The revolutionary People's War continues to reap victories in Mindanao

Jorge "Ka Oris" Madlos
NDFP - Mindanao
29 March 2013

A Message of the NDFP-Mindanao on the
44th Founding Anniversary of the New People’s Army (NPA)

The Revolutionary armed struggle in Mindanao has once again reaped victories in 2012 and in the first quarter of 2013, marching in step with the entire nation in the advance towards the strategic stalemate phase of the people’s protracted war in the next few years.  It is only right for the NDFP-Mindanao, all revolutionary forces and the people to praise and to congratulate the New People’s Army on its 44th founding anniversary.  It is fitting as well to salute all revolutionary martyrs who have selflessly offered their lives in the service of the people’s interest.

We, however, should be fully aware that while we are engaged in celebrations for the NPA all over the country, the victims of both typhoons Sendong and Pablo in Mindanao continue to suffer, wallowing in grief and poverty.  Thus, we must celebrate with utmost simplicity and modesty, alongside our firm belief that our collective struggle shall take us to a higher rung in the ladder of the people’s war.

We have effectively frustrated the brutal yet desperate counter-revolutionary 9-year Oplan Bantay Laya (OBL) of the US-Arroyo regime as well as the 3-year Oplan Bayanihan (OPB) of the US-Aquino regime.  This is in spite of the fact that the revolutionary movement became the priority target of the reactionary state while the Moro people’s armed resistance significantly waned. If the OBL and the OPB both sorely failed to hinder the immense strides made by the people’s war in Mindanao, what else is there left in the hands of the ruling class and their imperialist boss to smash the revolution with?

In general, the NPA operates in more than 200 municipalities in Mindanao.  Hundreds of barrios have been added to the more than 2,000 areas of responsibility of the revolutionary movement in the past year.  At the same time, mass bases have rapidly widened and mass organizations now number around hundreds of thousands in membership.  We have established the people’s revolutionary government in several barrios, and some, at municipality level.   We have carried out revolutionary land reform in more areas, benefitting hundreds of thousands of people in numerous villages in Mindanao.

The anti-fascist and anti-imperialist mass movement in cities and urban centres have gained momentum, and is in close synchrony with the anti-feudal movement in the rural areas.  Thousands of members of the Milisyang Bayan (people’s militia) have been organized into platoon and squad formations in several barrios and communities in the countryside.  The establishment of Party Branches in many barrios have been expeditiously undertaken, providing solid leadership within mass organizations, people’s militia and the people’s revolutionary government in villages and communities in the countryside.  These are intrinsic components that pave the way for a full-scale people’s war in the entire island.

NPA membership in Mindanao grew by more than 10%, giving way to the formation of numerous new company and platoon units capable of launching widespread and intense tactical offensives (TOs) based on an ever widening and deepening mass base. More than 400 tactical offensives have been launched in the year 2012 alone. And, in the first three months of 2013, more than 100 annihilative, attritive and punitive TOs have been initiated by the NPA across the five regions of Mindanao.  Through these TOs, the NPA has accumulated hundreds of confiscated high-powered rifles, and has decimated more than a battalion of the combined forces of the Philippine Army, PNP and Cafgu.  Making a striking mark in the first quarter of 2013 was the successful NPA raid to punish the environmentally-destructive imperialist agribusiness giant Del Monte-Philippines in Bukidnon.

The Communist Party, which holds absolute leadership of the NPA, grew by more than 50% in membership, and is firmly rooted among the basic masses of peasants and workers, as well as among middle forces.  Presently, the Party’s ideological foundation is stronger than ever compared to the level we have attained since the Party’s first establishment in Mindanao.  It carries out wholly the three levels of Marxist-Leninist-Maoist (MLM) education.

The chronic crisis that beset the nation lays fertile ground for the people’s war to advance to a much higher stage.

