A Victorious Decade of People's War in Mindanao

Jorge "Ka Oris" Madlos
NDFP - MIndanao
December 26, 2012

Together with all revolutionaries and the the people of Mindanao and the entire nation, the NDFP-Mindanao wishes to express its warmest congratulations and highest tribute to the Communist Party of the Philippines (MLM) on the 44th anniversary of its re-establishment. Through the Party's leadership, the National Democratic Revolution has advanced to its current phase despite the relentless counterrevolutionary attacks of US imperialism and the local ruling class. We also proudly salute all our revolutionary martyrs who have heroically offered their lives for the revolution.

As we celebrate this auspicious day, our deepest sympathies and concern go out to the families and friends of the victims of typhoons Sendong and Pablo. In line with this, we call upon all revolutionary forces in the island to be modest and simple yet meaningful and militant in their celebrations of the Party's 44th anniversary. To help facilitate relief and retrieval operations, NDFP-Mindanao has declared a 29 day ceasefire in all areas affected by Typhoon Pablo. We also call on the people to unite and join in the collective and long term rehabilitation of the people's livelihood and continue to help preserve and protect the environment.

*Offensive Posture*

In the face of brutal and relentless attacks by the Oplan Bantay Laya (OBL) and Oplan Bayanihan (OPB) of the local ruling class and its imperialist master, the revolutionary struggle of the people of Mindanao has boldly and heroically advanced in the last decade because of the determined and correct leadership of the Communist Party and the wide and strong support and participation of the people.

Never daunted nor defeated, we have daringly crossed difficulties and sacrifices. From a trying first decade of launching the Second Great Rectification Movement (SGRM), the people's war has rapidly accelerated over the last ten years (2002-2012). The Party's correct leadership of the people's war has been decisive in frustrating OBL 1 and 2, and initially thwarting OPB. We continue to take the initiative, despite the NPA being the priority focus of the AFP, amid the declining Moro armed resistance.

The offensive posture in both the military and political arena has been instilled among our forces. We have concretely shown this in our determination and daringness to frustrate the brutal OBL and OPB of the reactionary regime, so the people's war may advance. Overall, we have overcome the lingering conservative tendencies among our ranks, as we continued with our offensive posture especially in our tactical offensives.

*Establishing revolutionary bases and the revolutionary mass movement*

We have rapidly expanded and strengthened our guerrilla bases in the entire island. More municipalities have been covered from the more than 200 towns originally listed the previous year. Hundreds of barrios have also been added to the 2000 barrios of the same period. Twenty-five percent (25%) of these have been consolidated from the level of barrio Organizing Committee (OC) to the level of Balangay. A good number of organs of political power (OPP) at the barrio, section and town levels have also been established. The hundreds of thousands organized under the revolutionary mass organizations continue to expand. They have undergone political education and they carry the national democratic political line with a socialist perspective. There are regions, however, that need to march in step in expanding and strengthening their guerrilla bases, while the more advanced regions must consolidate their bases further as they complete the process of covering their area of responsibility.

Agrarian revolution (agrev), which is the main content of the people's democratic revolution as well as the key link to our mass work in the countryside, has been waged repeatedly in numerous barrios of the island. Hundreds of thousands of farmers and their families have benefited from the different forms and levels of anti-feudal struggles and other mass campaigns.

Through agrev, we have successfully decreased rent on land, farm animals and farm implements in many areas. We have also raised the wages of agri-workers from P250-P300. A relatively good number of areas have also benefited from an increase in the price of their farm produce, while there is a gradual reduction of the various forms of exploitative practices by traders and usurers. We have also reduced the prices of basic commodities inside our base areas. Our mass campaigns directly blocking the expansion of the giant imperialist plantations of Dole-Stanfilco, Del Monte, Sumifru and others have gain ground.

Cooperativization such as labor exchange, communal farms, consumers and marketing cooperatives continue to be developed and practiced in the peasant associations. We are developing self-reliant war economies in our relatively strong guerrilla bases. We have also established basic social services like education, health, culture and many more in our base areas.

All of these are slowly but surely building up the peasants' economic and political power on one hand while weakening the power of the landlords, bourgeois compradors and the imperialists on the other hand. But on the whole, there is still a need to wage agrarian revolution on a deeper, wider scale and thus advance the people's protracted war.

In general, we have firmly grasped the correct coordination between the armed struggle as the main form and the parliamentary struggle, as the secondary form. We have correctly combined the legal and illegal forms of struggle. This has greatly helped in exposing and fighting enemy attacks against our agrarian revolution and the anti-imperialist mass movement. While we advocate and struggle for the legitimate demands of the people, it is imperative that we sharpen our political line, especially in establishing the links and interrelationships between the anti-imperialist, anti-fascist and anti-feudal lines. The correct combination of the legal/open with the illegal/underground forms have helped in widening and strengthening our bases, and in sustaining our cultural movement and social services.

