Protest Aquino's criminal neglect and wage people's war

Message to survivors of Yolanda

Communist Party of the Philippines
November 8, 2014

The Communist Party of the Philippines (CPP) joins the Filipino people in marking the first anniversary of supertyphoon Yolanda.

The CPP joins the survivors of the tragedy in remembering their relatives, friends and loved ones who perished in their scores of thousands during the storm. Millions lost their homes, their jobs and livelihood.

Criminal neglect and corruption of the Aquino regime

The CPP joins the Yolanda survivors in demanding justice over the criminal neglect of the ruling Aquino regime. They demand accountability of the ruling regime for failing to carry out a mass evacuation of people in the path of the supertyphoon (recall that days later, Vietnam carried out the evacuation of more than a million people in preparation for supertyphoon Haiyan).

The Aquino regime acted at a snail's pace in the face of the widespread destruction of lives and property. Its relief operations in the worst hit cities and towns like Tacloban, Palo, Guiuan and Basey arrived only five days after the typhoon. In most of the devastated areas, help from government agencies never arrived.

One year since, one and a half million people continue to live in temporary or makeshift shelters, with the Aquino government helping build fewer than 400 houses. Only 1% of nearly 20,000 damaged schools have been repaired, 8% of damaged bridges, 14% of public roads and 20% of public markets.

The Aquino regime has refused to heed the demand for a P40,000 cash assistance for people who have lost everything to enable them to restart their lives. It has imposed the "no-build-zone" policy to drive people away from their land and pave the way for the big comprador commercial operations and big business establishments.

The people denounce the corruption in the Aquino regime's relief work. International donations coursed through government agencies have been pilfered by corrupt officials. The government built substandard temporary shelters with bloated budgets.

Relief materials and livelihood assistance from people's organizations and movements, as well as local and international relief agencies have been more palpable than those extended by the government.

The democratic movement of disaster survivors

The survivors of typhoon Yolanda are experiencing the same incompetence and negligence suffered by the survivors of other disasters such as typhoon Sendong of 2011, typhoon Pablo of 2012, the Habagat floods of 2013 , the AFP mass bombings in Zamboanga in 2013 and the Bohol earthquake of the same year.

The CPP urges all survivors of all past disasters who have been unjustly abandoned by the reactionary regime to unite. The CPP fully supports their demands for immediate relief and aid for rehabilitation, and their protest actions and clamor for justice.

Disaster survivors are victims of a grave injustice. They are victims of the Aquino regime's failure to put into place sufficient disaster-prevention measures. They are victims of corruption in so-called welfare agencies. They are victims of the oppressive and backward system that fails to provide them jobs, just wages and sufficient livelihood. It is the oppressed and exploited classes who suffer grave economic hardships after any disaster.

The struggle of the disaster survivors forms a growing aspect of the national democratic mass movement as the ruling semicolonial and semifeudal system continues to deteriorate rapidly.

Amid the crisis of the world capitalist system, the ruling classes of big bourgeois compradors and big landlords and foreign big capitalists become ever more rapacious in the exploitation and plunder of the remaining land, forest, mineral and marine resources of the semicolonies.

There is anarchy in urban infrastructure as the big oligarchs race against each other in building more shopping malls and office space in increasingly overcrowded districts. Urban poor and rural communities become more vulnerable to disasters such as floods, mudflows and sea surges.

The CPP supports the efforts of all disaster survivors to unite and demand accountability from the ruling Aquino regime. It is just for them to seek redress for the the Aquino regime's criminal culpability and its failure to carry out measures to protect the people from calamities.

It is just for them to demand an end to budgetary cutbacks for disaster preparedness and response. It is right for them to demand social guarantees in the form of sufficient emergency food and shelter, financial assistance and debt cancellation as insurance against failures of government to prevent calamities from turning into disasters.

They stand on firm ground in calling for the ouster of Aquino and in rising up in a surge of protest.

Confronting disasters through people's war

Before Yolanda swept through the Philippines, the CPP enjoined all revolutionary forces in areas along the supertyphoon's path to mobilize the people and bring them to safer ground. Attending to the people's well-being, NPA units and people's militias organized a mass evacuation, giving priority to young children and the elderly. In some areas, villagers were brought to caves to secure their lives. Militias, acting as civil defense units, helped secure the people's homes, work animals and other belongings.

After the storm, the Central Committee of the CPP (CPP-CC) declared a ceasefire in the areas devastated by the supertyphoon. Regional committees of the CPP and commands of the NPA issued similar directives. The declaration was in effect for up to 45 days in the affected areas, and extended up to 60 days in Eastern Visayas. Thus, the NPA units and people's militias in these areas were able to attend to the welfare of the people who survived the storm but were confronting the problem of food shortages and the threat of hunger in the medium-term.