Behind the US-Aquino regime’s brag of “spectacular” growth in the economy, more than 10% or 4 million Filipinos are unemployed while over 19% or 17 million are underemployed.  More have lost their jobs in the past year because of the reactionary government’s utter lack of a national industrialization program.  The country is completely bereft of genuine land reform, and many more have been deprived of land  to till because of the rapid expansion of imperialist plantations, such as those owned by Dole Phil, Del Monte and Sumifru.

The cost of social services, such as education, water, electricity, health, transportation, communication and others, remain inaccessibly high.   People are made to suffer because of corruption of government funds and the privatization of public service, which favour big business and imperialists.  A concrete example of this is the power crisis in Mindanao, which is brought about by the dearth of government subsidy and the state’s proclivity to provide the opportunity for private investors to rake in huge profits.

Even after typhoons Pablo and Sendong ravaged Mindanao, the regime continues to favour the rapid expansion of large-scale plantations and mining, such as the Xstrata-SMI in Socsksargen, Toronto Ventures Inc. (TVI) in the Zamboanga peninsula and the San Roque Minerals Inc. (SRMI) in Caraga.  On their part, the ruthless mercenary forces of the AFP and PNP fully ascertain that the destructive operations of these companies continue unhampered.

As a result, many barrios and communities have fallen victims to military abuses and human rights violations; thousands have been forced to evacuate their lands, countless have been extra-judicially murdered, including the Capeon family and one of the leaders of the victims of typhoon Pablo who, due to hunger, was one among those who stormed the DSWD compound in Davao City and seized the stocked food supply denied them.

The US-Aquino regime sabotaged the peace talks with the NDFP by demanding an end to the armed conflict by way of surrender even without substantial and decisive agreements on sovereignty, genuine land reform, national industrialization and other related issues.

Clearly, the Aquino regime is nothing but a puppet of US imperialist power, as evidence by continuing “Balikatan exercises,” manoeuvring to favour foreign large-scale plantations and mines, bias on issues concerning the Scarborough Shoal and the Spratly Islands, et cetera.  Because of the US-Aquino regime’s collaboration with the Malaysian government in brutally resolving the Sabah conflict, many Filipino Tausugs have been killed, maimed and tortured.

Thus, it is evident that there exists no other viable solution to the poverty, suffering and oppression caused by the depraved few except to boldly tread the path of the revolutionary armed struggle!



Ka Oris (sgd)



Sulat Pamahayag
29 Marso 2013


Pamahayag sa NDFP-Mindanao sa Ika-44 nga Anibersaryo sa
Pagkatukod sa Bagong Hukbong Bayan (BHB)
29 Marso 2013

Miani na usab sa dagkung mga kadaugan ang Rebolusyonaryong armadong pakigbisog sa katawhan sa Mindanao sa tuig sa 2012 ug sa unang kwarto sa tuig 2013,  duyog sa nasudnong pag-abante paingon sa yugto sa pagkapatas sa malungtarong gubat sa katawhan sa atong nasud ning mosunod nga pipila ka tuig.  Angayan lang nga pasidunggan ug pahalipayan sa NDFP-Mindanao ug sa tibuok Rebolusyonaryong pwersa ug sa halapad nga katawhan ang Bagong Hukbong Bayan (BHB) atol ning ika-44 ka tuig nga kasumaran sa pagkatukod niini niadtong Marso 29, 1968. Angayan lang usab nga pasidunggan ang tanang mga rebolusyonaryong  martir nga mihalad sa ilang kinabuhi diha sa pag-alagad sa interes sa katawhan.  

Apan matngon kita nga atol ning ispesyal nga adlaw sa atong Hukbo, padayong naglunang sa kawad-on ug kalisdanan ang mga biktima sa bagyong Sendong ug Pablo sa Mindanao, busa magsaulog kita karong adlawa sa yano apan makahuloganon nga paagi, uban sa hugot nga pagtuo nga moabante ang atong kolektibong pakigbisog ngadto sa mas taas nga yugto sa atong gubat sa katawhan.

