Serve the people, set ablaze the fire and daringness of the Kabataang Makabayan

Ka Oris 
30 November 2012

With the great joy, the NDFP-Mindanao congratulates all leading cadres and members of the  Kabataang Makabayan (KM) who, upon its 48th founding anniversary today, have vowed to carry  forward the blazing torch of the militant and revolutionary youth movement in the  Philippines towards the victory of the people’s war. With great pride, we salute all members  of the KM who, since the dark days of the Marcos dictatorship, have heroically offered their  lives for the revolution, as well as to all those who persevere until now.

Like a spark that began a prairie fire, KM’s inception in the 60s led to the rise of the  militant youth and students’ movement that took upon itself the task of reinvestigating  Philippine society and openly oppose the ills of imperialism, feudalism and bureaucrat- capitalism. When Martial Law was declared and KM pronounced illegal, most members of KM  opted to struggle beyond the boundaries of the legal arena, and took to the mountains to  plant the seed of armed revolutionary struggle.  Armed only with the ideology and zeal of  the re-established Communist Party of the Philippines (CPP-MLM), they set the revolutionary  fire anew, but this time in the countryside across the archipelago, organizing among poor  peasants in order to build the proletarian army and establish Red bases.

KM activists did not lose sight of the vision to carry forward Andres Bonifacio and the  Katipunan’s revolution. They kept this in their hearts and minds, and practiced it by  arousing and organizing the people on how to wage their war, even to the point of laying  down their own lives so that the revolution may advance.  Today, the KM continues to  organize among the cross-section of the Filipino youth, which accounts for almost half of  country’s populace.  The country’s youth and students are one of the most oppressed and  exploited sectors, submerged under the most heinous of social conditions, which are further  heightened by the rapacity of imperialism and of the local ruling classes and its  reactionary state.    

The Aquino government brags that it has allocated 2.8% for education in the 2013 budget. In  truth, there is nothing to crow about because, apart from being far lower than the UN  allowable minimum of 6%, Aquino is only making sure that its highly pro-monopoly capitalist  schema for education, such as the K-12 program and the privatization of SCUs, remain  unhampered.

The K-12 is excruciatingly burdensome to teachers, students and the people. Not only does it  pose additional expenses, but the new curricula only satisfy the need of foreign monopoly  capitalists for the continued generation of cheap, docile and skilled Filipino laborers with  the end in view of acquiring superprofit.  While the approved Php 37 Billion allocation for  SCUs for 2013 is nothing but Aquino’s feeble attempt to trick students and parents into  believing the government “cares” for the Filipino youth.  Unfortunately, PNoy does not care  for the youth nor for education because the hefty budget is no more than a pumped-up  “capital outlay” for SCUs to turn “self-reliant,” or to begin running as a private business  starting next year, and eventually be dependent on private funds.  SCUs compete with private  colleges and universities in tuition fee hikes and other exorbitant fees, which make the  title “Iskolar ng Bayan,” shamefully, a thing of the past.

Apart from having poor or no access at all to quality education, the majority peasant youth  are   exploited and oppressed with ferocity by semi-feudalism in the countryside. They have  no land to till and are forced to sell their labor power as agricultural workers in exchange  for subhuman wages. After a few years in primary education, most, if not all, are forced to  work at a very young age to help augment their parents’ measly income. They also fall victim  to the brutal military operations of the AFP in the countryside and are often rendered  helpless in the face of grizzly human rights violations. Worker youths suffer similarly  because they are exposed to inhuman working conditions and receive highly unjust pay.  Apart  from these inequities, the youth are also forced into prostitution and are victimized by  drug and gambling syndicates.

The Moro and Lumad youth in Mindanao are also severely oppressed, not only due to poverty  but also because of their identity as national minorities.  The severity of national  oppression and chauvinism has intensified and has blatantly impinged on their right to self -determination. They are under constant attack by security forces of the reactionary state.   With regard to the Moro struggle, it frustrates the Moro youth that, despite the recent  signing of the Framework on the Bangsamoro between the MILF and the GPH, the attainment of  genuine self-determination remains elusive. As it is, the AFP has not moved an inch away  from Moro areas and remains a grievous threat to the Moro people.

In light of this objective condition, it is therefore incumbent upon the present leaders and  members of the Kabataang Makabayan to further arouse, organize and mobilize the Filipino  youth by the hundreds of thousands in order to advance the people’s national-democratic  revolution. The KM must help extricate the Filipino youth from docility and aim for the all -round resurgence of militancy, as was felt during the First Quarter Storm. It should be  creative in its methods and, if necessary, use all available popular avenues to reach out to  a greater number of youth and students, including the internet, social networking, texting  and other forms of technological advancement. Bring back the fire and daringness of the KM,  enliven the unrelenting spirit – the true spirit of serving the people!