NPA units, local party branches and mass organizations immediately mobilized the people in order to assess the damage and plan out an appropriate course of action to address urgent needs. A communication and transportation network was immediately established in order to seek relief goods and other material assistance from local mass organizations as well as international and local relief agencies. Financial aid and material support from NDFP-Mindanao were among the first to arrive.

The NPA, local peasant associations and mass organizations trained their attention to mobilizing the people to confront the disaster and threats of hunger by planning out campaigns for land reform to address their urgent socio-economic problems. In areas where landlord power is absent or weakened, peasant associations campaigned to establish work collectives, communal farms and production plots supported by funds from the people's government. The people were encouraged to plant vegetables to provide food in the short-term. They also planted root crops both for food and cash. Where landlord power still holds sway, the peasant masses carried out antifeudal struggles to demand that landlords suspend or reduce land rent and cancel usurious debts.

In collectively confronting the devastation, addressing their needs, managing production, administering cooperatives and implementing policies, the local mass organizations exercised democratic initiative and self-governance. Such efforts are direct preparations for the establishment of local organs of political power where they do not yet exist or the expansion of people's governmental bodies where they have already been established.

The post-Yolanda mass movement of thousands of peasants in the guerrilla zone areas have set the conditions for the rapid expansion of peasant associations and mass organizations and the rapid increase in the number of barrio revolutionary committees and the establishment of inter-barrio revolutionary committees in the next coming months.

These conditions exceedingly favorable for the rapid expansion of people's militia units and NPA units. Even now, scores of youth activists are lining up daily to join the NPA in order to serve the people.

The NPA must continue to wage revolutionary armed struggle to frustrate the Aquino regime's campaign to destroy the people's democratic initiatives. They must launch tactical offensives against the AFP units of the 9th and 3rd ID that continue to carry out campaigns of suppression especially in the guerrilla zone areas.

By advancing people's war, the people and their revolutionary forces have been able to address and overcome the devastation brought about by supertyphoon Yolanda and the Aquino regime's criminal neglect. They are ready to confront even greater challenges in the future as the people's war further advances nationwide.

Pilipino Version

Labanan ang kriminal na kapabayaan ni Aquino at ilunsad ang digmang bayan

Mensahe para sa mga nakaligtas sa bagyong Yolanda

Partido Komunista ng Pilipinas
Nobyembre 8, 2014

Nakikiisa ang Partido Komunista ng Pilipinas (PKP) sa sambayanang Pilipino sa paggunita sa unang anibersaryo ng superbagyong Yolanda.

Nakikiisa ang PKP sa mga nakaligtas sa trahedya sa pag-alala sa libu-libo nilang kamag-anak, mga kaibigan at minamahal sa buhay na nasawi noong bagyo. Milyun-milyon ang nawalan ng tahanan, ng hanapbuhay at kabuhayan.

Kriminal na kapabayaan at korapsyon ng rehimeng Aquino

Nakikiisa ang PKP sa mga nakaligtas sa bagyong Yolanda sa paggigiit ng katarungan sa harap ng kriminal na kapabayaan ng naghaharing rehimeng Aquino. Pinananagot nila ang naghaharing rehimen sa pagkabigong magsagawa ng maramihang ebakwasyon ng mamamayan sa mga lugar na dinaanan ng superbagyo (alalahanin na pagkalipas ng ilang araw, mahigit isang milyon ang inilikas sa Vietnam bilang paghahanda sa superbagyong Haiyan).

Usad-pagong ang rehimeng Aquino sa harap ng laganap na pagkawasak ng buhay at ari-arian. Ang operasyong _relief_ nito sa mga syudad at bayang pinakamatinding tinamaan gaya ng Tacloban, Palo, Guiuan at Basey ay naisagawa lamang limang araw pagkatapos ng bagyo. Sa karamihan ng mga lugar na nasalanta, walang nakarating na ayuda mula sa mga ahensya ng gubyerno.

Isang taon na ang nakaraan, isa at kalahating milyong mamamayan ang patuloy na nabubuhay sa kanilang mga pansamatalang tirahan habang nakagawa lamang ang gubyernong Aquino ng kulang sa 400 bahay. Halos 1% lamang ng kulang-kulang 20,000 nasirang eskwelahan ang nakumpuni, 8% ng mga sirang tulay, 14% ng pampublikong lansangan at 20% ng pamilihang bayan.

Hindi pinakinggan ng rehimeng Aquino ang hiling para sa P40,000 tulong para sa mga nawalan ng lahat upang muling makapagsimula ng kanilang buhay. Ipinataw nito ang patakarang "no-build-zone" para itaboy ang mamamayan mula sa kanilang mga lupa at bigyang daan ang komersyal na operasyon ng malalaking kumprador at malalaking empresa ng negosyo.

