Completely crush the US-Aquino regime’s Oplan Bayanihan! Continue to uphold our offensive posture and initiative, and carry the democratic revolution forward!

Jorge Madlos (Ka Oris)
March 29, 2014

On the occasion of the 45th founding anniversary of the New People’s Army, the National Democratic Front of the Philippines – Mindanao joins the entire nation in praising the NPA for its accumulated victories over the last 45 in arduously defending the basic interests of the people and in carrying forward the armed revolution. We shall always remember and continue to salute all revolutionary martyrs who have offered up their lives in the name of the Revolution and the people.

Under the absolute leadership and guidance of the Communist Party of the Philippines, the NPA in Mindanao has grown and strengthened in the past more than ten years despite the continued brutal military attacks launched previously by the US-Arroyo regime’s Oplan Bantay Laya and, currently, by the US-Aquino regime’s Oplan Bayanihan, owing this to our firm grasp of the general line of the People’s Democratic Revolution through a protracted people’s war that combines comprehensively armed struggle with mass base building and agrarian revolution. We have maintained our offensive posture, and, the NPA, alongside the people, has unwaveringly fought against the consecutive military operational plans of the Arroyo and Aquino III regimes.

NPA units in Mindanao have greatly facilitated to the rapid expansion and strengthening of the bases. Areas where the NPA operate have increased to more than 2,300 barrios in more than 200 municipalities in 19 provinces of Mindanao. Of these, one-third has been consolidated, where barrio-level mass organizations and the people’s Revolutionary government have been established in a significant number of barrios and communities, including some municipalities. Our correct policy in building a united front has further strengthened the political, material and financial support towards the armed revolution and has further isolated the reactionary regime.

Part of the victory of NPA units in Mindanao has been helping facilitate the launching of agrarian revolution from which hundreds of thousands of peasant masses and the Lumads have benefitted each year in Mindanao. This is one of the major reasons why vast numbers of people in Mindanao actively join and support the armed revolution.

Armed fighters of the NPA have increased by 10% in the previous year, which when taken as a whole comprise 10 battalions across the five regions of Mindanao. This enjoys the full support of numerous battalions of the People’s Militia, spread into platoons and squads in villages and communities. From 35 guerrilla fronts in 2005, this has risen to 39 in 2009, and, today, numbers to 46 guerrilla fronts in the whole of Mindanao.

Based on an ever widening and deepening mass base, the launching of tactical offensives (TO) by the NPA has become more widespread, more intensified and stronger in Mindanao in the last five years. In 2010, the NPA has only launched 250 TOs in the entire island, increased to 350 TOs in 2011, then to 400 in 2012, and nearly 500 in 2013; and, these tactical offensives will intensify this year and the years after. Out of the TOs launched, 10-15% has been annihilative military actions that have confiscated a significant number of firearms. The most recent successful major TOs were the raid of the army-CAFGU detachment in Lantad, Balingasag, Misamis Oriental, and the PNP stations in Kibawe, Bukidnon, in Don Victoriano, Misamis Occidental, and, in Matanaw, Davao del Sur. Truly significant are our victories in Far Southern Mindanao and Western Mindanao, regions which the AFP already considered as neutralized.

The casualty toll sustained by mercenary enemy forces as a result of NPA military action is equivalent, every year, to a battalion. The NPA, more or less, has a platoon of its Red fighters who have become martyrs of the Revolution each year. In these last three months alone, there had been a sudden increase in enemy casualties (already at 100) because of the NPA’s active defence against simultaneous, widespread and concentrated attacks of the AFP.

The organization of the NPA has been operational in the five regions of Mindanao because territorial commands have been established from regional, sub-regional to the guerrilla front levels. Command units have been established in each platoon and company, and, within these, dual-leadership is effectively in operation. To ensure that politics commands the gun, each unit has its own political officer and a political group who makes certain that political and ideological education is given to both Red commander and fighter, and that they firmly abide by and implement the political line and program of the People’s Democratic Revolution, The Basic Code of the NPA, the 3 Main Rules and the 8 Points of Attention and other basic guidelines.

The CPP, which has absolute leadership over the NPA, is firmly rooted also in the countryside through the Party Branches organized in the barrio and community clusters. In the cities and factories and plantation, Party Committees have also been established, including among the youth and students and other sectors. Party membership has continued to grow in the five regions of Mindanao, however, the effort at Party member recruitment must be doubled to attain the quota of each region in order to reach the mark of 250,000 Party members in the entire country as targeted by the national leadership.