We have strengthened the antifascist and anti-imperialist mass movement. In numerous instances, abuses perpetrated by the operating troops in the countryside have been openly protested and condemned. More and more people have stood up and marched on the streets to denounce and condemn the long list of human rights violations committed by the regime's armed forces such as the extra judicial killing of Fr. Pops Tentorio, Jimmy Liguyon, Rudy and Roderick Dejos, Eliezer Boy Billanes, Jenesis Ambason, Margarito Cabal, the massacre of the Cafeon family and many other bloody incidents. We have also waged a series of multisectoral protests against the direct intervention of US troops in Mindanao and in the entire country.

The movement against imperialist-owned mines and plantations has gained ground. These imperialist industries have caused irreparable damage to the environment, displaced and exploited the Lumads, peasants and workers. Thus, the NPA has conducted punitive measures against these highly destructive imperialist mining and agri-business companies.

As a result of a wider and more dynamic mass movement in the urban areas and a resurgence of the youth & student movement, many young activists have decided to join the NPA. Apart from the relatively marginal increase in numbers, greater strides must be taken to widen and strengthen our forces in the white area, particularly among the ranks of the workers and the student youth in order to jumpstart an upsurge in the open democratic mass movement.

*Our Guerrilla Warfare in the island*

Guerrilla warfare has become stronger and more widespread based on an ever widening and deepening mass base in the entire island and within the regions; this in effect has thwarted the enemy's scheme to focus its operations in only a few areas. In 2007, for instance, the Eastmincom was forced to shift its attack from Northeast Mindanao to Southern Mindanao because of the bigger, more frequent tactical offensives in the said region. The North Central, FarSouth and West Mindanao Regions also launched tactical offensives, so that the enemy's troops were not limited to SMR and NEMR alone. Within SMR and NEMR, tactical offensives were also launched on a wider, more frequent scale and range. While enemy forces concentrated on two or three regions, the other regions in Mindanao were given the latitude to regain the strength of their forces and reinvigorate their tactical offensives and mass movement.

The enemy's offensive campaigns and operations, which include their Re-engineered Special Operations Team (RSOT) now renamed Community Organizing for Peace and Development (COPD), were met with our active defense, enabling us to launch annihilative actions amid widespread and daring attritive actions, as well as sustaining our counter-offensives against unremitting enemy campaigns and operations. Our active defense was able to sustain heavy damage on enemy troops, and on highly destructive imperialist companies which continue to plunder our patrimony, destroy the environment and exploit and oppress our people.

Many joined ranks with the NPA, and because of this, the Red fighters grew by 10% each year, and a great number of platoons were formed due to the ever widening and deepening mass base alongside widespread agrarian revolution. Milisyang Bayan (MB) and Yunit Depensa sa Baryo (YDB) now number by the thousands, both of which serve as direct support and reserved force for the NPA full-time guerrillas. In order to expand and strengthen the people's war, we must rapidly establish platoon-sized MB units in every baryo and squad-sized YDB units per sityo or purok, train and arm them according to our capacity to do so.

Spread across the five regions of Mindanao are the NPA's 44 guerrilla fronts, more than 40% of which are company-sized. Nearly 20% of NPA guerrilla forces are SDG or sentro-de-grabedad forces of either the region or sub-region. We must complete all guerrilla front formations in all regions. Two-thirds of all guerrilla fronts must have company-sized formations, 30% of which must operate as SDGs and the rest as SYP platoons in order to complete the rational deployment of our forces, and allow the guerrilla warfare to become more widespread and more intense, in conjunction with the advancement of people's war in the entire country.

On the basis of our ever widening and deepening mass base, we have launched 400 tactical offensives in the entire island in 2012, which means more than one tactical offensive per day. Nearly 100 of these were annihilative tactical offensives where we were able to confiscate at least 150 high powered rifles. More than 70% of the 400 were attritive actions, including sniping, harassment and punitive actions. In these military actions, including 40 defensive actions where enemy forces had the initiative to attack the Red army, around a battalion of enemy troops has been killed, not including the numerous who were wounded. Clearly this is a significant advance compared with previous years. However, the frequency and intensity of our tactical offensives are still much lower than its actual potential capability, considering the number and size of our guerrilla units. A large number of our platoons have yet to launch the requisite 2-3 basic tactical offensives and attritive actions in a single year.

We have elevated the capability level of the NPA in terms of tactics and technique, coordination and formation, and operating with complicated targets. This has been manifested in the number of big-scale military actions that we have launched during OBL and OPB.

