Oppose emergency powers and Aquino’s push for a second or extended term

Communist Party of the Philippines
September 19, 2014

The Filipino people oppose Benigno Aquino’s proposals for an extended or second term. They oppose, as well, the plan to grant Aquino special powers to enter into contracts to increase domestic power supply in a redux of the Ramos IPP contracts that lead to increases in power rates.

In putting forward proposals for a second term, Aquino is engaging in megalomaniac fantasies of infallibility and purity. He is conjuring the illusion of deep-going support and widespread clamor for his perpetuation. Like all dictators, he portrays himself as self-sacrificing in planning to prolong his stay in power.



He endlessly weaves a fantasy of economic growth and of his regime’s incorruptibility. It is apparent that he is a firm believer in the fascist maxim that a lie repeated often enough will be accepted as the truth.

The reality of the socio-economic crisis, however, is extremely stark to be dressed-up otherwise. There is no way of fooling the unprecendeted number of jobless people and migrant workers that the domestic economy presents them with opportunities for employment and upliftment. Nor can the toiling masses of workers and peasants be made to think that the economy is improving when daily they suffer from spiralling prices of food, medicine and medical care, transportation and other basic costs of living.

No one is being fooled by Aquino when he claims there is widespread demand for him to extend or seek another term. For months now, Aquino’s yellow army of specialists in public opinion manipulation has been trying to generate “public clamor” for “one more term” but could only afford to come up with a poorly “liked” facebook page and scantily attended public activities.

There is an objective self-serving basis for Aquino’s desire to perpetuate himself in power. He is utterly terrified of the possibility of ending up behind bars like his predecessor Gloria Arroyo, especially amid intensifying demands for his accountability in the anomalous and graft-ridden Disbursement Acceleration Program (DAP).

Beneath the false veneer of “good governance,” the Aquino regime has, in fact, brought the old bureaucrat capitalist system to new heights. The biggest beneficiaries of Aquino’s “economic growth” are a handful of close big business supporters including the Ayalas, the Pangilinan group, the Cojuangcos, the Consunjis, as well as the economic empires of Henry Sy and Lucio Tan. Aquino has openly usurped powers in order to redirect public funds to such projects and programs which have invariably served the interests of big business and aggrandized his political supporters.

Aquino counts among his political supporters the biggest DAP-fed senators, congressmen and local government officials. These are the people who are ever-willing to support Aquino’s presidential dictatorship as long as their pockets are lined up with funds whether from the DAP, the PDAF, the Bottom-Up Budgeting System aka the Grassroots Participatory Budgeting Process.

Last week, the ruling Aquino clique rallied these political supporters in a gathering at the Malacañang Palace described as a “show of force.” Indeed, this displayed the force of Aquino’s patronage politics, where hundreds of politicians lined up in a show of political fealty to the ruling pork barrel regime. It was Aquino’s celebration of the rout of the triple impeachment complaint filed against him in Congress. In return, they expect Aquino to continue filling their pockets with funds.

Aquino’s vicious cycle of patronage politics is about to spiral up in the run-up to the 2016 elections. The Aquino regime is building up its political kitty in order to ensure its perpetuation in power. The 2015 budget is honeycombed with pork barrel and corruption—the Special Purpose Funds, the conspicuous increase in the irrigation and agriculture funds, large funds allocated to “various projects” of local governments, the further bloating of the dole-out CCT program from P63 billion to P78-100 billion and so on—in a bid to accumulate funds for the upcoming political battles. Billions, as well, will be allocated to the “extension” of the Comprehensive Agrarian Reform Program which has long served as a milking cow for the big bureaucrats.

Aquino is further seeking a redefinition of budget laws in order to continue and expand the practice of reallocating “savings” to whatever program he wants to fund.

