Mindanao is the priority target of the fascist US-Aquino Regime's OPB

Jorge "Ka Oris" Madlos
NDFP - Mindanao
December 3, 2014

At the end of its term, the fascist US-Aquino regime, through its Oplan Bayanihan (OPB), has unleashed a counter-revolutionary offensive of massive proportions against the revolutionary movement and the Filipino people, desperately aiming to once and for all defeat the people's revolutionary struggle.  The priority target of the brutal OPB campaign is the island of Mindanao even as it continues to launch its widespread suppression campaign in Luzon and in the Visayas.

The deployment in Mindanao of more than 60% of AFP forces (Army, Marines and Special Forces) is a concrete expression of this, while 22% are deployed in Luzon and 18% in the Visayas.   In Mindanao, 60 battalions of the Philippine Army and Marines have been deployed, including the Light Reaction Battalion.  Also deployed in Mindanao are 63% of the AFP’s Light Armor and Mechanized Brigades, 72% of its Field Artillery Brigades, the Philippine Air Force and communications units.  The Special Action Forces of the PNP have also been sent to Mindanao and, together with the Regional and Provincial Public Safety Battalion and companies, actively participate in the bloody counter-revolutionary campaign in the island.  They have accelerated the recruitment and training of CAFGUs and CAAs, and armed anti-people Lumad groups, alongside establishing counter-revolutionary mass organizations such as the ‘Alsa Masa’.    

Why is Mindanao currently the focus of the US-Aquino fascist regime's military campaign?

First, Mindanao is host to the super-profit-making investments of big landlords, big comprador bourgeoisie and imperialists, whose big businesses of enormous scale wantonly plunder our natural resources, ravage the environment, grab vast tracts of arable land,  displace peasants from their farms and the Moro and Lumad from their ancestral homes, and inhumanly exploit the workers.  These investments include giant mining companies, large agribusiness plantations, businesses that exploit natural gas and other energy sources and many others.  It is the primary objective of AFP operations to protect the rapacious interests of the ruling classes. 

Second, the resistance of the oppressed and exploited peoples in the island, non-Moro and Moro alike, against the ruling elite is strong and widespread.  On the one hand, the revolutionary movement led by the Communist Party of the Philippines, the New People's Army and the National Democratic Front, has further gained strength despite the intensified attacks of the successive Oplan Bantay Laya (2001-2009) of the US-Arroyo regime and the OPB (2010-present) of the US-Aquino regime. On the other, after it became clear that the MILF has had already completely abandoned the armed struggle, the armed resistance of the Moro people has had a resurgence in the BIFF and other Moro groups in order to continue the armed struggle for their right to self-determination against the oppressive US-Aquino regime.

The US-Aquino regime is evidently desperate because it has staggeringly failed to obliterate the revolutionary movement in Mindanao. It is unsuccessful even in hindering the further advance of the armed revolution in Mindanao.  It has also become even more desperate in its supposedly successful talks with the MILF because instead of pacifying the armed resistance of the Moro people, the fire of the Bangsamoro armed struggle has in fact been rekindled.

Indicative of its desperation, the OPB has brutally attacked the people in the 5 NPA regions in Mindanao, where it has intensely razed the countryside with full-scale military operations almost without let up, using unspeakable terrorist methods like the murder of innocent civilians, warrantless arrests, torture, bombing and shelling, destruction of farms and farm produce and the divestment of farm animals and other property of poor peasants and Lumads.  This has resulted in the displacement of millions of families and the loss of their livelihood, forcing innumerable peasant and Lumad communities to flee from their land.

The AFP has also launched psywar operations, such as the RSOT, COPD, PDT and the like, to take control of communities, threaten and harass the people, break their unity and organize counter-revolution and anti-people aggrupation such as the ‘Alsa Masa’ and establish CAFGU detachments. COPD operations are even being undertaken in urban areas like in school campuses and urban poor communities to impede the youth, students, urban poor and workers from taking part in the movement that defend and fight for their basic rights and economic well-being. Trumped-up criminal charges have been leveled against activist mass leaders in the desperate attempt to spread fear and shatter the legal mass movement.

But even early at this stage, the US-Aquino regime has sorely failed to hinder the ever growing people's open protest movement against escalating militarization and grave human rights violations in Mindanao, large-scale imperialist mining and plantation.  It has failed to douse the mass outrage against its continued outright refusal to implement genuine agrarian reform and national industrialization, to decisively address worsening corruption in government (case in point: the DAP and the PDAF), and to end Benigno Aquino III's puppetry to the interests of US imperialism. 

If the US-Aquino regime has itself convinced that its brutal military campaign can in fact decimate the NPA in Mindanao, well, it is gravely mistaken. According to initial reports from the regions SMR, NEMR, NCMR, WMR and FSMR, the forces of the NPA, together with the fighting masses, has courageously and heroically fought against the enemy, and, has inflicted numerous casualties on the part of operating AFP troops by way of harassment, using a combination of firearms and CDEx (Command Detonated Explosive), and of a few head blow tactical offensives aimed at confiscating the firearms of the enemy.