Binabatikos ng mamamayan ang korapsyon sa gawaing _relief_ ng rehimeng Aquino. Ang donasyon mula sa ibang bansa na pinadaan sa mga ahensya ng gubyerno ay inumit ng mga korap na upisyal. Nagtayo ang gubyerno ng mga pansamatalang matitirahan na mahinang klase nang may pinalobong badyet.

Mas naramdaman pa ang mga materyal na ayuda at tulong pangkabuhayan mula sa mga organisasyong masa at kilusan, maging ng mga lokal at internasyunal na ahensyang pan-_relief_ kaysa sa ibinigay ng gubyerno.

Ang demokratikong kilusan ng mga nakaligtas sa sakuna

Ang pagkainutil at kapabayaan ng dinaranas ng mga nakaligtas sa bagyong Yolanda ay yaon ding dinanas ng mga nakaligtas sa iba pang sakuna gaya ng bagyong Sendong noong 2011, bagyong Pablo noong 2012, at pagbabahang Habagat noong 2013, ng malawakang pambobomba ng AFP sa Zamboanga noong 2013 at ng paglindol sa Bohol ng taon ding iyon.

Hinihikayat ng PKP na magkaisa ang lahat ng mga nakaligtas sa lahat ng mga nagdaang sakuna na di-makatarungang pinabayaan ng reaksyunaryong rehimen. Lubos na sinusuporthan ng PKP ang kanilang hiling para sa pantawid na ayuda at tulong para sa rehabilitasyon, sa kanilang protesta at pagsigaw ng katarungan.

Ang mga nakaligtas sa sakuna ay mga biktima ng grabeng kaapihan. Biktima sila ng kabiguan ng rehimeng Aquino na makagawa ng sapat na hakbang para maiwasan ang sakuna. Biktima sila ng korapsyon ng mga tinaguriang ahensyang pangkagalingan. Biktima sila ng mapang-api at atrasadong sistema na bigong makapagbigay ng trabaho, makatarungang sahod at sapat na pagkakakitaan. Ang mga uring inaapi at pinagsasamantalahan ang nagdurusa sa malalang ekonomikong pagdarahop matapos ang anumang sakuna.

Ang pakikibaka ng mga nakaligtas sa sakuna ay bumubuo ng lumalaking bahagi ng pambansa demokratikong kilusang masa habang patuloy na mabilis na nabubulok ang naghaharing malakolonyal at malapyudal na sistema.

Sa harap ng krisis ng pandaigdigang sistemang kapitalista, mas nagiging masiba ang naghaharing uring malalaking burgesya kumprador at malalaking panginoong maylupa at malalaking dayuhang kapitalista sa pagsasamantala at pandarambong sa mga natitirang lupa, kagubatan mga yamang mineral at yamang-dagat ng mga malakolonya.

Mayroong anarkiya sa impraistrukturang urban habang nag-uunahan ang malalaking oligarkiya sa pagtatayo ng mga shopping mall at upisina sa mga masisikip na lugar. Naging mas bulnerable sa sakuna tulad ng baha, pagguho ng lupa at putik at paglaki ng tubig ang maralitang lunsod at mga komunidad sa kanayunan.

Sinusuportahan ng PKP ang mga pagsisikap ng lahat ng mga nakaligtas sa sakuna na magkaisa at igiit ang pananagutan ng naghaharing rehimeng Aquino. Makatarungan para sa kanila na maningil ng bayad-pinsala sa kriminal na kapabayaan ng rehimeng Aquino at kawalang hakbang nito upang protektahan mula sa sakuna ang mamamayan.

Makatarungan para sa kanila na igiit ang pagwawakas ng pagbawas sa badyet para sa paghahanda at pagtugon sa sakuna. Wasto lamang para sa kanila na igiit ang mga garantiyang panlipunan sa anyo ng sapat na pagkaing pangkagipitan, masisilungan, tulong pinansyal at kanselasyon ng mga pautang bilang seguro laban sa kabiguan ng gubyernong pigilan ang mga kalamidad na maging mga sakuna.

Naninindigan sila sa panawagang patalsikin si Aquino at sa pag-aalsa.

Pagkumpronta sa mga sakuna sa pamamagitan ng digmang bayan

Bago pa manalasa ang bagyong Yolanda sa Pilipinas, nagtagubilin ang PKP sa lahat ng rebolusyonaryong pwersa sa mga lugar na dadaanan ng bagyo na pakilusin ang mamamayan at dalhin sila sa mga ligtas na lugar. Para maasikaso ang kagalingan ng mamamayan, nag-organisa ang mga yunit ng BHB at mga milisyang bayan ng maramihang ebakswasyon, na nagbibigay-prayoridad sa maliliit na bata at sa matatanda. Sa ibang lugar, dinala ang mga taumbaryo sa mga kweba para makaligtas sila. Ang mga milisya, na umaaktong yunit sa sibilyang depensa, ay tumulong sa pagtitiyak ng mga bahay, mga alagang hayop at iba pang ari-arian ng mamamayan.