He is also seeking “emergency powers” in order to allocate and spend billions of pesos from the Malampaya funds and elsewhere without oversight and accountability. Over the past four years, the Aquino regime has deliberately allowed the deterioration of the power industry by refusing to rehabilitate and improve the hydropower plants in Mindanao and other state-owned power plants in Luzon and elsewhere. The projected shortage of electricity by next year has been artificially created by the Aquino regime to serve as blackmail in his bid for special powers. In seeking to enter contracts to purchase electricity at the last minute, the Filipino people are bound to again be shortchanged. In these special presidential purchases of power (without the benefit of public bidding), large amount of funds are bound to end up in Aquino’s political kitty.

Behind the pompous speeches, declarations of seeking another term, display of strength and breast-beating, Aquino is leading a factionalized party and coalition that is set to implode as the 2016 election approaches. Aquino hopes to tame the intra-coalition antagonisms by putting himsef in the middle and portraying himself as a viable option for term extension or reelection.

Aquino, however, is succeeding only in further driving a wedge in the factional conflict within the ruling coalition. The non-dominant Binay group is not about to entertain the scenario of backing down in 2016 with hopes that they become the dominant faction. It appears that only the Roxas-led Liberal Party is willing to ride along with the scenario of an extended term for Aquino, although even a number of its stalwarts have already expressed disagreement with a “political cha-cha”. Whatever the option, neither camp is willing to trust the other that a post-Aquino scenario will have them in the favor of the other camp.

The crisis of the ruling political clique continues to worsen amid the reality of deteriorating socio-economic conditions and mounting demands for Aquino’s ouster. The Aquino regime is increasingly isolated from the people.

The broad masses of working people, the youth, small professionals and ordinary income earners are fed up with the lies and illusions being dished out by the Aquino regime. They continue to push forward with their democratic mass struggles to oppose the antipeople and pro-imperialist policies of the Aquino regime.

They must intensify their mass struggles to oppose budgetary cuts against education, health services, public transport and other public services. They must protest the increasingly tighter control of big business on public infrastructure and services. They must expose Aquino’s big PPP projects that milk the people and generate profits for Aquino’s big business partners.

The objective conditions favor the growth of the working class movement. Increasingly large mass struggles must be carried out in order to advance the struggle for wage increases and to demand an end to labor contractualization and job insecurity.

The peasant masses must tirelessly pursue the struggle for genuine land reform and reject the renewed extension of the CARP. Amid widespread landgrabbing by big landlords and foreign big agribusiness, the peasant mass movement must wage broad campaigns for land reform that will mobilize the rural masses in large numbers.

More and more sectors have become vocal and are standing up against the corruption, puppetry, mendacity, brutality and dictatorial thrust of the ruling Aquino regime. They demand the ouster of Aquino and his accountability for his myriad transgressions against the people. They seek Aquino’s removal before the 2016 elections which have been stacked up against any political opposition and are most likely to serve the perpetuation of the ruling Aquino clique.

Conditions favor building a broad anti-Aquino united front among the basic masses, the progressive and patriotic classes. This should be built on the basis of the demand to hold Aquino accountable for the usurpation of powers and the realignment of public funds to favor primarily his big business supporters and his political supporters. They must continue to expose every possible detail of the DAP and the continuing use of public funds for political patronage in order to reveal the corruption of the Aquino regime.

There is a widespread campaign to collect several million signatures to enact a law prohibiting the pork barrel funds. Such a campaign helps expose Aquino and his pork barrel regime. It holds him accountable for the DAP and other forms of pork barrel. Aquino’s use of pork barrel funds fuels the people’s demands for his ouster from Malacañang.

The reactionary opposition is wont to wait for the 2016 elections. It is not about to invest in a mass-based anti-Aquino movement and will exert efforts to dampen mass protests that weaken reactionary political institutions. However, Aquino’s political maneuvers towards 2016, especially his attempt to have his term extended or renewed, are bound to drive a section of the ruling coalition and opposition closer to the mass-based Aquino ouster movement.

The Filipino people demand the ouster of Aquino and the Aquino clique from power. They can succeed by waging determined mass struggles in order to isolate and weaken the ruling regime and force it out of power. The reactionaries, on the other hand, seek to draw the Filipino people into the election circus. Worsening socio-economic conditions, however, can push the people to carry out sustained mass demonstrations of large numbers that can drive Aquino from power.