On the other hand, there is a clear resurgence of the armed resistance of the Moro people, intensifying and spreading in Mindanao.  The BIFF and other Bangsamoro groups have initiated many armed attacks from the Cotabato provinces to the islands of Tawi-Tawi, Basilan and Sulu, and it cannot be denied that the casualties suffered by the AFP have increased in Bangsamoro areas.  All these have rendered the GPH-MILF Agreement absolutely moot and irrelevant.

Presently, the people of Mindanao has sent its delegation to Metro Manila to march alongside a broad network of peoples and alliances in open protest against fascism and militarization in Mindanao and in the entire country, the continuing plunder of natural resources and the environment, and the exploitation and oppression of workers, peasants, Moro and Lumad. They have also amplified the demand for genuine agrarian reform and national industrialization.

The NDFP- Mindanao calls upon the people to further strengthen and broaden our unity and join the entire nation in resisting against the brutal OPB of the fascist US-Aquino regime and fight to attain the basic demands and aspirations of the people.##


Bisaya Version


Jorge "Ka Oris" Madlos
NDFP - Mindanao
Disyembre 3, 2014

Mindanao nag-unang target sa bangis nga OPB sa pasistang Rehimeng US-Aquino

Sa tumoy nga bahin sa iyang termino ang pasistang rehimeng US-Aquino nagalunsad karon sa dakong kontra-rebolusyonaryong pagpanumpo pinaagi sa Oplan Bayanihan (OPB) batok sa rebolusyonaryong kalihokan ug sa halapad nga katawhang Pilipino ubos sa hinungog nga pangandoy nga hingpit nga mapukan ang rebolusyonaryong pakigbisog sa katawhan.  Nag-unang target sa bangis nga OPB sa rehimen ang isla sa Mindanao samtang mapadayonong nagalunsad kini sa halapad nga kampanyang pagpanumpo sa mga isla sa Luzon ug Kabisayaan.

Konkretong ekspresyon niini ang pagdeploy sa Mindanao sa kapin 60% sa mga pwersa sa AFP (army, marines ug special forces) sa Mindanao, samang 22% ang sa Luzon ug 18% ang sa Kabisayaan.  Sa Mindanao nadeploy ang mokabat sa 60 ka batalyon sa Philippine Army ug Marines, apil na dinhi ang  Light Reaction Battallion. Nadeploy usab sa Mindanao ang 63% sa Light Armor ug Mechanized brigades, 72% sa Field Artillery Brigades ug Philippine Air Force ug mga communication units.  Gipadala usab sa Mindanao ang Special Action Force sa PNP, ug uban sa mga Regional ug Provincial Public Safety Battallion ug mga kumpanya aktibong misalmot kini sa mga kontra-rebolusyonaryong kampanya. Nagdugang pagrekrut ug pagbansay sa mga CAFGU ug CAA, ug gi-armasan ang kontra-katawhang mga pundok sa mga lumad, dungan sa pagtukod sa mga kontra-rebolusyon nga mga organisasyong masa sama sa “alsa masa”.     

Nganong nakapokus sa Mindanao ang pagkakarong kampanyang militar sa pasistang rehimen?

Una, nia sa Mindanao ang dagkung pamuhunan sa mga dagkung agalong yutaan, dagkung burgesyang kumprador ug imperyalista nga dinagkung nangawkaw sa atong kinaiyanhong bahandi, nagaguba sa kinayahan, naghikaw sa  yutang matikad ug naga-dislokar sa mga mag-uuma ug lumad ug grabeng nagapahimulos sa mga mamumuo.  Kini mao ang pamuhunan sa mga higanteng mina, halapad nga mga plantasyon,  natural nga gas, tinubdan sa enerhiya ug uban pang negosyo.  Tumong sa bangis nga mga operasyon sa AFP ang pagpanalipod sa hakog nga interes sa mga nagharing hut-ong.

Ikaduha, kusog ang pagsukol sa katawhang dinaugdaog ug pinahimuslan sa isla nga naglakip sa mga dili-Moro ug Moro batok sa nagharing hut-ong. Sa usa ka bahin, ang rebolusyonaryong kalihokan nga gipangulohan sa Partido Komunista ng Pilipinas, Bagong Hukbong Bayan ug National Democratic Front nagsamot kakusog bisan pa man sa grabeng ataki sa magkasunod nga Oplan Bantay Laya sa rehimeng US-Arroyo ug sa OPB sa kasamtangang rehimeng US-Aquino.  Sa pikas bahin, human natin-aw nga hingpit nang mibiya ang MILF sa armadong pakigbisog subling milagsik ang armadong pag-alsa sa katawhang Moro pinaagi sa BIFF ug ubang pundok Moro aron ipadayon ang pakigbisog alang sa ilang katungod sa kaugalingong paghukom batok sa madaugdaugon rehimeng US-Aquino.

Desperado na ang rehimen tungod kay tataw nga dakung pakyas kini sa pagbungkag sa rebolusyonaryong kalihokan sa Mindanao. Dakong pakyas usab kini sa bisan man lang unta pagpugong sa padayong pag-asdang sa armadong rebolusyon sa Mindanao.    Desperado usab kini sa nahimong resulta sa iyang kunohay malamposong pakigsabot tali sa MILF kay inay moundang ang armadong pag-alsa sa katawhang Moro miulbo na man hinoon pag-usab ang armadong pakigbisog sa Bangsamoro.