Nearly all full-time Party members have taken up the Basic Party Course (BPC), while up to section level have finished the Intermediate Party Course (IPC), and a great number of regional and sub-regional cadres finished the Advance Party Course (APC). We must resolve the lack of Party education among the Party Branches in the barrios in order for Marxism-Leninism-Maoism to firmly take root at the basic level. Almost all members at the section and some at the branch levels have already taken the IPC, however, there is a need to improve the course so as to include new experiences. A great deal has to be done to address the lack of attention given to APC, which must be made part of the priority of the regions so as to ensure the deep foundation of the theoretical knowledge of MLM and to avoid the big mistakes that resulted from our errors in the second half of the 80s until the 90s.

On the other hand, the reactionary US-Aquino regime has been greatly frustrated in its intent on decisively defeating the revolutionary armed struggle within the first three years of its administration (2010-2013) so that in the second three years (2014-2016), it can launch its consolidating and so-called “development” programs. In order to make a rebound from its defeat and defend multinational mining and plantation interests, the US-Aquino regime’s OPB has launched, this year, a more brutal, widened in scope and augmented military offensive in the entire Mindanao, focusing on SMR (Southern Mindanao Region), NEMR (North East Mindanao Region) and NCMR (North Central Mindanao Region), while it prevents FSMR (Far Southern Mindanao Region) and WMR (Western Mindanao Region) from making an upsurge.

Within the last three months, the AFP added 8 battalions to Mindanao from Luzon, the Visayas and Moro areas, and these will be augmented by two or three more battalions. This means that one division has been added to the entire island, which brings the number of AFP forces in Mindanao already to five divisions. More than four divisions are focused against the NPA while the other forces will take on the Moro areas. It is estimated that 60% of the entire AFP forces in the entire country have already been deployed to Mindanao.

The US-Aquino regime hopes that by further beefing-up AFP strength in Mindanao, the revolution will finally be snuffed out in the island, but this dream will only lead to frustration because revolutionary forces and the people in Mindanao are more than ever determined to fight to defend their basic interests. Having placed 60% of AFP forces in Mindanao will only give great opportunity for revolutionary forces in the Visayas and Luzon to advance, and just like fire trucks putting out fires, they will be forced to redeploy their troops to the Visayas and Luzon in order to extinguish revolutionary flames in these regions. This will only reap the anger of the people because, without doubt, human rights violations by AFP forces will heighten and its defence of multinational corporations that run adverse against the interests and rights of the workers, peasants and the Lumad, and, at the same time, greatly causing damage to the environment.

The reactionary regime is dreaming with the notion that the newly signed Comprehensive Agreement on the Bangsamoro will put an end to the armed resistance of the Moro people. Even before the signing, the Bangsamoro Islamic Freedom Fighters has already taken arms against the regime in order to continue the armed struggle for the genuine right of the Bangsamoro to self-determination. Not long now, the widespread of the Moro will again be fired up to realize their basic demands and, at the same time, avoid sugar-coated bullets in the form of peace pacts with the reactionary regime

If this regime thinks that the arrest of Comrades Benito and Wilma Tiamzon will weaken the revolution, it should remember that even when Prof. Jose Ma. Sison and Kumander Dante (Bernabe Buscayno) were captured, the revolutionary movement gained strength; and when succeeding former Chairman Rudy Salas and former NPA chief Romulo Kintanar, together with nearly 10 Central Committee members, were seized during the time of Corazon Aquino, the armed revolution continued to gain force. The revolutionary movement is governed by the principle of collective leadership, and it does not rely solely on individual personalities within the Party in order to carry the revolution forward. The pervasive social crisis and the correct political line are the foremost bases for the revolution’s advance.

It is imperative that we continue to uphold our offensive posture and initiative, and comprehensively launch the people’s democratic revolution through the people’s protracted war. We must complete the requisites to advance our protracted war towards the strategic stalemate phase, and until complete victory and the establishment of socialism.

On the occasion of the 45th anniversary of the New People’s Army, the Central Committee has called forth the 10-Point Fighting Tasks. We must diligently study this and unflinchingly implement it.