The large mass demonstrations last July 28 during Aquino’s state of the nation address and last August 25 in the launching of the signature campaign against pork barrel indicate the potential of launching more massive mass actions in and outside Metro Manila. Massive education and propaganda campaigns must be carried out in college and high school campuses, urban poor communities, offices, markets and churches and other places in order to raise the people’s awareness of the issues and raise their determination to wage mass struggles to oust the Aquino regime.

In order to support the people’s campaign to oust Aquino from power, the CPP leadership has instructed all commands and units of the New People’s Army (NPA) to launch more frequent and bigger tactical offensives against the reactionary armed forces. Such tactical offensives will help weaken the ruling Aquino regime, inspire the people and allow them more space to wage democratic mass struggles.


=======================
PILIPINO VERSION:

Labanan ang emergency powers at ang pagtutulak ni Aquino para sa ikalawa o pinalawig na termino


Partido Komunista ng Pilipinas
Setyembre 19, 2014

Tinututulan ng sambayanang Pilipino ang panukala ni Benigno Aquino III para sa pinalawig o ikalawang termino. Nilalabanan din nila ang planong gawaran si Aquino ng espesyal na kapangyarihan para pumasok sa mga kontrata upang palakihin ang lokal na suplay ng kuryente. Pagbuhay ito sa mga kontratang IPP ni Ramos na tumungo sa pagtaas ng bayad sa kuryente.

Sa pagpanukala ng ikalawang termino, hangang-hanga sa sarili si Aquino at balot sa pantasya ng pagiging perpekto at dalisay. Nilulubid niya ang ilusyon ng malalim na suporta at malawak na hiling para sa kanyang pananatili sa poder. Tulad ng lahat ng diktador, inilalarawan niyang pagsasakripisyo ang planong magpalawig sa kapangyarihan.

Walang patid niyang hinahabi ang pantasya ng paglago ng ekonomya at ng di korap na rehimen. Lumilitaw na matibay ang paniniwala niya sa pasistang kasabihan na ang isang kasinungalingang madalas na inuulit-ulit ay matatanggap bilang katotohanan.

Gayunpaman, sa tingkad ng realidad ng sosyo-ekonomikong krisis ay hindi na ito mapagtakpan. Walang paraan para malinlang ang wala pang kapantay na bilang ng mamamayang walang trabaho at mga migranteng manggagawa na ang lokal na ekonomya ay nakakapagbigay ng oportunidad sa trabaho at kaalwanan. Gayundin, hindi maaaring pag-isipin ang masang anakpawis ng mga manggagawa at magsasaka na umuunlad ang ekonomya habang dinaranas nila sa araw-araw ang pag-imbulog ng presyo ng pagkain, gamot at pangangalagang medikal, pasahe at iba pang saligang gastusin ng para mabuhay.

Walang nauuto si Aquino kapag ipinamamarali niyang may malaganap na hiling sa kanya na palawigin o tumakbo para sa isa pang termino. Ilang buwan nang nililikha ng yellow army ni Aquino na mga eksperto sa manipulasyon ng opinyong publiko, ang “hiling ng publiko” para sa “isa pang termino” subalit ang nagagawa lamang nila ay isang pahina sa facebook na iilan lang ang nag-“like” at ilang aktibidad pampubliko na katiting lamang ang dumadalo.

May obhetibong makasariling batayan si Aquino para hangarin ang pananatili niya sa poder. Lubos siyang naliligalig sa posibilidad na pupulutin siya sa bilangguan gaya ng sinundan niyang si Gloria Arroyo, laluna sa harap ng tumitinding hiling para panagutin siya sa maanomalya at batbat-ng-katiwaliang Disbursement Acceleration Program (DAP).