We successfully participated and contributed to the nationally-coordinated TO in 2005 and 2006, while we had our own coordinated TOs in the regions. We have launched inter-regional TOs, such as the raid at Earthsaver Security Agency in Butuan City, OMC Mining in Rosario, Agusan Sur, PICOP, Bislig City, and the PNP station in Talacogon, Agusan Sur. We have also launched multiple target operations using company-sized and undersized battalion formations, such as the raid in Taganito Mines (TMC), San Roque Minerals Inc. (SRMI), raid in Siargao Island, the raid in PNP station and ambush in Lingig, Surigao del Sur and others. We have also conducted special operations like the rescue of a detained comrade in transit along Bukidnon-Davao National Highway, the isparo operation in Tagum City and others. We have raided PNP headquarters in many municipalities, including lately the raid on PNP station in Tigbao, Zamboanga del Sur. We succeeded in attacking several detachments such as those in Mlang and Luna Sur in North Cotabato, in Binicalan, Agusan Sur, in Maputi, Davao Oriental, Ginabsan ambush in Buenavista, Agusan Norte, and the raid on the COPD in Tandag city, among others. We successfully raided the Davao Penal Colony which garnered for us at least a hundred high powered rifles.

We have strengthened the organization of the People's Army. There now stands a territorial Regional Command of the NPA (ROC) separate and distinct from the Regional Party Committee, however we still need to fortify and train this. There are still many Sub-Regions without distinct NPA territorial commands (SROC); and, after which, we must focus on strengthening the command at the guerrilla front. There is an immediate need to train all military cadres and political guides in our units.

Apart from the other general guidelines from the Party's Central Committee, the national call in 2002 to establish the platoon in every municipality as basic formation serving as horizontal force and the SDG as the vertical force of the region, sub-region and front, has significantly and strategically helped all the regions in Mindanao. But, in general, we must still take great strides in taking to task the further development of the four different levels of NPA forces, which are the SDG, SYP Platoon , partisan units and the Milisyang Bayan and Yunit Depensa sa Baryo.

The national call to launch coordinated tactical offensives in 2005 and 2006 accelerated the pace for more TOs in Mindanao. However, after the nationally coordinated T.O. some regions reduced in intensity because of an erroneous concept with regard to the combination between attritive and annihilative tactical offensives, a lingering conservative tendency among military cadres and other pressing reasons. It is imperative that we learn, understand and firmly grasp the theories of People's War.


Anchored on the basic alliance of workers and peasants and in carrying forward the armed political struggle in the entire island, our alliances have become broader and stronger. This is concretized in the political and material support given by the religious, teachers and other professionals, including business people. United by common issues against the US-Aquino regime, many from the local government units and politicians have reached out to the revolutionary movement,. But, compared to what we have achieved in the 80s, we still have to recover a lot more in our united front work.

We have maintained our linkage with the MILF. Despite the Framework Agreement it has signed with the Aquino government, we have continued to urge the MILF to be cautious so as not to fall into the trap of the reactionary US-Aquino regime. We have also linked with other legitimate Moro groups that continue to genuinely fight for their right to self-determination of the Bangsamoro.

*Party growth and Party leadership*

From the first Party branch organized in 1971, the Communist Party of the Philippines is now widely and deeply rooted among the workers, peasants, Lumad, youth, women and the middle forces in the 5 regions in almost all provinces in Mindanao. This year alone, Party membership increased by almost 50%. While this is clearly a victory in establishing the Party in the whole island, we still need to widen and strengthen the Party organization many times over in order for us to effectively lead more demanding and complicated tasks of the coming years.

In general, the Party has decisively led the entire revolutionary forces in the people's war despite relentless enemy attacks. Recently, we have further strengthened the Regional Party Committees to even more effectively direct the war. The regional committees has made a thoroughgoing study on the balance of forces, the enemy situation particularly the nature of OBL and OPB, and how to wield initiative and flexibility in the ever-changing developments of the war. We have also firmed our priorities, rallied all our forces and coordinated the armed and legal struggles and other major components of the peoples war.

The theory and practice of Marxism-Leninism-Maoism has been widely and deeply rooted like no other in the entire history of the Party in Mindanao. Almost all fulltime Party members have completed the basic course, most committee sections have undergone the intermediate course. As some regional level cadres have finished the advance course, we have programmed a study on this for all members of regional and sub-regional committees.

This year, there has been a marked increase in the number of local Party branches who have completed the Basic Party Course (BPC). We should persevere in launching the mass movement in studying BPC in order for Marxism, Leninism and Maoism to be firmly rooted among the widest section of the masses and for this to be the material force in waging the people's war. There is also a need for us to further enrich the Intermediate Party Course with the more advanced practices that we have gained these past few years.

Based on the objective condition, and on the call of the national leadership, taken into consideration our short comings and weakneses, we shall inevitably advance to the next higher stage of the people's war in the coming years, conscious and firm conviction that we would complete the last sub-stage of the strategic defensive in the next few years. These are our urgent tasks, these are our main contributions to forward the people's war in the entire archipelago.