Strive to emulate the indefatigable fervor and bravery shown by the initiators of KM in  spreading the essence of the national-democratic struggle among the youth in particular and  the people in general.  Why be content with a handful few, when you have the power to  mobilize the youth in their millions against the basic problems of Philippine society? With  your deep grasp of the objective condition, it is within your power to make them understand  the necessity to rise up and serve the people. With this, we challenge KM leaders and  members to answer the call of the people’s war for more cadres and political officers and  instructors in the New People’s Army. As we brace to meet the requirement of the people’s  war, you are ever more needed to serve the people through your Red army!

Long live the Kabataang Makabayan!  Long live the Filipino Youth!


Alagaran ang katawhan, padilaabon ang pagka-mapangahason sa Kabataang Makabayan

Ka Oris
30 November 2012

Sa tumang kalipay, ang NDFP-Mindanao mipasidungog karong adlawa sa tanang mga nangulong kadre ug membro sa Kabataang Makabayan (KM) sa ika-48 nga kasaulogan sa pagkatukod, nga nanumpa nga iasdang ang militante ug rebolusyonaryong kalihukan sa kabatan-onan sa Pilipinas hangtod sa kadaugan sa gubat sa katawhan. Mapasigarbuhon natong saludohan ang tanang membro sa KM nga niadtong madulom nga panahon sa diktarurang Marcos, mabayanihong mihalad sa ilang kainabuhi alang sa rebolusyon, lakip na kadtong nagapadayon hangtod karon. 

Sama sa kadlit nga mipadilaab sa dakong kalayo, ang pagkahimugso sa KM niadtong dekada 60 mibunga sa pagsulbong sa militanteng kalihukan sa kabatan-onang estudyante nga nangako sa tahas sa subling-pagtuon sa katilingbang Pilipino ug dayag nga nagsupak sa mga gidulot nga kadaot sa imperyalismo, pyudalismo ug burukrata-kapitalismo. Niadtong gideklara ang Balaod Militar ug gihimong iligal ang KM, kadaghanang membro sa KM misubay sa dalan sa pakigbisog sa gawas sa legal nga nataran ug misaka sa kabukiran aron itisok ang liso sa rebolusyonaryong armadong pakigbisog. Giarmasan lang sa ideolohiya ug kasibot sa subling pagkatukod sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP-MLM), gibanhaw nila ang rebolusyonaryong kadasig, apan ning panahona didto na sa kabukiran sa tibuok kapupud-an, nag-organisa sa mga mag-uuma alang sa pagtukod sa proletaryong Hukbo ug pagpabarug sa mga Pulang base.

Ang mga aktibistang KM wala nawad-an sa panglantaw nga ipadayon ang rebolusyon ni Andres Bonifacio ug sa Katipunan. Ila kining gihambin  sa ilang mga huna-huna ug kasing-kasing ug gipraktika pinaagi sa pagpuka ug pag-organisa sa katawhan kung unsaon paglunsad sa ilang gubat, bisan pa man nga makalas ang ilang kinabuhi aron moasdang ang rebolusyon. Karon, ang KM padayong nag-organisa sa lain-laing hut-ong sa kabatan-onang Pilipino nga naglangkob sa dul-an katunga sa populasyon sa nasud.  Ang mga kabatan-onan ug kaestudyantihan sa nasud usa sa labing gipahimuslan ug gidaug-daog nga sektor, naglunang sa pinakamangilngig nga katilingbanong kahimtang nga gipasamot pa sa kahakog sa imperyalismo ug lokal nga nagharing hut-ong ug reaksyunaryong estado.

Ang K-12 hilabihan ka bug-at nga palas-anon alang sa mga magtutudlo, mga istudyante ug katawhan.  Dili lamang kay mas modaku ang balayronon kun di  ang bag-ong mga kurikulum niini magtagbaw lang sa panginahanglan sa langyawng monopolyo kapitalista alang sa padayon henerasyon sa barato, masulundon ug hanas nga mamumuong Pilipino aron makumkom ang super-ginansya.  Samtang ang aprobadong P37 bilyon nga gigahin alang sa mga State Colleges and Universities sa tuig 2012 usa ka taphaw lamang nga pagsulay aron linglahon ang mga estudyante ug ilang ginikanan ug  patuohon  nga ang gobyerno “nagpakabana” sa kabatan-onang Pilipino. Apan malas lang kay si Pnoy walay pagpakabana sa kabatan-onan o sa ilang edukasyon tungod kay ang maong gidak-on nga badyet usa lang ka “kapital” aron ang mga SCUs mamahimong sarang sa kaugalingon o aron sa mosunod nga tuig  mamahimong pribadong negosyo na kini. Ang mga SCUs karon nakiglumba na sa mga pribadong kolehiyo ug mga unibersidad sa pagpausbaw sa matrikula ug uban pang nanghinobrang balayronon, nga sa walay kaulaw, naghimo na lang sa “Iskolar ng Bayan” nga butang sa nangaging panahon.