*Long live the New People’s Army!*

*Advance the people’s protracted war towards victory and establish a socialist society!*

Hingpit nga pakyason ang OPB! Padayong huptan ang opensibang postura ug inisyatiba ug i-asdang ang Demokratikong Rebolusyon!
Jorge Madlos (Ka Oris)
March 29, 2014

Atol ning ika-45 nga anibersaryo sa BHB, miduyog ang NDF-Mindanao sa halapad nga katawhan sa nasud sa pagpasidungog sa BHB sa mga naipon niining mga kadaugan sulod sa 45 ka tuig diha sa pagpanalipod sa batakang interes sa katawhan ug pagpaasdang sa armadong rebolusyon. Dili kalimtan ug padayon natong saludohan ang mga rebolusyonaryong martir nga mihalad sa ilang kinabuhi sa ngalan sa Rebolusyon ug sa katawhan.

Ubos sa absulotong pagpangulo ug paggiya sa Partido Komunista ng Pilipinas midaku ug mikusog ang BHB sa Mindanao ning miaging kapin napulo ka tuig taliwala sa padayong bangis nga ataki militar sa Oplan Bantay Laya sa rehimeng US-Arroyo ug sa Oplan Bayanihan sa rehimen US-Aquino tungod kay gihuptan nato ang kinatibuk-ang linya sa demokratikong rebolusyon sa katawhan pinaagi sa malungtarong gubat sa katawhan nga komprehensibong nagkumbina sa armadong pakigbisog diha sa pagtukod sa base ug paglunsad sa agraryong rebolusyon. Namintina nato ang opensibong postura ug walay pagduhaduha nga gisuklan sa BHB uban sa halapad nga katawhan ang nagsunod-sunod nga mga Oplan militar sa rehimeng Arroyo ug Aquino III.

Daku ang nahimong tabang sa mga yunit sa BHB sa Mindanao sa paspas nga pagpalapad ug pagpalig-on sa base. Mitubo ngadto sa kapin 2,300 ka baryo ang nalihokan sa BHB diha sa kapin 200 ka lungsod sa 19 ka probinsya sa Mindanao. Ikatulo ka bahin sa kinatibuk-ang nalihokang baryo ang nakonsolida kun diin natukod ang ang-ang baryo nga mga organisasyong masa samtang natukoran sa Rebolusyonaryong gobyerno sa katawhan ang ubay-ubay nga baryo ug komunidad, apil pipila ka lungsod. Ang tukmang palisiya nato sa nagkahiusang prente dugang nakapakusog sa pulitikal, material ug pinanasyal nga suporta sa armadong pakigbisog ug dugang naghimulag sa reaksyonaryong rehimen.

Kabahin sa kadaugan sa mga yunit sa BHB ang pagtabang niini nga malunsad ang agraryong rebolusyon kun diin gatusan ka libo nga katawhang mag-uuma ug lumad sa matag tuig ang nakabenepisyo sa Mindanao. Usa ka mayor nga hinungdan kini sa aktibong pagsalmot ug pagsuporta sa armadong rebolusyon sa halapad nga katawhan sa Mindanao.

Mitubo sa 10 ka porsyento ning miaging tuig ang armadong ginsakpan sa BHB, nga kung iponon mokabat na kini sa 10 ka batalyon nga nakatag sa 5 ka rehiyon sa Mindanao. Suportado kini sa daghang mga batalyon sa Milisyang Bayan nga nakatag ngadto sa mga platun ug iskwad sa mga baryo ug komunidad. Gikan sa 35 ka natarang gerilya niadtong 2005, mitubo kini ngadto sa 39 niadtong 2009, ug karon mokabat na sa 46 ka natarang gerilya sa tibuok Mindanao.

Pinasikad sa nagkalapad ug nagkalalom nga baseng masa misamot ka kaylap, sobsob ug kusog ang paglunsad sa mga taktikal nga opensiba (T.O.) sa BHB sa Mindanao niining miaging lima katuig. Niadtong tuig 2010 mikabat lang sa 250 ka T.O. ang nalunsad sa BHB sa tibuok isla, mitubo kini ngadto 350 ka T.O. niadtong 2011, nahimong 400 ka T.O. niadtong 2012, ug dul-an 500 ka T.O. niadtong 2013 ug mas mokusog pa kini ning tuiga ug sa mosunod nga mga tuig. Mokabat sa 10 – 15 % lang sa kinatibuk-ang ihap sa T.O. ang atong mga anihilatibong aksyong militar nga miani sa ubay-ubay nga mga armas. Ang mga pinakaulahing malamposong mayor nga mga T.O. mao ang raid sa army-CAFGU detatsment sa lantad, Salay, Misamis Oriental, PNP station sa Kibawi, PNP station sa Don Victoriano, Misamis Occidental ug PNP station sa Matanaw, Davao del Sur. Usa ka dakung kalamboan ang mga kadaugan nato sa Far Southern Mindanao ug Western Mindanao kinsa gikonsidera sa AFP nga nyutralisado na nga mga rehiyon.