*Dare to struggle! Dare to win!
Long live the Communist Party of the Philippines!*

Biasaya version


Duyog sa mga rebolusyonaryo ug katawhan sa Mindanao ug sa tibuok nasud, ang NDFP-Mindanao nagpadangat sa pinakamainit nga pahalipay ug kinatas-ang pagsaludo sa Partido Komunista ng Pilipinas (MLM) ning ika 44 ka-tuig nga kasumaran sa pagkatukod pag-usab niadtong Disyembre 26, 1968.  Pinaagi sa iyang tukmang pagpangulo miabante ang Pilipinhong Rebolusyon sa yugto nga atong nakab-ot karon taliwala ug atubangan sa walay-hunong nga kontra-rebolusyonaryong ataki sa imperyalista ug lokal nga nagharing hut-ong. Mapagarbohong gisaludohan usab nato ang tanang mga rebolusyonaryong martir nga mihalad sa ilang kinabuhi para sa nasudnon demokratikong rebolusyon.

Ning adlaw sa atong paghudyaka, dili nato kalimtan ang pagduyog sa pagbangutan sa tanang mga pamilya ug kaigsoonan sa mga biktima sa nagsunod-sunod nga trahedya sa Mindanao – ang bagyong Sendong ug bagyong Pablo.  Kalambigit niini, giawhag nato ang tibuok rebolusyonaryong kalihokan sa Mindanao nga ang pagsaulog sa ika-44 nga anibersaryo sa PKP-MLM himoong yano ug simple, apan ipabilin ang kamabulokon, kadasig ug militansya diha sa padayong pag-asdang paingon sa mas taas nga yugto sa atong malungtarong gubat sa katawhan.  Aron mahimong luwas ug paspas ang pag-apod-apod sa mga hinabang ug pagpangita sa mga nangawala, ang NDFP-Mindanao mideklara og 29 ka adlaw nga ceasefire sa tanang mga apektadong erya sa bagyong Pablo.  Nag-awhag usab kami sa katawhan nga maghiusa ug mosalmot sa kolektibo ug lahutay nga pagpahiuli sa kapanginabuhian sa katawhan, ug pagpahiuli, pagpreserba ug pagpanalipod sa kinaiyahan.

Opensibang Postura

Atubangan sa grabe ka bangis ug way hunong nga atake sa Oplan Bantay Laya (OBL) ug Oplan Bayanihan (OPB) sa nagharing hut-ong ug sa imperyalistang amo niini, mapangahason ug mabayanihong miasdang ang rebolusyonaryong pakigbisog sa katawhan sa Mindanao ning miaging napulo ka tuig tungod sa lig-on ug tukmang pagpangulo sa Partido Komunista ug sa halapad ug hugot nga pagpaluyo ug pagsalmot sa mabagang nga katawhan.

Inay mapukan, mapangahasong gilabang nato ang mga kalisdanan ug sakripisyo, ug gikan sa unang dekada human nato gilunsad ang IBKP, ning miaging napulo ka tuig (2002-2012) mas paspas nga miasdang ang gubat sa katawhan sa Mindanao. Ang tukmang pagpangulo sa Partido sa kinatibuk-ang gubat sa katawhan sa isla mahukmanon sa hingpit nga pagpakyas sa OBL 1 ug 2, ug pasiunang pagpakyas sa OPB.  Nahuptan nato ang inisyatiba taliwala sa kahimtang nga ang BHB na sa Mindanao ang nag-unang pokus sa AFP kung itandi sa nagkunhod nga armadong pagsukol sa Moro.

Nasilsil sa atong mga pwersa ang opensibang postura sa natad sa militar ug pulitika. Kongkretong gipakita nato kini diha sa determinasyon ug kamapangahason nga suklan ug pakyason ang bangis nga OBL ug OPB sa reaksyonaryong rehimen, aron moasdang ang gubat sa katawhan.   Sa kinatibuk-an, atong napatigbabawan ang naglaygay nga mga tendensya sa konserbatismo sa atong han-ay, ug nagunitan nato ang opensibang postura ilabina diha sa mga taktikal nga opensiba.

Ang Pagpundar sa Base ug Rebolusyonaryog Kalihokang Masa

Paspas nga napalapad ug napalig-on nato ang atong base sa tibuok isla.  Daghan ang nadugang sa atong nalangkob nga kalungsuran gikan sa kapin 200 ka lungsod nga natala niadtong miaging tuig; ug  gatusan ka baryo ang nadugang sa daan na natong nalangkob nga kapin 2,000 ka baryo sa mao gihapon nga panahon.  Mokabat sa 25% niini ang nakonsolida gikan sa ang-ang sa Komiteng Tig-organisa (KTO) sa baryo hangtud sa Balangay, uban na dinhi ang ubay-ubay nga natukod nga mga organo sa pulitikanhong gahum (OPG) sa ang-ang baryo, seksyon ug lungsod.  Ang gatusan ka libo nga ginsakpan sa mga natukod natong mga rebolusyonaryong organisasyong masa paspas nga nagkalapad. Napukaw ug na-edukar kini sa atong nasudnong demokratikong pulitikanhong linya nga may sosyalistang perspektiba. Hinoon, may mga rehiyon nga kinahanglan pang moapas sa pagpalapad ug pagpalig-on sa base, ug ang mas abanteng rehiyon kinahanglang mopalig-on sa ilang mga base samtang ginakumpleto ang pagpalapad.