Timailhan sa desperasyon niini, mas bangis pa nga giataki sa OPB ang katawhan sa lima ka NPA rehiyon sa Mindanao kung diin sobsob nga gilunsad niini ang halos walay puas nga dinagkung operasyon militar nga migamit sa mga bangis nga pamaagi sama sa pagpamatay sa mga inosenteng sibilyan, pagpangdakop sa walay igong kapasikaran, pagtortyur, pambomba ug panganyon, pag-okupar sa mga komunidad, pagsunog ug pagguba sa mga eskwelahan sa komunidad, pagdaut sa mga tanom ug pagkawat sa mga hayopan sa mga mag-uuma ug lumad.  Kining tanan misangpot sa dislokasyon sa pamilya ug panginabuhian nga nakapogus sa pagbakwit sa mga mag-uuma ug lumad.

Gilunsad usab niini ang mga psywar nga operasyon sama sa RSOT, COPD, PDT ug uban pang susamang kalihokan aron kontrolahon ang mga komunidad, hulgaon ang mga katawhan, bungkagon ang panaghiusa sa katawhan ug tukoron ang mga kontra-katawhang organisasyon nga ginganla’g “alsa-masa” ug tukoron ang mga CAFGU detatsment.  Bisan sa mga kasyudaran gihimo niini ang COPD sa mga kampus sa eskwelahan ug komunidad sa mga kabus aron ang mga kabatan-onan-estudyante, kabus nga tagasyudad ug mamumuo pugngan sa pagsalmot sa mga kalihokan nga nagdemanda sa ilang mga batakang katungod ug ekonomikanhong kaayohan.  Gipasakahan sa tumo-tumo nga mga kasong kriminal ang mga legal nga masang lider ug aktibista aron bungkagon ang dayag nga kalihokang masa.

Apan karon pa lang pakyas na ang rehimen tungod kay misamot kakusog ang mga dayag nga kalihokang protesta sa katawhan batok sa nagkagrabeng militarisasyon ug kalapasan sa tawhanong katungod sa Mindanao, batok sa mga dinagkung pagmina ug plantasyon, ug padayong pagdumili sa rehimen sa pag-implementar sa tinuod nga reporma sa yuta ug tinuod nga nasudnong industriyalisasyon, nagkagrabeng korapsyon sama sa DAP ug PDAP, ug padayong pagka–itoy ni Benigno Aquino III sa interes sa imperyalistang US.

Kun nagtuo ang rehimeng US-Aquino  nga ang iyang bangis nga mga kampanyang militar makapukan sa BHB sa Mindanao, nasayop kini tungod kay subay sa mga pasiunang report gikan sa mga rehiyong SMR, NEMR, NCMR, WMR ug FSMR, maisogon ug bayanihong misukol ang mga pwersa sa BHB uban sa mga katawhan ug mipahamtang sa daghang mga kaswalti sa mga nag-operasyong mga tropa sa AFP pinaagi sa kaylap nga mga harassments ginamit ang mga pusil ug CDEx (Command Detonated Explosive) ug panagsang hampak sa ulo nga mga taktikal nga opensiba aron sakmiton ang mga pusil sa kaaway. Nagkadaghan ang mga kaswalti sa AFP-PNP-CAFGU apan wala kini gikumpirma nila sa publiko.

Sa pikas bahin, tataw ang subling pag-ulbo, pagkusog ug pagkaylap sa armadong pagsukol sa katawhang Moro sa Mindanao.  Daghan ang mga armadong pag-ataki nga nalunsad sa BIFF ug ubang armadong pundok sa Bangsamoro gikan sa mga probinsya sa Cotabato hangtud sa mga probinsya nga isla sa Tawi-tawi, Basilan ug Sulu, ug dili na malilong nga mas nagkadaghan ang mga kaswalti sa AFP sa mga erya sa Bangsamoro.  Kining tanan nagapa-walay-bili sa kasabutan tali sa GPH ug MILF.

Sa kasamtangan, ang katawhan sa Mindanao nagpadala sa ilang delegasyon ngadto sa Metro Manila aron moduyog sa halapad nga dayag nga protesta batok sa pasismo ug militarisasyon sa Mindanao ug sa tibuok nasud, padayong pagpangawkaw sa kinaiyanghong bahandi, pagdaut sa kinaiyahan, pagpahimulos ug pagdaugdaug sa mga mamumuo, mag-uuma, Moro ug Lumad, ug pagdemanda alang sa tinuod nga reporma sa yuta ug nasudnong industriyalisasyon.  

Ang NDFP-Mindanao nag-awhag sa katawhan sa dugang pagpakusog ug pagpalapad sa atong panaghiusa ug moduyog sa tibuok katawhan sa atong nasud aron suklan ug pakgangon ang bangis nga OPB sa pasistang rehimeng US-Aquino ug kab-oton ang mga batakang demanda sa katawhan.##