Matag tuig mokabat sa usa ka batalyon ang gidaghanon sa mga mersenaryong sundalo sa kaaway ang nakalas isip resulta sa atong mga aksyong militar. Kapin kung kulang mokabat sa usa ka platun sa BHB ang nahimong martir sa Rebolusyon sa matag tuig. Ning miaging tulo pa lang ka bulan kalit nga midaghan ang mga kaswalti sa kaaway (kapin 100 na) tungod sa aktibong depensa sa BHB batok sa dungan-dungan, kaylap ug kusog nga pagpangataki sa AFP.

Nahimong operasyonal ang organisasyon sa BHB sa lima ka rehiyon sa Mindanao tungod kay nagbarug na ang Kumand sa teritoryo gikan sa ang-ang sa rehiyon, sub-rehiyon ug natarang gerilya. Nagbarug usab ang mga yunit kumand sa matag platun ug kumpanya ug epektibong nagaandar ang dual leadership sulod niini. Aron maseguro nga ang pulitika maoy nagmando sa buka sa pusil, ang matag yunit dunay pulitikal nga opsiyal ug pundok sa pulitika nga maoy nagseguro nga mahatagan sa pang pulitika ug pang-ideolohiyang edukasyon ang mga Pulang kumander ug manggugubat ug hugot nga motuman sa pulitikanhong linya ug programa sa DRK, BLBHB, 3 ka lagda ug walo ka punto nga angay timan-an ug uban pa.

Ang PKP nga absulotong nangulo sa BHB lig-ong nakagamot usab sa kabukiran ug kabanikanhan pinaagi sa mga natukod nga sanga sa Partido sa kabaryohan ug lumpong sa komunidad. Sa kasyudaran ug mga, mga empresa ug plantasyon natukod usab ang mga komite sa Partido, apil na sa mga estudyante ug kabatan-onan ug ubang sector. Padayong midaku ang ginsakpan sa Partido ubos sa lima ka rehiyon sa Mindanao, apan, kinahanglang doblehon pa niini ang paningkamot aron makab-ot ang kabahinan sa matag rehiyon sa gitakda sa nasudnong sentro nga 250,000 ka membro sa Partido sa tibuok nasud.

Halos tanan membro sa Partido nga full-time ang nakatapos na sa batakang kurso sa Partido (BKP), samtang hangtud seksyon na ang nakatapos sa intermedyang kurso (IKP), ug ubay-ubay na ang mga rehiyonal ug sub-rehiyonal nga kadre ang nakatapos sa abanteng kurso (AKP). Kinahanglang sulbaron nato ang kakulang sa pagtuon sa mga membro sa sanga sa Partido sa mga baryo aron lig-ong makagamot ang Marxismo-Leninismo-Maoismo sa batakang ang-ang. Halos tanang membro sa seksyon ug pipila ka membro sa sanga ang nakatapos na sa IKP, apan kinahanglang palamboon na ang kurso aron maapil na ang atong mga bag-ong kasinatian. Daku pa ang pagkulang nato sa AKP, kinahanglang himoong kabahin sa prioriad kini sa mga rehiyon aron maseguro ang lalom nga pundasyon sa teoritikal nga kahibalo sa MLM ug malikayan ang mga dagkung kasaypanan nga gibunga sa atong pagsimang niadtong ikaduhang bahin sa dekada 80 hangtud sa 90.

Sa laing bahin dakung pakyas ang reaksyonaryong rehimeng US-Aquino sa iyang pangandoy nga mahukmanong pildihon ang rebolusyonaryong armadong pakigbisog sa unang tulo ka tuig sa adiministrasyon (2010 – 2013) aron sa ikaduhang 3 ka tuig (2014- 2016) ilunsad niini ang pangkonsolidasyon ug “pang kalamboang” mga programa. Aron bawion ang maong kapakyasan, ug aron panalipdan ang interes sa mga multinational nga mga mina ug plantasyon, naglunsad karong tuiga ang OPB sa rehimen sa mas bangis, pinalapad ug pinadaku nga opensiba militar sa tibuok Mindanao nga nakapokus sa rehiyon sa SMR (Southern Mindanao), NEMR (Northeastern Mindanao) ug NCMR (North Central Mindanao), samtang pugongan niini nga dili makabwelo ang FSMR (Far Southern Mindanao) ug WMR (Western Mindanao).