Ang agraryong rebolusyon nga mao ang nag-unang unod sa demokratikong rebolusyon sa katawhan ug yaweng dugtong sa atong gimbuhatong masa sa kabukiran, nalunsad sa nagkadaghang kabaryohan sa tibuok isla. Gatusan ka libo ang nakabenipisyo sa nagkalain-laing porma ug ang-ang sa anti-pyudal nga pakigbisog ug ubang mga kampanyang masa.  

Nagkalapad ang mga erya diin napakunhod nato ang abang sa yuta, hayop-panguma ug kahimanang agrikultural.  May mga erya kun diin nahimong P250-P300 na ang suholan sa mamumuong panguma. Relatibong kaylap na usab ang nalangkob sa pagpasaka sa presyo sa mga produkto sa mag-uuma, samtang dunay inanay nga pagwagtang sa nagkalain-laing porma sa pagpahimulos sa mga negosyante ug usurero. Napakunhod usab ang presyo sa palaliton sulod sa atong mga base. Nalunsad usab nato ang mga kalihokang masa aron pagbabag sa pagpalapad sa mga higanteng kumpanya sa mga plantasyon sama sa Dole-Stanfilco, Del Monte, Sumifru ug uban pa.

Padayong napalambo sa mga kapunongang mag-uuma ang kooperatibisasyon sa umahan sama sa pagbinayloay sa kusog-pamuo ug komunal nga umahan, samtang nagkakaylap na usab nga consumer’s cooperative ug marketing cooperative.  Napalambo usab nato ang ekonomiyang sarang-sa-kaugalingon ug ekonomiyang panggubat sa mga lig-ong erya sa baseng gerilya. Natukod usab nato ang mga katilingbanong serbisyo ug kampanyang masa sama sa pag-eskwela, panglawas, kultural ug uban pang serbisyo publiko.

Kining tanan inanay nga mipanday sa ekonomikanhon ug pulitikanhong gahum sa masang mag-uuma, samtang sa pikas bahin ginapahuyang niini ang gahum sa agalong yutaan, burgesya kumprador ug imperyalista. Apan sa kinatibuk-an, kinahanglang dugang palapdon pa nato ang agreb ug ipataas ang ang-ang niini aron mahimong lig-ong sukaranan sa dugang pag-abante sa atong malungtarong gubat sa katawhan.

Sa kinatibuk-an, hugot natong nahuptan ang tukmang koordinasyon tali sa armado isip nag-una ug parlamentaryong pakigbisog isip segundaryong porma sa  pakigbisog.  Hustong nakumbina nato ang ligal ug iligal nga mga porma sa pakigbisog.  Nakatabang kini sa pagbutyag ug pagsukol sa katawhan batok sa pasistang pagpangataki, paglunsad sa agreb ug anti-imperyalistang kalihokang masa. Giduso nato ang mga lehitimong demanda sa katawhan, apan kinahanglan pa natong ipahait ang pagdala sa pulitikanhong linya, ilabina sa paglambigitay sa anti-imperyalista, anti-pyudal ug anti-pasistang linya. Daku usab og natabang ang hustong pagkumbina sa ligal/dayag ug iligal/tago nga pamaagi sa paglihok diha sa pagpalapad ug pagpalig-on sa atong base, pagsustinir sa atong mga kalihukang kultural, ug katilingbanong serbisyo.

Napakusog usab nato ang antipasista ug anti-imperyalistang kalihokang masa.  Sa makadaghang higayon, dayag nga ginaprotesta sa mga masa ang abuso militar sa mga nag-operasyong tropa sa kabukiran.  Samot nga nagkalapad ang mga kalihokang masa batok sa mga kalapasan sa tawhanong katungod nga ginahimo sa mga armadong pwersa sa rehimen sama sa Ampatuan masaker, pagpatay kang Fr. Pops Tentorio, Jimmy Liguyon, Rudy ug Roderick Dejos, Eliezer Billanes, Jenesis Ambason, Margarito Cabal, pagmasaker sa pamilyang Cafeon, ug uban pa. Gipasibaw usab nato ang multisektoral nga protesta batok sa pagpanginlabot sa mga tropa sa US dinhi sa Mindanao ug sa tibuok nasud.

Mikusog usab ang mga kalihokan batok sa mina ug plantasyon sa mga imperyalistang empresa nga miguba sa atong kinaiyahan, midislokar ug nagpahimulos sa mga Lumad, mamumuo ug mag-uuma.  Busa, nagpahamtang og silot ang BHB ngadto sa grabeng makadaut nga mga imperyalistang minahan ug plantasyon.

Tungod sa nagkakusog ug nagkalapad nga kalihukang masa sa kalungsuran, ubay-ubay ang mga nagsampa sa hukbo nga mga aktibista gikan sa nagbalik-lagsik nga kalihokan sa kabatan-onan-estudyante. Gawas sa ginagmayng pagtubo, gikinahanglang himoon ang dinagkung tikang diha sa pagpalapad ug pagpakusog sa atong mga pwersa sa Puting Purok (white area), ilabina partikular sa kalihokang mamumuo ug kabatan-onan–estudyante aron mobul-og pag-usab ang dayag ug demokratikong kalihokang masa.