Malanogon natong napakyas ang bangis apan desperadong kontra-rebolusyon sa siyam ka tuig nga OBL sa rehimeng US-Arroyo ug 3 ka tuig nga OPB sa rehimeng US-Aquino taliwala sa kahimtang nga ang rebolusyonaryong kalihukan ang nag-unang prayoridad sa ataki sa reaksyonaryong rehimen ug adunay dakung pagkunhod sa armadong pakigbisog sa katawhang Moro.  Kung wala makapugong ang OBL ug OPB sa reaskyonaryong rehimen sa dinagkung pag-abante sa gubat sa katawhan sa Mindanao, unsa pa kaha ang pagbungkag niini?

Sa kinatibuk-an, naglihok ang BHB sa kapin sa 200 ka lungsud sa pulo sa Mindanao.  Gatusan nga kabaryohan ang nadugang sa kanhi kapin 2,000 nga nalangkob sa rebolusyonaryong kalihokan sa miaging tuig, samtang paspas nga nagkalapad usab ang baseng masa ug organisasyong masa nga mokabat sa pipila ka gatus ka libo na ang ginsakpan. Natukod nato ang mga rebolusyonaryong gobyerno sa katawhan sa ubay-ubay nga kabaryohan ug pipila ka langkob lungsod.  Napatuman nato ang rebolusyonaryong reporma sa yuta sa nagkalapad nga linangkoban nga nakabinipisyo sa gatusan ka libo nga katawhan sa mga kabaryohan sa Mindanao.

Mibwelo usab ang mga dayag nga antipasista ug anti-imperyalista nga kalihokang masa sa kasyudaran ug hugot kining nalambigit sa antipyudal nga kalihokang masa sa kabukiran.  Liboan ka membro sa milisyang bayan ang naorganisa ubos sa mga pormasyong platun ug iskwad sa mga kabaryohan ug komunidad sa kabukiran. Paspas nga natukod ug napalig-on ang mga Sanga sa Partido sa mga kabaryohan ug hugot kini nga nangulo sa mga organisasyong masa, milisyang bayan ug rebolusyonaryong gobyerno sa mga kabaryohan ug komunidad sa kabukiran ug kabanikanhan. Mga sangkap kini nga mohatag og dalan alang sa largado nga gubat sa katawhan sa tibuok isla.

Mokapin sa 10% ang pagtubo sa ginsakpan sa BHB sa Mindanao ug natukod ang daghang mga bag-ong pormasyon sa platun ug kumpanya nga naglunsad sa kaylap ug sobsob nga taktikal nga opensiba pinasikad sa nagkalapad ug nagkalalum nga baseng masa.  Kapin 400 ka taktikal nga opensiba ang nalunsad sa tuig 2012 lamang, ug ning 3 pa lang ka bulan sa 2013, kapin 100 na ang nalunsad nga mga anihilatibo, atritibo ug pangsilot nga mga taktikal nga opensiba sa nagkalainlaing unit sa BHB sa 5 ka rehiyon sa Mindanao, nga misakmit sa gatusan nga mga tag-as nga kalibre nga pusil ug mipuo sa kapin batalyon nga tropa sa Philippine Army, PNP ug CAFGU. Ang labing lanog ning unang kwarto sa tuig 2013 mao ang malampusong pag-ataki aron silotan ang makadaut sa kinaiyahan nga imperyalistang plantasyon nga Del Monte Philippines sa Bukidnon.

Ang Partido Komunista nga absolutong nangulo sa BHB milapad sa kapin 50% ang ginsakpan ug lig-ong nakagamot sa mga batakang masang mag-uuma ug mamumuo, apil sa hatungang hut-ong.   Karon, mas lig-on ang pang-ideolohiyang pundasyon niini kung itandi sa atong naabot sukad sa pagkatukod sa Partido sa Mindanao. Gipatuman niini ang tulo ka ang-ang sa Marxismo-Leninismo-Maoismo (MLM) nga edukasyon.