Sulod lang sa miaging tulo ka bulan, nagdugang na og 8 ka batalyon ang AFP gikan Luzon, Bisayas ug mga Moro erya ug naa pay idugang nga duha o tulo ka batalyon. Buot ipasabot madugangan og usa ka dibisyon nga pwersa ang tibuok isla, ug mokapin na sa lima ka dibisyon ang pwersa sa AFP sa Mindanao. Kapin sa upat ka dibisyon ang magpokus batok sa NPA kay ang ubang pwersa moatubang sa Moro erya. Gibana-bana nga 60% na sa tibuok pwersa sa AFP sa tibuok nasud ang nadeploy sa Mindanao.

Naglaum ang rehimeng US-Aquino nga pinaagi niining dakung pwersa hingpit niyang mapalong ang rebolusyon sa Mindanao, apan seguradong mapakyas ang iyang damgo tungod kay determinado ang mga rebolusyonaryong pwersa uban sa katawhan sa Mindanao nga mosukol aron panalipdan ang ilang batakang interes. Ang pag-ipon niini sa 60% nga pwersa sa AFP sa Mindanao mohatag sa dakung kahigayonan sa pagbwelo sa mga rehiyon sa Bisayas ug Luzon, ug sama sa bombero mapugos pagbalik ang mga tropa niini sa Bisayas ug Luzon aron palungon ang pagdilaab sa rebolusyon sa maong mga rehiyon. Moani lang sa dugang kasuko sa katawhan tungod kay mokusog na usab ang mga kalapasan sa tawhanong katungod sa mga tropa sa AFP ug sa pagpanalipod niini sa mga multinasyonal nga mga korporasyon nga nagahikaw sa interes ug katungod sa mga mamumuo, mag-uuma ug Lumad ug grabeng midaut sa kinaiyahan.

Kung naglaum ang reaksyonaryong rehimen nga ang bag-o pa lang gipirmahan nga Comprehensive Agreement on the Bangsamoro makapaundang na sa armadong pag-alsa sa katawhang Moro, nagdamgo gihapon ang rehimen, bisan sa wala pa ang pinirmahay armadong misukol ang pundok sa BIFF aron ipadayon ang armadong pakigbisog alang sa tinuod nga katungod sa kaugalingong paghukom sa Bangsamoro. Dili madugay modilaab pag-usab ang mas halapad nga pag-alsa sa katawhang Moro aron hatagan sa katumanan ang tinuod ug batakang demanda sa katawhang Moro ug makalikay sa bala nga kinamayan sa kasabutan tali sa reaksyonaryong rehimen.

Kung naglaum ang rehimen nga tungod sa pagdakop nila kang Kasamang Benito ug Wilma Tiamzon mohuyang na ang rebolusyon angayang mahinumdoman niini nga dihang nadakpan si Prof Jose Maria Sison ug Kumander Dante (Bernabe Buscayno) mikusog gihapon ang rebolusyonaryong kalihokan; ug dihang nadakpan ang mipuli nga kanhi Chairman Rudy Salas ug kanhi hepe sa NPA Romulo Kintanar, uban sa dul-an napulo ka mga membro sa Komite Sentral niadtong panahon ni Cory Aquino, padayong mikusog ang armadong rebolusyon. Kolektibo ang pagpangulo sa rebolusyonaryong kalihokan ug wala lang nakasandig sa mga personalidad sa Partido ang pag-asdang sa Rebolusyon. Ang katilingbanong krisis ug ang hustong pulitikanhong linya maoy nag-unang basehan sa pag-asdang sa rebolusyon.

Padayon natong huptan ang opensibang postura ug inisyatiba ug komprehensibong ilunsad ang demokratikong rebolusyon sa katawhan pinaagi sa malungtarong gubat sa katawhan. Kinahanglang kumpletohon nato ang mga rekisitos sa pag-abante sa atong malungtarong gubat ngadto sa yugto sa estratihikong pagkapatas ug hangtud sa hingpit nga kadaugan ug pagtukod sa sosyalismo.

Atol sa ika-45 nga anibersaryo sa BHB, nagpagawas ang Komite sentral sa napulo ka punto nga tahas. Atong tun-an kini ug hugot natong ipatuman.

*Mabuhi ang Bagong Hukbong Bayan!*

*Isulong ang malungtarong gubat sa katawhan hangtud sa kadaugan ug tukoron ang sosyalistang katilingban!*