Ang Atong Gerilyang Pakiggubat sa Isla

Nahimong kaylap ug kusog ang gerilyang pakiggubat pinasikad sa nagkalapad ug nagkalalom nga baseng masa sa tibuok isla ug sulod mismo sa mga rehiyon, sa ingon nalikayan nga hingpit nga mapokus ang operasyon sa kaaway sa pipila lang ka lugar.  Dihang unang gipokus sa Eastern Mindanao Command (Eastmincom) ubos sa OBL2 niadtong 2007 ang ataki niini sa Northeast Mindanao Region (NEMR), napugos pagbali ang nag-unang atensyon niini ngadto sa Southern Mindanao Region (SMR) tungod sa mas dagku ug mas sobsob nga taktikal nga opensiba sa maong rehiyon.  Naglunsad usab og mga hampak sa ulo nga mga taktikal nga opensiba ang mga rehiyong North Central Mindanao Region (NCMR), Far South Mindanao Region (FSMR) ug Western Mindanao Region (WMR) mao nga wala hingpit nakonsentra sa Eastmincom ang ilang mga pwersa sa SMR ug NEMR.  Sulod mismo sa SMR ug NEMR, nakatag ang ilang taktikal nga opensiba.  Samtang nagpokus ang kaaway sa usa, duha o tulo ka rehiyon, nahatagan sa kahigayonan ang ubang mga rehiyon sa Mindanao sa pagpabalik sa kusog sa ilang rebolusyonaryong pwersa ug pagpabalik-lagsik sa ilang mga taktikal nga opensiba ug kalihokang masa.

Ang mga opensibang kampanya ug operasyon sa kaaway apil ang ilang mga Re-engineered Special Operations Team (RSOT) nga karon Community Organizing for Peace and Development (COPD) gitagbo sa atong aktibong depensa kun diin nalunsad nato ang mga anihilatibong aksyon taliwala sa halapad ug mapangahasong mga atritibong aksyon, ug nasustinir nato ang pagsukol atubangan sa mga sustinidong kampanya ug operasyon militar sa kaaway.  Kining atong aktibong depensa mipahamtang sa dinagkung kadaut sa mga armadong tropa sa kaaway, apil na ang pagdaut sa mga ekonomikanhong interes sa imperyalista ug nagharing hut-ong nga dinagkung nangawkaw sa kinaiyanhong bahandi, grabeng nagadaut sa kinaiyahan ug grabeng mipahimulos ug midaugdaug sa katawhan.

Daghan ang misampa, busa, midaku og kapin 10% ang tubo sa atong hukbo sa usa ka tuig, ug ubay-ubay nga platun sa BHB ang natukod tungod sa paspas nga paglapad ug paglalom sa atong baseng masa, inubanan sa nagkalapad nga agraryong rebolusyon. Midaghan ug midaku usab ang mga yunit sa Milisyang Bayan (MB) ug mga Yunit Depensa sa Baryo (YDB) nga karon mokabat na sa linibo, kinsa maoy direktang suporta ug reserbang pwersa sa mga full-time nga yunit sa BHB.  Aron mas molapad ug mokusog ang gubat sa katawhan, mas paspas nga tukoron ang MB nga pormasyong platun sa matag baryo ug iskwad sa SDU sa matag sityo o purok, mabansay ug maarmasan kini subay sa atong katakus.

Sulod sa 5 ka rehiyon sa Mindanao nakatag ang 44 ka natarang gerilya sa BHB, kun diin kapin sa 40 % niini kumpanya ang gidak-on. Mokabat sa 20% sa atong mga pwersa sa BHB mga pwersang SDG o sentro-de-grabedad sa rehiyon ug sub-rehiyon. Kinahanglang masangkad nato sa mga natarang gerilya ang tanang rehiyon. Kinahanglang duha sa matag tulo (2/3) niini nga mga nataran, kumpanya ang gidak-on, ug himoong SDG ang 30% sa kinatibuk-ang pwersa sa BHB sa rehiyon taliwala sa halapad nga katag sa mga SYP platun aron makumpleto ang latag sa atong pwersa, ug mahimong kaylap, sunson, ug largado ang atong gerilyang pakiggubat -- duyog sa pag-abante sa gubat sa katawhan sa tibuok nasud.