Ang naglaygay nga krisis sa atong nasud naghatag sa tabunok nga kahimtang alang sa pag-abante sa atong gubat sa katawhan sa mas taas nga yugto.

Luyo sa gipasiatab sa rehimeng US-Aquino nga paglambo sa ekonomiya, sobra sa 10% o 4 ka milyon nga katawhang Pilipino ang walay trabaho samtang sobra usab sa 19% o 17 milyon ang naay trabaho apan ang ilang kita dili sarang sa ilang panginahanglan. Mas daghan ang nawad-an og trabaho sa miaging tuig bunga sa kawalay programa sa nasudnong industriyalisasyon.  Walay tinuod nga reporma sa yuta, ug mas daghan karon ang nawad-an sa yuta nga matikad tungod sa paspas nga pagpalapad sa mga imperyalistang plantasyon, sama sa Dole Phil, Del Monte Phil ug Sumifru.

Ang serbisyo publiko sama sa eskwelahan, tubig, elektrisadad, panglawas, transportasyon, komunikasyon ug uban pa subra kamahal. Gipaantus ang katawhan tungod sa korapsyon sa pundo sa gobyerno ug pribatisasyon sa mga serbisyo publiko pabor ngadto sa mga dagkung negosyante ug imperyalista.  Usa ka kongkretong pananglitan ang krisis sa enerhiya sa Mindanao nga bunga sa kawalay subsidyo sa gobyerno ug pagpabor sa subra ka dagkung tubo sa mga pribadong mamumuhunan.

Bisan pa human makatagamtam sa grabeng kadaut sa bagyong Sendong ug Pablo, padayong gipaboran sa rehimen ang paspas nga pagpalapad sa mga plantasyon ug mga dagkung mina sama sa Xstrata-SMI sa Socsksargen, Toronto Ventures, Inc. (TVI) sa Zamboanga peninsula, Russel Mining sa Compostela Province, ug San Roque Minerals Inc. (SRMI) sa Caraga.  Tungod niini, labaw pang mameligro ang katawhan bunga sa kadaut nga gidulot niiini nga mga kumpanya.  Ang bangis nga pwersa AFP ug PNP maoy nagseguro nga dili mabalda ang mga magun-ubong operasyon niini nga mga kumpanya.

Resulta niini, daghang mga kabaryohan ug komunidad ang nabiktima sa abuso-militar ug mga pagpanglapas sa tawhanong katungod, linibo ang napugos pagbakwit, daghan ang gipangpatay, apil na ang pamilyang Capeon, ug ang usa ka lider sa mga biktima sa bagyong Pablo nga tungod sa kagutom midasmag aron sakmiton ang nagtapun-og nga mga suplay-pagkaon sa DSWD sa Davao City.

Gisabotahe sa rehimeng US-Aquino ang hisgutanang pang-kalinaw tali sa NDFP pinaagi sa pagdemanda nga ihunong ang armadong pakigbisog sa katawhan bisan kung wala pay mahukmanong kasabutan nga nakab-ot kalabot sa tinuod nga kaugalingnan, tinuod nga reporma sa yuta, nasudnong industriyalisasyon, ug uban pang kalambigit nga isyu.

Tin-aw ang pagka-itoy niini sa imperyalistang US diha sa padayong mga “Balikatan exercises”, pagpabor sa mga mina ug plantasyon, hisgutanan sa Scarborough Shoal ug Spratly Islands ug uban pa. Tungod sa pagpabor ug pakigkunsabo sa rehimeng US-Aquino sa gobyerno sa Malaysia diha sa pasistang  pagresolba sa bangi sa Sabah, daghan ang gipatay ug gi-tortyur nga mga Pilipinong Tausug.

Busa, tataw nga wala nay laing solusyon sa atong kawad-on ug pangdaugdaug sa mga lampingasan kun di ang pagsubay sa dalan sa rebolusyonaryong  armadong pakigbisog!



Ka Oris (sgd)