Matapos ang bagyo, nagdeklara ng tigil-putukan ang Komite Sentral ng PKP (PKP-KS) sa mga lugar na sinalanta ng superbagyo. Naglabas din ng kahalintulad na direktiba ang mga komiteng rehiyon ng PKP at mga kumand ng BHB. Ang deklarasyon ay nagkabisa hanggang 45 na araw sa mga apektadong lugar, at pinalawig hanggang 60 araw sa Eastern Visayas. Kung kaya, nagawang asikasuhin ng mga yunit ng BHB at mga milisyang bayan sa mga eryang ito ang kagalingan ng mamamayan na nakaligtas sa bagyo subalit kinaharap naman ang suliranin sa kakulangan sa pagkain at ang banta ng napipintong taggutom.

Kagyat na pinakilos ng mga yunit ng BHB, mga lokal na sangay ng partido at mga organisasyong masa ang mamamayan upang tasahin ang pinsala at pagplanuhan ang mga hakbangin upang harapin ang mga kagyat na pangangailangan. Dagliang itinayo ang network sa komunikasyon at transportasyon upang manghagilap ng mga _relief goods_ at iba pang tulong materyal mula sa mga lokal na organisasyong masa maging sa mga ahensyang internasyunal at lokal. Ang tulong pinasyal at materyal na suporta mula sa NDFP-Mindanao ang isa sa mga naunang dumating.

Itunutok ng BHB, mga lokal sa samahan ng mga magsasaka at mga organisasyong masa ang kanilang atensyon sa pagpapakilos sa mamamayan upang kumprontahin ang sakuna at banta ng gutom sa pamamagitan ng pagpaplano ng mga kampanya para sa reporma sa lupa upang harapin ang kagyat na mga suliraning sosyo-ekonomiko. Sa mga lugar na wala o napahina na ang kapangyarihan ng panginoong maylupa, ikinampanya ng mga samahang magsasaka na magtatag ng mga kolektiba sa paggawa, mga komunal na sakahan at mga loteng pamproduksyon na tinutustusan ng pondo mula gubyernong bayan. Hinikayat ang mamamayan na magtanin ng gulay upang may makain sa lalong madaling panahon. Nagtanim din sila ng mga halamang-ugat kapwa para may makain at maibenta. Sa mga lugar na nananatili pa ang kapangyarihan ng panginoong maylupa, naglunsad ang masang magsasaka ng mga pakikibakang antipyudal upang igiit sa mga panginoong maylupa na suspendihin o pababain ang upa sa lupa at kanselahin ang mga utang na may labis-labis na tubo.

Sa kolektibong pagkumpronta sa pagkasalanta, sa pagharap sa kanilang mga pangangailangan, pangangasiwa sa produksyon, pamamahala sa mga kooperatiba at pagpapatupad ng mga patakaran, ginamit ng mga lokal na organisasyong masa ang demokratikong inisyatiba at sariling paggugubyerno. Ang gayo'y tuwirang paghahanda sa pagtatatag ng mga lokal na organo ng kapangyarihang pampulitika sa mga lugar na wala pa o ng pagpapalawak ng gubyernong bayan kung saan may nakatatag na.

Ang kilusang masa ng libu-libong magsasaka matapos ang Yolanda sa mga sonang gerilya ay naglalatag ng mga kundisyon para sa mabilis na paglawak ng mga samahang magsasaka at mga organisasyong masa at ng mabilis na pagdami ng komiteng rebolusyonaryo sa baryo at ng pagtatatag ng mga komiteng rebolusyonaryong inter-baryo sa mga susunod na buwan.

Ang mga kalagayang ito ay pabor na pabor para sa mabilis na pagpapalawak ng yunit ng milisyang bayan at yunit ng BHB. Hanggang ngayon, ilampung mga aktibistang kabataan ang umaanib sa BHB upang paglingkuran ang sambayanan.

Dapat patuloy na ilunsad ng BHB ang rebolusyonaryong armadong pakikibaka upang biguin ang kampanya ng rehimeng Aquino na sirain ang demokratikong inisyatiba ng mamamayan. Dapat silang maglunsad ng mga taktikal na opensiba laban sa mga yunit ng AFP sa 9th at 3rd ID na patuloy na nagsasagawa ng kampanya ng panunupil partikular sa mga sonang gerilya.

Sa pamamagitan ng pagsusulong ng digmang baya, mahaharap at mapangingibabawan ng mamamayan at ng kanilang rebolusyonaryong pwersa ang mga pagkasalantang dulot ng superbagyong Yolanda at ng kriminal na kapabayaan ng rehimeng Aquino. Handa na nilang harapin ang mas malalaking hamon sa hinaharap habang ibayong sumusulong ang digmang bayan sa buong bansa.