Pinasikad sa nagkalapad ug nagkalalom nga baseng masa nalunsad nato ang mokabat sa 400 ka taktikal nga opensiba sa tibuok isla sa tuig 2012, nagkahulogan kini sa kapin usa ka taktikal nga opensiba matag adlaw.  Dul-an 100 niini ang mga T.O. nga nagtumong pagpuo sa kaaway ug nakasakmit sa dul-an 150 ka tag-as nga kalibre nga pusil.  Kapin 70% sa 400 ang mga atritibong aksyon lakip ang mga isnayping, harassment ug pagsilot.  Kining nagkalainlaing aksyong militar, apil na ang 40 ka mga depensibang aksyon nga inisyatiba sa kaaway ang pag-ataki sa atong Pulang hukbo, mokabat sa usa ka batalyon ang nakalas nga tropa sa kaaway, wala pay labot dinhi ang mga nasamdan.  Sa kinatibuk-an, tin-aw nga pag-abante kini kung itandi sa nangaging mga tuig. Apan, ang gisobsobon ug gikusgon sa atong mga taktikal nga opensiba ubos pa sa potensyal nga katakus sa gidaghanon ug gidak-on sa atong mga yunit gerilya. Labing dakung bahin pa sa atong mga platun ang wala makalunsad sa gitakda nga 2-3 ka batakang taktikal nga opensiba ug mga atritibong aksyon sulod sa usa ka tuig.

Napataas nato ang ang-ang sa katakus sa hukbo diha sa taktika ug teknika, koordinasyon ug pormasyon, ug kumplikadong mga target. Makita nato kini sa mga dinagkung aksyong militar nga atong nalunsad sulod sa panahon sa OBL ug OPB.

Malamposong misalmot kita sa nasudnong koordinadong T.O. niadtong 2005 ug 2006, samtang may kaugalingong koordinadong T.O. ang mga rehiyon.  Nalunsad nato ang inter-rehiyonal nga  hiniusang T.O. sama sa raid sa Earthsaver Security Agency sa Butuan City, OMC Mining sa Rosario, Agusan Sur, PICOP Bislig City ug PNP station sa Talacogon, Agusan Sur. Nalunsad usab nato ang mga multiple target ginamit ang pormasyong kumpanya ug pinagamay nga batalyon sama sa raid sa Taganito Mines (TMC), San Roque Minerals Inc. (SRMI), raid sa Siargao Island, raid sa PNP station ug ambush sa Lingig, Surigao del Sur ug uban pa. Nalunsad usab nato ang ispesyal nga operasyon sama sa pag-rescue sa kaubang dinakpan sa Davao-Bukinon nga National Highway. Nasulong nato ang daghang mga hedkwarters sa PNP sa lungsod, apil ang karong bag-o nga raid sa PNP Tigbao, Zamboanga del Sur.  Malamposon ang atong mga ataki sa mga detatsment sama sa Mlang ug Luna Sur sa North Cotabato, Binicalan, Agusan Sur, Maputi, Davao Oriental, Tagbina, Surigao del Sur ug uban pa.  Ubay-ubay nga mga tropang regular sa kaaway ang napuo sa atong mga yunit sama sa ambush sa Bungloy, New Bataan, Compostela Valley ug Lukasan, Cateel, Davao Oriental, Ginabsan ambush sa Buenavista, Agusan Norte, raid sa COPD sa Tandag City, ug uban pa. Malamposong na-raid nato ang Davao Penal Colony nga miani sa pinakaubos usa ka gatos ka tag-as nga kalibreng pusil.

Ginapalig-on nato ang organisasyon sa Hukbong Bayan.  Dunay nagbarug nga teritoryal nga Kumand sa Rehiyon sa BHB (ROC) nga lahi pa sa Komite sa Partido, apan gikinahanglang pang palig-onon ug bansayon kini.  Daghan pang mga Sub-rehiyon ang walay tin-aw nga teritoryal nga kumand sa Hukbo (SROC); ug, sunod nga tagdon ang kumand sa natarang gerilya (FOC).  Naa usab ang panginahanglan sa paspas nga pagbansay sa mga kadre militar ug pulitikanhong giya sa atong mga yunit.

Gawas sa ubang napadangat na nga mga giya sa nasudnong sentro, mahinungdanong puntingon nga daku usab og natabang ang nasudnong panawagan niadtong 2002 sa pagtukod og platun sa matag lungsod isip batakang pormasyon nga magsilbing horisontal nga pwersa, ug pagtukod sa mga Sentro de Grabedad (SDG) nga mga yunit isip bertikal nga pwersa sa ang-ang sa rehiyon, subrehiyon ug natarang gerilya.  Apan sa kinatibuk-an, daku pa ang atong gimbuhaton aron matukod ang upat ka andana nga pwersa sa BHB sa matag rehiyon.  Kini mao ang SDG, SYP Platun, partisanong yunit ug mga MB-YDB.

Nakatabang usab sa pagbuak sa kahilom sa mga taktikal nga opensiba ang nasudnong awhag nga ilunsad ang koordinadong taktikal nga opensiba niadtong 2005 ug 2006.  Apan human sa nasudnong koordinadong T.O., may pipila ka rehiyon nga miawop ang kadasig sa mga taktikal nga opensiba tungod sa sayop nga pagsagop sa relasyon tali sa atritibo ug anihilatibong taktikal nga opensiba, naglaygay nga konserbatismo sa mga kadre militar ug uban pang hinungdan.  Kinahanglang matun-an, masabtan ug hugot nga huptan ang teorya sa Gubat sa Katawhan.