Ang totoo, sa likod ng huwad na tabing ng “mabuting pamamahala,” ay dinala ng rehimeng Aquino ang lumang burukrata kapitalistang sistema sa bagong antas. Ang pinakamlalaking benepisyaryo ng “paglago ng ekonomyang” ipinagmamalaki ni Aquino ay ang iilang malalapit na malalaking tagasuporta sa negosyo kabilang ang mga Ayala, ang grupong Pangilinan, ang mga Cojuangco, Consunji, maging ang mga ekonomikong emperyo nina Henry Sy at Lucio Tan. Hayagang kinakamkam ni Aquino ang kapangyarihan upang mailihis ang pondong publiko sa mga proyekto at programa na nagsisilbi sa iba’t ibang interes ng malalaking negosyo at nagpapatibay sa mga tagasuporta niya sa pulitika.

Ibinibilang sa mga tagasuporta ni Aquino sa pulitika ang mga senador, kongresista at mga lokal na upisyal ng gubyerno na may pinakamalalaking nakuhang DAP. Ito ang mga taong handang sumuporta sa presidensyal na diktadura ni Aquino hangga’t namimintog ang mga bulsa nila ng pondo mula sa DAP, PDAF, at sa Bottom-Up Budgeting System na kilala rin bilang Grassroots Participatory Budgeting Process.

Noong isang linggo, hinakot ng naghaharing pangkating Aquino ang mga tagasuportang ito sa pulitika sa isang pagtitipon sa Palasyo ng Malacañang na inilarawan bilang “pagpapakita ng pwersa.” Naipamalas nga rito ang pwersa ng pamamadrinong pampulitika ni Aquino, kung saan ilang daang pulitiko ang humanay para magpakita ng katapatan sa pulitika sa naghaharing rehimen ng pork barrel. Pagdiriwang ito ni Aquino sa pagkatalo ng tatlong kaso ng impeachment na isinampa laban sa kanya sa Kongreso. Kapalit nito, inaasahan nilang patuloy na pupunuin ni Aquino ng pondo ang kanilang mga bulsa.

Ang walang katapusang pamamadrino sa pulitika ni Aquino ay aarangkada pa habang papalapit ang eleksyong 2016. Pinalalaki ng rehimeng Aquino ang pondong pampulitika nito upang matiyak ang pananatili nito sa poder. Batbat sa pork barrel at korapson ang badyet sa 2015. Nariyan ang Special Purpose Funds, ang halatang paglaki ng pondo sa irigasyon at agrikultura, malaking pondong laan sa “iba’t ibang proyekto” ng mga lokal na gubyerno, ang ibayong pagpapalobo ng programa ng pamumudmod ng perang CCT mula P63 biyon tungong P78-100 bilyon at iba pa—sa layong makatipon ng pondo para sa darating na labanan sa pulitika. Bilyun-bilyon din ang ilalaan sa ekstensyon ng Comprehensive Agrarian Reform Program na malaon nang nagsisilbing palabigasan ng malalaking burukrata.

Hinahabol din ni Aquino na baguhin ang mga batas sa pagbabadyet para maipagpatuloy at mapalawak pa ang gawi ng paglilihis ng “savings” sa anumang programang nais niyang pondohan.

Naghahabol din siya ng “emergency powers” upang mailaan at magastos ang bilyun-bilyong piso mula sa pondo ng Malampaya at iba pa nang walang pananagutan. Nitong nakaraang apat na taon, hinayaan ng rehimeng Aquino na mabulok ang industriya ng kuryente sa pamamagitan ng hindi pagbuhay at pagkumpuni sa mga hydropower plant sa Mindanao at iba pang planta ng kuryenteng pag-aari ng estado sa Luzon at iba pang lugar. Ang tinatayang kakulangan sa kuryente sa darating na taon ay artipisyal na nilikha ng rehimeng Aquino para panlyabe sa nais niyang espesyal na kapangyarihan. Sa pagkukumahog na makakuha ng mga kontrata sa pagbili ng elektrisidad ay muli na namang malulugi ang sambayanang Pilipino. Kapag ginamit na ni Aquino ang kanyang espesyal na kapangyarihang bumili ng kuryente (nang walang pampublikong subasta), tiyak na malalaking halaga ng salapi ang mapupunta sa pondong pampulitika ni Aquino.