Gawas sa kakabus o walay kahigayonan sa de-kalidad nga edukasyon, ang mayoryang kabatan-onang mag-uuma bagnis nga gipahimuslan ug gidaug-daog  sa semi-pyudalismo sa kabukiran. Wala silay yutang matikad ug napugos sa pagbaligya sa ilang kusog-pamuo isip mga mamumuo sa agrikultura bugti sa barato ug di-maki-tawhanong suhol.  Human sa pipila ka tuig sa edukasyon sa primarya, kadaghanan kun dili man tanan, napugos sa pagtrabaho aron mutabang sa panginabuhian sa ilang mga ginikanan. Biktima usab sila sa bangis nga mga operasyong militar sa AFP sa kabukiran ug kasagaran walay mahimo  atubangan sa grabeng kalapasan sa tawhanong katungod. Ang mga mamumuong kabatan-onan nahiagom usab sa susamang di-maki-tawhanong nga kahimtang sa panarbaho ug  dili makatarunganong sweldo.  Gawas pa niini nga mga kahiwian, ang mga kabatan-onan usab napugos nga mosulod sa prostitusyon ug nahimong mga biktima sa sindikato sa iligal nga druga ug sugal.

Ang mga kabatan-onang Moro ug Lumad sa Mindanao grabeng gidaug-daog usab, dili lang tungod sa kalisod kun di  tungod usab sa ilang pagka nasudnong minorya.  Ang kagrabehon sa nasudnong pagdaug-daog ug sobenismo nagkasamot ug mas dayag nga mikotkot sa ilang katungod sa kaugalingong paghukom. Kanunay silang ginaatake sa pwersang pangseguridad sa reaksyunaryong estado. Pinaagi sa napirmahang Framework Agreement on the Bangsamoro tali sa MILF ug GPH ang reaksyunaryong sa estado malamposong mipakyas sa kabatan-onang Moro sa pagkab-ot sa ilang gipangandoy nga tinuod nga kaugalingong paghukom. Sa makita, ang AFP wala mipahawa sa mga erya sa Moro ug nagpabiling dakong hulga sa pagkab-ot sa tinuod nga katungod sa kaugalingong paghukom sa Bangsa Moro.

Subay niining obhetibong kahimtang, angayan lamang nga ipadayon sa kasamtangang mga lider ug membro sa Kabataang Makabayan nga mas labaw pang pukawon, organisahon ug palihokon sa gatusan ka libong kabatan-onang Pilipino aron iasdang ang nasudnon-demokratikong rebolusyon sa katawhan.  Kinahanglang motabang ang KM sa paghaw-as sa kabatan-onang Pilipino gikan sa pagka-walay-pagpakabana  ug kab-oton ang tanang natad sa pagpahibalik sa sa militansya, sama sa nahitabo niadtong First Quarter Storm.  Kinahanglang magmamugnaon kini sa iyang mga pamaagi o kung gikinahanglan gamiton ang tanang mga pwedeng popular nga pamaagi aron kab-oton ang mas dakong ihap sa mga kabatan-onan ug mga estudyante, lakip na ang internet, social networking, mga selfon ug uban pang porma sa paglambo sa teknolohiya. Subling ipadilaab ang kainit  ug kamapangahason sa KM, banhawon ang diwa sa pagkadeterminado ug walay pagkakapoy  – ang tinuod nga diwa sa pag-alagad sa katawhan!

Maningkamot sundogon  ang kawalay pagkakapoy nga kadasig ug kaisog nga gipakita sa mga unang nagpasiugda sa KM sa pagpakaylap sa esenya sa nasudnon-demokratikong pakigbisog sa kabatan-onan ug sa katawhan.  Nganong magpakontento sa pipila kung aduna kamoy katakus nga mopalihok sa minilyong kabatan-onan batok sa mga batakang suliran sa katilingbang Pilipino? Uban sa inyong lalom nga pagsabot sa obhetibong kahimtang, naa moy katakus nga ipasabot kanila ang panginahanglan sa pagrebolusyon ug pag-alagad sa katawhan.  Subay niini, among gihagit ang mga lider ug mga membro sa KM sa pagtubag sa awhag sa gubat sa katawhan alang sa daghang mga kadre ug mga pampolitikal opisyal ug instructor sa Bagong Hukbong Bayan. Sa atong pagkumpleto sa mga rikisitos sa gubat sa katawhan, mas gikinahanglan kamo karon nga mag-alagad sa katawhan pinaagi sa inyong Pulang hukbo!

Mabuhi ang Kabataang Makabayan! Mabuhi ang kabatan-onang Pilipino!