukaranan sa tinuod nga kalamboan sa atong katilingban.

Pagarpar lang ang “tul-id nga dalan” ni Noynoy Aquino ug pagseguro kuno sa panarbaho ug panginabuhian natong mga Pilipino. Sama kaniya, naggikan sa nagharing hut-ong ang pamilyang Montenegro. Pareho sila nga way kukaluoy nga nangdaugdaug ug nagpahimulos sa ilang mga mamumuo. May malauman ba ang katawhan sa usa ka presidente nga hangtud karon inutil sa paghatag og hustisya sa mga mamumuo ug mag-uuma sa ilang kaugalingong Hacienda Luisita nga gimasaker sa piketlayn tungod sa pagbarug ug pagpakigbisog nila sa ilang katungod sa yuta ug trabaho?

Pinaagi lang sa lig-ong paghugpong ug determinadong pakigbisog sa mga mamumuo sa PACCO nga makaangkon sila og dugang kusog sa padayong pagpanghingusog sa ilang katungod. Angay silang makighiusa sa uban pang mga demokratikong hut-ong ug sektor nga nakigbisog sama kanila. Kinahanglang masabtan nila nga ang kasulbaran sa ilang problema sa pagpahimulos ug pagpangdaugdaug sa PACCO maangkon lang kung mapatuman ang tinuod nga reporma sa yuta ug nasudnong industriyalisasyon diha sa pagkab-ot sa kadaugan sa nasudnong-demokratikong rebolusyon nga atong ginapaasdang sa kabukiran uf sa umaabot nga pagpanday sa sosyalismo. Ug kung dili na magsilbi ang ligal nga natad sa pakigbisog alang kanila, abli ang mga sonang gerilya niadtong andam sa pagsagop sa armadong pakigbisog ug mopasakop sa New Peoples Army.

Among gihagit ang mga opisyal sa lokal nga gobyerno sa Tagoloan ug sa probinsya sa Misamis Oriental kung tinuod sila nga nag-alagad sa katawhan sa pagpakita sa ilang pagpakabana ug paglaban sa ilang mga lungsuranon nga nalupigan. Giawhag usab namo ang militar ug kapulisan nga nagdawat og sweldo gikan sa buhis sa katawhan sa paglaban sa mga kabus nga nagsweldo kanila ug dili sa kapitalistang hakugan.