Sa likod ng mayayabang na talumpati, ng mga deklarasyon ng paghahangad ng panibagong termino, ng pagpapakita ng lakas at silakbo ng damdamin, pinamumunuan ni Aquino ang isang partido at koalisyong nahahati sa mga paksyon at napipintong sumambulat habang papalapit ang eleksyong 2016. Nais ni Aquino na supilin ang mga tunggalian sa loob ng koalisyon sa pamamagitan ng pagpapagitna at paglalarawan sa sarili bilang praktikal na opsyon para sa pagpapalawig ng termino o re-eleksyon.

Gayunpaman, pinalalala lamang ni Aquino ang paksyunal na tunggalian sa loob ng naghaharing koalisyon. Walang plano ang di-dominanteng grupo ni Binay na umatras sa 2016 sa hangaring sila naman ang makalamang. Mukhang ang Liberal Party lamang na pinamumunuan ni Roxas ang sumasakay sa posibilidad ng pinalawig na termino ni Aquino, bagamat ilan na ring kabig nito ang nagpahayag ng di-pagsang-ayon sa “pulitikal na cha-cha.” Anuman ang opsyon, walang kampo ang nais magtiwala sa kabila na papaboran sila kapag mawala na si Aquino.

Patuloy na lalala ang krisis ng naghaharing pampulitikang pangkatin sa gitna ng lumalalang kalagayang sosyo-ekonomiko at ng lumalakas na paggigiit ng pagpapatalsik kay Aquino. Tuluy-tuloy na nahihiwalay ang rehimeng Aquino sa mamamayan.

Sawa na ang malawak na masa ng mga manggagawa, kabataan, maliliit na propesyunal at mga karaniwang naghahanapbuhay sa mga kasinungalingan at ilusyong inihahain ng rehimeng Aquino. Patuloy nilang isinusulong ang kanilang mga demokratikong pakikibakang masa upang labanan ang mga anti-mamamayan at maka-imperyalistang patakaran ng rehimeng Aquino.

Dapat nilang paigtingin ang kanilang mga pakikibakang masa upang labanan ang pagbawas ng badyet sa edukasyon, serbisyong pangkalusugan, transportasyon at iba pang serbisyo publiko. Dapat nilang tutulan ang patuloy na paghigpit ng kontrol ng malalaking negosyo sa mga imprastrukturang publiko at serbisyo. Dapat nilang ilantad ang malalaking proyektong PPP ni Aquino na pumipiga sa mamamayan at lumilikha ng tubo para sa malalaking kasosyo ni Aquino sa negosyo.

Paborable ang obhetibong kundisyon sa paglago ng kilusan ng uring manggagawa. Dapat maglunsad ng papalaking mga pakikibakang masa upang isulong ang pagpapataas ng sahod at ipatigil ang kontraktwalisasyon sa paggawa at kawalang-katiyakan sa trabaho.

Dapat walang-pagod na isulong ng masang magsasaka ang pakikibaka para sa tunay na reporma sa lupa at itakwil ang panibagong ekstensyon ng CARP. Sa harap ng laganap na pangangamkam ng lupa ng malalaking panginoong maylupa at dayuhang malalaking agribisnes, dapat ilunsad ng kilusang masa ng mga magsasaka ang malawak na kampanya para sa reporma sa lupa na magpapakilos sa malaking bilang ng masa sa kanayunan.

Paparaming mga sektor ang nagpapahayag at naninindigan laban sa korapsyon, pagpapakatuta, kasinungalingan, brutalidad at diktadoryal na tunguhin ng naghaharing rehimeng Aquino. Iginigiit nila na patalsikin si Aquino at panagutin siya sa napakaraming kasalanan niya sa bayan. Nais nilang matanggal si Aquino bago ang eleksyong 2016 dahil masyado nang dehado rito ang anumang oposisyong pultikal at malamang na magsilbi lamang ito sa pananatili sa poder ng naghaharing pangkating Aquino.