Milapad ug mikusog ang atong alyansa pinasikad sa batakang alyansa sa hut-ong mamumuo ug mag-uuma, ug sa pagkusog sa armado ug pulitikanhong pakigbisog sa tibuok isla.  Makita kini diha sa mga suportang pulitikal ug materyal gikan sa mga relihiyoso, mga magtutudlo, ug ubang mga propesyonal, lakip na ang mga negosyante.  Mas midaghan usab karon ang nakigdugtong kanato gikan sa LGU ug ubang pulitiko alang sa komon nga isyu batok sa rehimeng US-Aquino.  Daku pa ang atong i-rekober sa ang-ang sa atong naabot karon sa alyansa kung itandi sa kinapungkayan nga naabot nato sa dekada 80.

Namintinar nato ang pakigdugtong tali sa MILF. Bisan pa man naay Framework Agreement kini tali sa kagamhanang Aquino, padayong gina-awhag nato kini nga magmabinantayon nga dili hingpit mahulog sa laang sa reaksyonaryong rehimeng US-Aquino.  Nakigdugtong usab kita sa ubang mga lihitimong pundok Moro nga padayong nakigbisog alang sa tinuod nga kaugalingong paghukom sa Bangsamoro.


Gikan sa unang sanga sa Partido nga natukod niadtong 1971, karon halapad na ug lig-ong nakagamot ang Partido Komunista ng Pilipinas sa mga mamumuo, mag-uuma, Lumad, kabatan-onan, kababayen-an, ug hatungang hut-ong sa 5 ka rehiyon sa halos tanang probinsya sa Mindanao.  Karong tuiga lang, dul-an sa 50% ang pagtubo sa ginsakpan sa Partido.  Tin-aw nga kadaugan kini diha sa paglatag nato sa Partido sa tibuok isla, apan, kinahanglang pilo-pilo pa natong palapdon ug palig-onon ang organisasyon sa Partido aron mas epektibong mapangulohan nato ang mga bug-at ug kumplikadong tahas sa mosunod nga mga tuig.

Sa kinatibuk-an, daku ang nahimong papel sa organisasyon sa Partido sa tukmang pagpangulo sa tibuok pwersa diha sa gubat sa katawhan sa matag rehiyon taliwala sa grabeng ataki sa OBL ug OPB sa kaaway.  Karong bag-o, atong dugang gipalig-on ang mga Komite sa Rehiyon alang sa mas epektibong pagdumala sa gubat.  Ang mga rehiyon dunay tukma nga pagtuon sa kinatibuk-ang balansi sa pwersa ug tukmang pag-ila sa kinaiya sa OBL ug OPB ug paghupot sa inisyatiba ug pleksibilidad sa pausab-usab nga paglambo sa gubat, hugot nga pagduso sa mga prioridad, pagpursige sa pwersa ug pagkoordina sa armado ug dili armado nga pakigbisog ug ubang mga mayor nga sangkap sa gubat sa katawhan.

Ang teorya ug praktika sa Marxismo-Leninismo-Maoismo mas taas na ug lalom nga nakagamot kung itandi sa tibuok nangaging panahon sa kasaysayan sa Partido sa Mindanao.  Halos tanang mga full-time nga membro sa Partido ang nakatuon na sa batakang kurso, ang mga komite sa seksyon kasagaran nakatuon na sa intermedyang kurso samtang ginaapas na nato nga ang tanang mga membro sa komite sa rehiyon ug sub-rehiyon makatapos na sa abanteng kurso.

Karong tuiga, mas paspas ang pagdaghan sa ihap sa mga nakatuon sa batakang kurso sa han-ay sa mga lokal nga sanga sa Partido.  Kinahanglang pursigido pang ilunsad nato ang kalihokang masa sa pagtuon sa BKP aron hingpit nga mogamot ang Marxismo, Leninismo ug Maoismo sa labing halapad nga katawhan ug mahimong materyal nga pwersa sa pagpaasdang sa atong gubat sa katawhan. Kinahanglan usab nga dugang paundan nato ang kurso sa IKP sa mga nakutlo natong mga lambo nga praktika ning miaging mga tuig.

Subay sa obhitibong kahimtang, moabante kita sa mas taas nga yugto sa gubat sa katawhan ning mosunod nga mga tuig, subay sa panawagan sa  nasudnong pangulohan, uban sa pag-ila sa atong kahuyangan ug limitasyon, ug sa nahimatngon ug hugot nga pagsalig nga atong makumpleto ang katapusang subyugto sa estratehikong depensiba sa gubat sa katawhan ning mosunod nga mga tuig.   Mao kini ang atong hinanaling tahas, mao kini ang dakung tampo nato sa kinatibuk-ang pag-asdang sa gubat sa katawhan sa tibuok nasud.

Mangahas makigbisog! Mangahas modaug!