Paborale ang kalagayan sa pagtatayo ng malawak na nagkakaisang prenteng anti-Aquino sa hanay ng batayang masa, ng mga uring progresibo at patriyotiko. Dapat itong maitatag sa batayan ng kahilingang panagutin si Aquino dahil sa pagkamkam niya ng kapangyarihan at paglilihis ng pondong publiko para paboran pangunahin ang kanyang malalaking tagasuporta sa negosyo at pulitika. Dapat patuloy nilang ilantad ang lahat ng posibleng detalye ng DAP at ng nagpapatuloy na paggamit ng pondong publiko para sa pamamadrino sa pulitika upang mailantad ang korapsyon ng rehimeng Aquino.

Mayroong malaganap na kampanya upang mangalap ng ilang milyong lagda para magpasa ng batas na nagbabawal sa pondong pork barrel. Nakatutulong ang kampanyang ito sa paglalantad kay Aquino at sa kanyang rehimeng pork barrel. Dito’y pinananagot siya sa DAP at iba pang anyo ng pork barrel. Ang paggamit ni Aquino ng pondong pork barrel ay nagpapaalab sa hiling ng taumbayan na patalsikin siya sa Malacañang.

Kiling ang reaksyunaryong oposisyon na hintayin na lamang ang eleksyong 2016. Hindi ito susugal sa kilusang masang anti-Aquino at gagawa ito ng paraan para pahupain ang mga protestang masa na magpapahina sa mga reaksyunaryong institusyong pulitikal. Gayunpaman, ang mga maniobra sa pulitika ni Aquino para sa 2016, laluna ang kanyang pagtatangakang palawigin ang kanyang termino o magkaroon ng panibagong termino ay magtutulak sa isang seksyon ng naghaharing koalisyon at oposisyon palapit sa kilusang masa para sa pagpapatalsik kay Aquino.

Iginigiit ng sambayanang Pilipino ang pagpapatalsik kay Aquino at sa pangkating Aquino sa poder. Magtatagumpay sila sa pamamagitan ng paglulunsad ng determinadong pakikibakang masa upang ihiwalay at papanghinain ang naghaharing rehimen at patalsikin ito sa poder. Sa kabilang banda, nais ng mga reaksyunaryo na palahukin ang sambayanang Pilipino sa sarswelang eleksyon. Subalit ang lumalalang kundisyong sosyo-ekonomiko ay nagtutulak sa taumbayan na maglunsad ng tuluy-tuloy na malakihang kilos-masa na magpapatalsik kay Aquino sa poder.

Ang malalaking kilos-masa sa SONA ni Aquino noong Hulyo 28 at noong Agosto 25 nang ilunsad ang kampanya ng pangangalap ng lagda laban sa pork barrel ay nagpapahiwatig ng potensyal ng paglulunsad ng mas maraming malakihang aksyong masa sa loob at labas ng Metro Manila. Dapat ilunsad ang malawakang kampanyang edukasyon at propaganda sa mga kolehiyo at hayskul, sa mga komunidad ng maralitang lunsod, mga upisina, palengke at mga simbahan at iba pang lugar upang iangat ang kamalayan ng mamamayan sa mga isyu at pataasin ang kanilang determinasyong maglunsad ng mga pakikibakang masa upang matanggal si Aquino sa poder.

Upang suportahan ang kampanyang masa para patalsikin si Aquino sa poder, inaatasan ng pamunuan ng PKP ang lahat ng kumand at yunit ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) na maglunsad ng mas madadalas at malalaking taktikal na opensiba laban sa reaksyunaryong armadong pwersa. Makatutulong ang mga taktikal na opensibang ito para pahinain ang naghaharing rehimeng Aquino, bigyang-inspirasyon ang mamamayan at bigyan din sila ng mas malaking puwang upang makapaglunsad ng mga demokratikong pakikibakang masa.